In Her Own League

Powiedzieć, że uwielbiam serię ,,Windy City" autorstwa Liz Tomforde to jak nic nie powiedzieć. I chociaż ,,In Her Own League" nie jest oficjalną częścią wspomnianej serii, osobiście traktuję ją, jako jej pełnoprawny składnik. Wszystko za sprawą bohaterów, którzy przewijali się w poprzednich tomach oraz czasem osadzenia tej historii po wydarzeniach opisanych w ,,Play Along". Czy zatem historia Reese i Monty'ego również skradła moje serce? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Monty, a właściwie Emmett Montgomery to trener główny baseballowej drużyny Windy City Warriors, który jest zarówno ogromnym autorytetem dla swoich podopiecznych, jak i cennym członkiem klubu. Jednak z końcem sezonu jego kontrakt wygasa, a jego pozostanie na stanowisku, nie jest tak oczywiste dla nowej właścicielki klubu -- Reese Remington, pierwszej kobiety dzierżącej tę funkcję w całym MBL, która nie darzy mężczyzny zbytnią sympatią. Czy Reese porzuci osobiste uprzedzenia i przekona się, że Monty jest najlepszym trenerem, jakiego drużyna mogłaby sobie wymarzyć? A może wspólne wyjazdy i godziny przeprowadzonych rozmów sprawią, że ta dwójka zacznie patrzeć na siebie przychylniejszym okiem? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury.

Chociaż tak jak już wspominałam powyżej ,,In Her Own League", nie jest formalnie częścią ,,Windy City" ta seria po prostu prosiła się o silną i mocno stąpająca po ziemi postać kobiecą i w tej kwestii, za sprawą Reese, autorka spełniła moje oczekiwania. Skupiona na karierze, konkretna i kochająca klub ponad wszystko szefowa, to to, co było najlepsze dla Windy City Warriors. I chociaż nie było łatwo, wszak Reese była pierwszą kobietą w MBL, która zasiadła za sterami, absolutnie nie odstawała od innych właścicieli, a wręcz przeciwnie -- przebiła ich swoją determinacją, pasją i niezwykłą intuicją, która jej nie zawiodła.

Natomiast Monty, jak to Monty -- polubiłam go już przy okazji obu części serii opowiadających o losach braci Rhodes, a poznanie niektórych znanych już scen z jego perspektywy, było dodatkowym smaczkiem. Montgomery dał się poznać jako świetny mentor, troskliwy ojciec i ulubieniec swojej drużyny i nie inaczej było w tej publikacji, chociaż poznanie go również z tej bardziej prywatnej, intymnej strony idealnie uzupełniło jego wizerunek.

Właściwie jedynym, do czego można byłoby się tak naprawdę doczepić w tej części było tłumaczenie, ponieważ niejednokrotnie miałam wrażenie, że czytam coś w języku, którego nie znam, chociaż treść wydawała się być napisana w języku polskim. Miałam trochę wrażenie, że było ono zlecone na ostatnią chwilę, a tłumaczkę goniły terminy, przez co nie mogła dwa razy sprawdzić, czy na pewno wszystko wyszło tak, jakby chciała. A że korekta i redakcja to pięta achillesowa tego wydawnictwa to my doskonale wszyscy wiemy.

Niemniej jednak historia bardzo mi się podobała i była idealną klamrą, która zamknęła całą serię. I chociaż jest mi trochę przykro, że to już formalny koniec chicagowskiego uniwersum, widziałam, że autorka pracuje nad kolejnymi publikacjami, więc z niecierpliwością będę wyczekiwać premier kolejnych historii, które wyszły spod jej pióra.