Emi i Tajny Klub Superdziewczyn. Wielka księga przyjaźni

PREMIERA: 08.04.2026r.

Przyjaźń i jedność Klubu zostają wystawione na poważną próbę. Szkolne obowiązki zaczynają pochłaniać coraz więcej czasu, a tajne spotkania schodzą na dalszy plan, przegrywając z zajęciami sportowymi i nowymi pasjami. Jakby tego było mało, w szkole pojawia się nowa uczennica, która wprowadza zamęt między nierozłączne dotąd Emi i Anielę. W Klubie zaczyna zgrzytać, a sytuację dodatkowo komplikuje decyzja Anieli, która oznajmia, że… robi sobie przerwę od ekipy! Aby uratować swoją przyjaźń, dziewczyny są gotowe na wszystko – pojawia się pomysł zdobycia „wehikułu przyjaźni” i zorganizowania dnia otwartego pełnego atrakcji. Tylko czy to wystarczy, żeby wszystko naprawić i na nowo odnaleźć to, co było między nimi najważniejsze?

To jedna z tych książek, które z pozoru są skierowane do młodszych czytelników, ale serio potrafią wciągnąć też starszych (czytałam z dużą przyjemnością 😄).

Najbardziej urzekł mnie klimat całej historii. Jest lekko, ciepło i bardzo „życiowo”. Relacje między dziewczynami zostały pokazane w naturalny sposób – bez sztucznego dramatyzmu, ale też bez udawania, że przyjaźń zawsze jest idealna. Są drobne konflikty, nieporozumienia i momenty zwątpienia, ale przede wszystkim widać wsparcie i lojalność. I to właśnie robi największe wrażenie. Książka fajnie przypomina, że najważniejsze to rozmawiać, być szczerym wobec siebie i umieć dojść do kompromisu – nawet jeśli czasem jest trudno.

Emi i jej paczka to bohaterki, które naprawdę łatwo polubić. Każda z nich ma swój charakter, swoje emocje i problemy, dzięki czemu historia nie jest ani nudna, ani przewidywalna. Podobało mi się też to, jak książka pokazuje, że bycie sobą jest ważniejsze niż dopasowywanie się do innych – niby oczywiste, ale wciąż bardzo aktualne.Styl autorki jest prosty, ale absolutnie nie banalny. Czyta się szybko i lekko, a momentami naprawdę trudno się oderwać. To idealna książka na odstresowanie – coś w stylu „comfortread”, do którego można sięgnąć, kiedy chce się po prostu poczuć dobrze.

Myślę też, że to świetna historia dla młodszych czytelników, bo w przystępny sposób pokazuje, że przyjaźń to nie tylko wspólne śmiechy, ale też praca nad relacją, wyrozumiałość i gotowość do wybaczania.

Czy polecam? Zdecydowanie tak – szczególnie jeśli ktoś szuka czegoś ciepłego, pozytywnego i wartościowego. I nawet jeśli nie jesteś już w podstawówce, to serio… warto dać tej książce szansę.

[Współpraca @WydawnictwoWilga]