Dziwne miasto

Pierwsze wrażenie? Klimat gęsty jak mgła nad rzeką. Już po kilku stronach poczułam ten niepokój, który nie opuszczał mnie do samego końca. Okładka zapowiada mrok i nie zawodzi 🌫️

Fabuła? Nie chcę zdradzać za dużo, ale to historia o mieście, które żyje własnym rytmem. Dosłownie. Jest tu tajemnica, realizm magiczny i coś, co wywraca codzienność do góry nogami. Czułam się, jakbym sama błądziła po tych zaułkach.

„Dziwne miasto” Piotra Osińskiego to surrealistyczne urban fantasy, które zmienia Warszawę w scenę pełną niesamowitych zjawisk i legendarnych istot. W tym świecie nic nie jest oczywiste, a fabuła splata losy trojga bohaterów. Patryk to nieśmiały facet dostaje od Złotej Kaczki szansę stać się „boskim łamaczem serc”. Artur to zestresowany dziennikarz trafia pod lupę wygłodniałej wampirzycy. Violetta, po czterdziestce próbuje rozliczyć się z przeszłością, stając do walki z rządzącymi Warszawą diabłami.

Przez większość książki towarzyszyło mi niepewne uczucie – jak przed burzą, a momentami miałam ciary nie ze strachu, tylko z dziwnego smutku.

Akcja nie pędzi na łeb na szyję bardziej sączy się jak krople deszczu po szybie. Dla jednych to może być zbyt wolne, dla mnie idealne do budowania nastroju. Styl Piotra Osińskiego jest wciągający.

🎯 Dla kogo?
Dla tych, którzy lubią książki:
➡️ z duszą i niepokojem
➡️ gdzie miasto jest jak bohater
➡️ w klimacie Murakamiego
➡️ i nie przeszkadza im, że odpowiedzi nie przychodzą łatwo

Moja ocena: 8/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

*współpraca reklamowa*

Jak zawsze największą rolę w przekonaniu mnie do lektury miała okładka, ale też opis mocno mnie zachęcił. Książka, która obiecuje, że może się w niej zdarzyć wszystko? No ja byłam bardzo ciekawa, co też się w tej Warszawie wydarzy, a wydarzyło się wiele i było spektakularnie, nietypowo, magicznie a nawet demonicznie. Książka to taki troszkę gatunkowy mix, bo choć na okładce pisze, że to fantasy to dostrzec w niej można i odrobinę historii, obyczajówki, romansu, kryminału i sensacji.

Patryk pragnie miłości i akceptacji, ale jego aparycja temu nie sprzyja. Po kolejnej porażce decyduje się na drastyczny krok, który sprowadza go przed oblicze legendarnej Złotej Kaczki, która może mu pomóc ale stawia warunek. Artur jest dziennikarzem, który bez reszty poświęca się pracy, doprowadzając swoje zdrowie do bardzo złego stanu, mimo to zwraca na siebie uwagę wygłodniałej wampirzycy. Violetta zaś w końcu zdaje sobie sprawę z tego, że podobają jej się kobiety, chce się z tym pogodzić i rozliczyć z przeszłością, szczególnie gdy orientuje się, że miastem rządzą prawdziwe diabły.

Dziwne miasto i trochę dziwna książka, ale naprawdę nie jest ona zła. Jest nietypowa, oryginalna, sięgająca po legendy, w które też zostały nieco podkoloryzowane, ale takie spojrzenie było bardzo ciekawe. Książka podzielona jest na trzy części, każda z nich dotyczy innego bohatera, ale im dalej to tym bardziej te ich historie się ze sobą łączą, a my wkraczamy w sam środek chaosu, czy też niezwykłej sieci powiązań, która splata ze sobą świat realny ze światem fantastycznym, mitycznym czy nawet boskim (ale nawet te światy są inne niż te, które znamy).

Książka to debiut, moim zdaniem udany, który określę jako bardzo dobry. Autor wykazuje się oryginalnością, nietypowymi wręcz niezwykłymi pomysłami, sprawnie porusza się p różnych gatunkach literackich, tworzy nam ciekawą opowieść, która wciąga, która czyta się sama, i w której naprawdę trzeba być gotowym na wszytko, bo nawet w oczywistościach autor mocno namieszał. Fabuła trochę szalona, trochę magiczna, stawiająca wiele kwestii na głowie, przez co przy lekturze nie ma szans na nudę, bo człowiek co chwilę się dziwi.

Książka napisana w bardzo fajnym stylu, przyjemnie się ją czytało i nawet dość szybko. Historia raczej uporządkowana, choć gdzie nie gdzie wkrada się odrobina chaosu, ale nie uznaje tego za wadę, bo coś czuję, że autorowi o to właśnie chodziło. Historia jest szalona, elementy fantasy dość mocno się tutaj odznaczają, więc na niektóre wydarzenia trzeba patrzeć z przymrużeniem oka. Choć było ciekawie i momentami intensywnie, mam wrażenie, że nie wszystkie wątki zostały w pełni rozwinięte, a przez to też odczuwam pewien niedosyt. Mimo to moim zdaniem książka jest warta uwagi, ze względu na jej oryginalność i tą odrobinę chaosu w wydawałoby się uporządkowanym świecie.

Patryk tak naprawdę pragnie tylko miłości i akceptacji. Niestety jego wygląd pozostawia wiele do życzenia. Kiedy spotyka mężczyznę, z którym spędza noc, myśli, że w końcu będzie dobrze. Niestety myli się, a on okazuje się oszustem. Zaczyna go zastraszać, żądając pieniędzy. Patryk załamuje się i postanawia zakończyć swoje życie, które uważa za nic niewarte. Los jednak postanawia inaczej. Trafia przed oblicze legendarnej Złotej Kaczki, a ta daje mu możliwość spełnienia swojego marzenia. Patryk staje się piękny, jednak nie ma nic za darmo. Jest warunek, od którego zależy czy jego nowe życie będzie tylko na chwilę, czy na zawsze. Na dodatek to nie jedyna sprawa, z którą będzie musiał się zmierzyć. Co jeszcze się stanie? Przed jakimi decyzjami stanie? Jak wiele będzie musiał poświęcić? Jak zakończy się jego historia?

W książce poznajemy nie tylko historię Patryka, ale również inne i to zdecydowanie jej plus. Fabuła była ciekawa, przemyślana. Czytamy wszystko z perspektywy kilku bohaterów, a wszystko dobrze łączy się w spójną całość.
Mnie historia, jaką znalazłam w książce, się podobała i naprawdę dobrze się bawiłam podczas czytania. Była to pozycja na jeden wieczór. Akcja sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które potrafiły mnie zaskoczyć. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji (może nie były jakieś bardzo silne, ale na pewno były różnorodne).

Jak już wspomniałam mamy tu więcej niż jednego bohatera i moim zdaniem zdradzenie choć trochę o innych sprawi, że zdradzę zbyt wiele z fabuły. Powiem tylko tyle, że byli ciekawi, dobrze wykreowani, wywołujący emocje w czytelniku.

„Dziwne miasto” to książka z dość ciekawą, wciągającą fabułą, którą według mnie warto przeczytać. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Patryk - od lat żyje we własnym cieniu, ze względu na wygląd boi się kogoś poznać. Pewnego dnia trafia przed oblicze Złotej Kaczki, dzięki której spełnia się jego marzenie o byciu przystojnym. Artur - dziennikarz, zawsze zestresowany i w ciągłym biegu. Wszystko zmienia się, gdy poznaje wampirzycę Zosię i zakochuje się w niej. Violetta - mimo że stuknęła jej czterdziestka, to dopiero teraz ujawnia swoją orientację. Zawsze zaparzona w siebie, teraz próbuje wynagrodzić krzywdy, których się dopuściła, ale nie jest to łatwe, bo musi rozprawić się z diabłami rządzącymi Warszawą.
Czasem zamykam książkę i nie wiem, co powiedzieć. Nie dlatego, że była dobra albo zła. Była gdzieś pomiędzy i ciężko ją gdziekolwiek przypisać.
Tutaj wszystko dzieje się szybko, naprawdę szybko. Akcja jest w ciągłym biegu, aż trudno połapać się ile czasu minęło.
Historia rozgrywa się w Warszawie, co już sugeruje sama okładka.
Patryk to facet wiecznie użalający się nad sobą. Zamiast cokolwiek zrobić ze swoim wyglądem, potrafi tylko się mazgaić. Ledwie kogoś poznaje, a od razu się w nim zakochuje. Jonaszowi wyznał miłość po kilku dniach od zapoznania, mimo że spędził z nim jeden wieczór w barze.
Najbardziej przemówiła do mnie środkowa opowieść o Arturze i Zosi, mimo że u nich również potoczyło się wszystko bardzo szybko. Najśmieszniejsze było to, że spotykamy tam też Patryka i Jonasza, a autor w jakiś sposób daje aluzję, że wygląd jest ważny, bowiem Jonasz rozgląda się za przystojnymi facetami.
Całość jakoś nieszczególnie do mnie przemawia, choć bardzo lubię fantasy i akcję dziejącą się w miejscach, które znam.