Family

Jeden początek. Dwa różne światy.

Kiara to wychowanka domu dziecka. Młoda dziewczyna która popełnia błędy i podejmuje złe decyzje, szybko staje się bezdomną. Szukając swoje miejsca do życia zadomawia się w jednym z pustostanów.

Stefan, który żył razem z Kiarą w sierocińcu nie może o niej zapomnieć. Wciąż jej szuka bo wie, że nie jest mu obojętna. Kiedyś wszak tworzyli rodzinę.

Kiedy ich drogi znowu się łączą, muszą najpierw pokochać siebie, żeby później przelać tą miłość na siebie nawzajem. Czy będą potrafili uporać się z własnymi traumami i lękami? Czy będą potrafili kochać pomimo, że nikt ich tego nie nauczył?

Dwa światy. Bezdomność i boks oraz biznes i bezpieczeństwo. Kontrast między bohaterami jest wymowny. Książka naszpikowana jest dużą dawką emocji. Dlatego jeśli macie ochotę na historię, która nie jest jednoznaczna to sięgnijcie po książkę!

Kiara i Stefan. Oboje z trudną przeszłością. Tak różni, a jednak tak podobni. Ona ucieka. On gotów zrobić dla niej wszystko, tylko czy tajemnice pozwolą im być razem...? 

Dagmara Kiona zestawia ze sobą dwa skrajnie różne światy na zasadzie ostrych kontrastów. Poruszamy się w tematyce boksu, bezdomności i domu dziecka. Rzeczywistość przedstawiona została bardzo surowo, bez upiększania, pełna jest braku zaufania i walki o przetrwanie. Na drugim biegunie mamy świat pozornej stabilizacji i bezpieczeństwa wielkiego biznesu. To właśnie on staje się tłem dla spotkania bohaterów. Uwypuklono tu różnice klasowe i emocjonalne między postaciami.

"Przepych mnie przerażał. Wygląd Stefana podniecał. Nie pasowałam do tego standardu. Zawsze byłam dziewczyną z nizin. Cały ten szajs wolałabym oddać potrzebującym."

Obserwujemy proces dojrzewania bohaterów. Są to młodzi ludzie, popełniający błędy, podejmujący złe decyje i mierzący się z ich konsekwencjami, zmagający się z lękami i brakiem zaufania, które źródło mają w przeszłości. Ich ciężkie doświadczenia są trudne do udźwignięcia nie tylko przez nich samych, ale i czytelnika. Autorka nie unika trudnych tematów, takich jak samotność, poczucie wyobcowania czy poszukiwanie własnej tożsamości. 

Najbardziej wstrzasnęły mną wątki dotyczące dzieci z sierocińca. To obraz naznaczony bólem, cierpieniem, niesprawiedliwością i bestialstwem. Czytając to wszystko, momentami nie mogłam uwierzyć, że coś takiego może mieć miejsce. 

Z powieści wyłania się temat to głębszej analizy tego, gdzie przebiegają granice miłości w świecie naznaczonym przez brak wzorców i trudną przeszłość. Czy można kochać, nie wiedząc, czym jest miłość? Czy osoba, która nigdy nie zaznała miłości, jest w stanie ją zbudować od zera?

Wątek boksu nie jest tu jedynie sportowym tłem, ale pełni kluczową rolę do tego, by zrozumieć bohaterów i to, z czym się zmagali. Boks można porównać z brutalną rzeczywistością ulicy - w tym przypadku bezdomnością. Aby przetrwać potrzeba do tego siły i determinacji. Dosłownie jak na ringu. Sport, który wymaga dyscypliny, jest tu sposobem na radzenie sobie z traumami z przeszłości. 

Minimalistyczna forma, brak nadmiernego sentymentalizmu, głęboka treść psychologiczna, nieszablonowe podejście do romansu - to lektura, która długo nie daje o sobie zapomnieć. 

"Family" to poruszająca, zmuszająca do refleksji powieść o tym, czym dla każdego z nas jest bliskość i miłość. Uderza autentycznością, surowością przedstawionej rzeczywistości i emocjonalną głębią. Podejmiecie rzuconą rękawicę i zmierzycie się z własnymi uprzedzeniami i lękami?