Hickory Dickory Dock

Dawno temu czytałam tę książkę po polsku, teraz wróciłam do niej w wersji oryginalnej. Mam sporą kolekcję kryminałów autorki,  na szczęście ten tytuł również. To dość stary egzemplarz, bo z 1974 roku. Cieniutkie kartki, niewielka trzcionka, ale radość z czytania taka sama. 

Wszystko rozpoczyna się od sekretarki Herkulesa. Miss Lemon jest perfekcjonistką, kiedy Poirot zauważa w pisanym przez nią liście trzy błędy @ od razu wie, że kobieta ma jakiś poważny problem. W prywatnym akademiku prowadzonym przez jej siostrę, dzieją się dziwne rzeczy, a wkrótce dochodzi do zbrodni. 

Pierwszą książkę Agathy Christie przeczytałam będąc nastolatką. Pamiętam, że postać wąsatego Belga dość mocno mi wtedy imponowała. Jego zdolność słuchania, obserwacji i kojarzenia faktów była godna pozazdroszczenia. Z czasem , z kolejnymi książkami zaczęłam doceniać pannę Marple. Dziś ciężko byłoby mi powiedzieć kogo z nich lubię bardziej, teraz bardziej skupiam się na intrydze kryminalnej. Za każdym razem nieco inaczej patrzę na książki autorki, zwłaszcza przy tytułach do których wracam kolejny raz.  Myślę, że przeczytana "Autobiografia" autorki ma na to swój wpływ. 

Tym razem powrót do książki królowej kryminału okazał się udany, chociaż nie rewelacyjny. Jako że nie pamiętałam zakończenia, było ono dla mnie nieco zaskakujące. Detektyw Poirot nie zawodzi. 

Polecam