Dziadek do orzechów

„Dziadek do orzechów” autorstwa E.T.A. Hoffmanna to jedna z najbardziej znanych i magicznych opowieści literatury dziecięcej, która od wielu lat zachwyca czytelników na całym świecie. Historia ta, kojarzona często z okresem Bożego Narodzenia, łączy w sobie elementy baśni, fantastyki oraz subtelnej refleksji nad dzieciństwem, wyobraźnią i siłą dobra. Choć wielu zna tę historię dzięki baletowi Piotra Czajkowskiego, warto sięgnąć po literacki pierwowzór, który skrywa znacznie więcej emocji, symboliki i niezwykłych wydarzeń.

Fabuła książki rozpoczyna się w wigilijny wieczór. Mała Klara oraz jej brat Fred z niecierpliwością czekają na prezenty pod choinką. Jednym z najważniejszych gości w ich domu jest chrzestny ojciec dzieci – sędzia Droselmajer, niezwykle utalentowany zegarmistrz i wynalazca, który słynie z tworzenia skomplikowanych mechanicznych zabawek. W tym roku przygotował dla dzieci wyjątkowy prezent – wspaniały zamek z poruszającymi się figurkami. Choć konstrukcja zachwyca swoją precyzją, dzieci wolą jednak inne zabawki, którymi można się swobodnie bawić.

Pod choinką znajduje się jednak jeszcze jeden prezent – tytułowy dziadek do orzechów. Jest to drewniana figurka przedstawiająca małego człowieczka o dużej głowie i krótkich nóżkach, która służy do rozłupywania orzechów. Choć zabawka nie jest szczególnie piękna, Klara od razu darzy ją ogromną sympatią i bierze pod swoją opiekę. Wkrótce okazuje się, że dziadek do orzechów nie jest zwyczajną figurką. Nocą w pokoju Klary zaczynają dziać się niezwykłe rzeczy – zabawki ożywają, a dziewczynka staje się świadkiem niezwykłej walki pomiędzy armią ołowianych żołnierzyków a groźnym Królem Myszy i jego oddziałami.

To wydarzenie staje się początkiem fantastycznej przygody, w której Klara trafia do magicznego świata zabawek. Tytułowy dziadek do orzechów okazuje się zaklętym księciem, który potrzebuje pomocy, aby pokonać złe moce i odzyskać swoją prawdziwą postać. Wraz z Klarą czytelnik przenosi się do niezwykłego królestwa pełnego słodyczy, cudownych miejsc i fantastycznych postaci.

Bohaterowie książki są niezwykle barwni i zapadają w pamięć. Klara to dziewczynka pełna wrażliwości, empatii i wyobraźni. To właśnie jej dobroć i wiara w niezwykłość świata sprawiają, że potrafi dostrzec w niepozornej figurce coś wyjątkowego. Fred, jej brat, jest bardziej energiczny i żywiołowy, a jego zainteresowania skupiają się głównie na wojskowych zabawkach i przygodach. Bardzo interesującą postacią jest także sędzia Droselmajer – tajemniczy, nieco ekscentryczny wynalazca, który zdaje się wiedzieć znacznie więcej o magicznym świecie niż pozostali bohaterowie.

Podczas lektury czytelnik doświadcza wielu emocji. Pojawia się radość i zachwyt nad magicznym światem, który ożywa w wyobraźni Klary. Towarzyszy temu także napięcie związane z walką dobra ze złem oraz niepewność o losy bohaterów. W wielu momentach książka wzrusza, zwłaszcza gdy pokazuje siłę przyjaźni, odwagi i bezinteresownej pomocy.

E.T.A. Hoffmann porusza w swojej opowieści kilka ważnych tematów. Jednym z nich jest siła wyobraźni dziecięcej, która pozwala dostrzec magię tam, gdzie dorośli widzą jedynie zwykłe przedmioty. Autor pokazuje także, jak ważne są dobroć, empatia oraz wierność wobec przyjaciół. W historii pojawia się również motyw przemiany – zarówno tej dosłownej, jak w przypadku zaklętego księcia, jak i symbolicznej, związanej z dojrzewaniem i odkrywaniem świata.

Styl Hoffmanna jest niezwykle barwny i sugestywny. Autor potrafi w wyjątkowy sposób budować atmosferę tajemnicy i magii, jednocześnie wplatając w historię elementy humoru oraz lekkiej ironii. Opisy są bardzo plastyczne, dzięki czemu czytelnik może niemal zobaczyć przed oczami magiczne królestwo zabawek, słodkie pałace czy niezwykłe bitwy toczone przez ołowiane żołnierzyki.

Mottem tej historii wydaje się przekonanie, że prawdziwe piękno i wartość często kryją się tam, gdzie najmniej się ich spodziewamy. Klara dostrzega w niepozornej figurce coś więcej niż tylko zabawkę, a jej wiara i dobroć pomagają zmienić bieg wydarzeń. Przesłanie książki uczy, że warto wierzyć w marzenia, być dobrym dla innych i nie tracić dziecięcej wrażliwości na piękno świata.

Z tej książki można nauczyć się naprawdę wiele – przede wszystkim empatii, odwagi i wiary w to, że dobro potrafi zwyciężyć nawet w najtrudniejszych sytuacjach. To także przypomnienie, jak ważna w życiu jest wyobraźnia i zdolność do dostrzegania niezwykłości w codziennych rzeczach.

„Dziadek do orzechów” należy do gatunku baśni literackiej z elementami fantastyki. To książka skierowana przede wszystkim do dzieci, jednak także dorośli mogą odnaleźć w niej wiele refleksji i pięknych symboli. Doskonale sprawdzi się jako lektura czytana wspólnie w okresie świątecznym, kiedy szczególnie łatwo uwierzyć w magię i niezwykłość świata.

Opowieść Hoffmanna od lat zachwyca kolejne pokolenia czytelników swoją atmosferą, niezwykłą wyobraźnią i pięknym przesłaniem. To historia, która przypomina, że w każdym z nas wciąż może żyć odrobina dziecięcej wiary w cuda. „Dziadek do orzechów” to książka pełna ciepła, magii i ponadczasowych wartości, dlatego zdecydowanie warto po nią sięgnąć i pozwolić się porwać do świata, w którym zabawki ożywają, a dobro i odwaga potrafią pokonać nawet największe przeciwności.
 
 
 

Odrobina świątecznej atmosfery…

„Dziadek do orzechów”

wyd. Wilga

rok: 2011

str. 17

Ocena: 6/6

Już jakiś czas temu, w moich skromnych progach, zagościła ta niezwykła książeczka, a w zasadzie… prawdziwa księga. Wielokrotnie ją przeglądałam, czytałam odwiedzającym mój dom dzieciom, nie miałam jednak wolnej chwili, by siąść i zająć się jej solidnym zrecenzowaniem. W końcu nadeszły upały, a mnie dopadła chęć na odrobinę chłodu. Wówczas przypomniałam sobie, że na półce czeka Dziadek do orzechów, którego akcja toczy się przecie zimową porą. Sięgnęłam więc po niego czym prędzej, a teraz spieszę z relacją.

Jaki jest Dziadek do orzechów każdy Wam powie. W oryginale ta powieść dla dzieci napisana została przez E.T.A. Hoffmanna. Jej pierwsza wersja wydana została w Berlinie w 1816 roku. Książka utrzymana jest w formie baśniowej i opowiada o przygodach małej Klary. W jej świecie zabawki ożywają, a księciem zostaje tytułowy Dziadek do orzechów. Dla francuskojęzycznych czytelników książkę przetłumaczył Aleksander Dumas i to jego wersja stała się podstawą do skomponowania przez Piotra Czajkowskiego baletu pod tym samym tytułem.

Przedstawiona przez wydawnictwo Wilga historia jest oczywiście odrobinę okrojona, ale nie ma się w zasadzie czemu dziwić, w końcu nie tyle o treść w tej wersji chodzi, co o ilustrację. Wydanie z 2011 roku prezentuje nam Dziadka do orzechów w wersji przestrzennej. Dzięki temu dziecko może nie tylko wysłuchać ciekawej historii i zobaczyć wybrane fragmenty na obrazkach, ale i poczuć się tak, jakby postaci wychodziły do niego z książki. Zdecydowanie wpływa to pozytywnie na odbiór wizualny bajki i sprawia, że dziecko chce do danej książki wracać.

Wydanie to posiada twardą i solidną okładkę, dzięki której można mieć pewność, że opowieść przetrwa niejedno i zostanie w domu na dłużej. Kartki znajdujące się wewnątrz, tak jak i przestrzenne obrazki, zrobione są z porządnego kartonu. Ilustracje wykonane zostały w precyzyjny sposób, są ładne i kolorowe, aż miło na nie patrzeć. Intensywnie czerwona okładka przyciąga wzrok i zachęca, by ściągnąć książkę z półki. Do tego oklejona została przyjemnym w dotyku, bordowym zamszem, który daje dziecku kolejne, bardzo przyjemne doznania. Zdecydowanie warto zaopatrzyć się w tę pozycję.