Intrygujący mafiozo cz. 2

Intrygujący mafiozo cz.2 - Nadia Grim 

Dziękuję autorce za możliwość przeczytania tej książki.

Muszę przyznać, że ta część to jak jazda kolejką górską bez trzymanki. Choć to nie moje pierwsze spotkanie z piórem autorki to mnie zaskoczyła. Pokazuje, że może pisać w każdym stylu. To historia pełna emocji i tajemnic. Nie sposób było można się oderwać od lektury.

Mamy tutaj poruszane takie tematy jak: długo terminowy stres, depresja poporodowa, żłoba, konflikt rodzinny. Pokazuje również dla kogo ważna jest lojalność. To, że ktoś będzie nie oznacza to wzajemności. Wykonane zadanie to teraz spodaj. Kto jest udcziwy? Mafia czy federali?

Dostajemy na pozór delikatną historię aby nagle uwolnić moce działo. Jednocześnie była zaskoczona jak i podejrzewałam, że tak to się potoczy. 

Nie raz krzywdzimy kogoś mimo, że mamy dobre intencje to wychodzi, różnie.... Gorycz potrafi zabić wszystko co dobre i wybucha. Tak też mamy w tej historii. Jak się trzyma kogoś na przysłowiowej krótkiej smyczy to może być zdrajcą. 

Bohaterowie są bardzo dynamiczni i tacy ludzcy. Wykreowani idealnie ze swymi myślami, błędami i temperamentem. Historia udowania, że nie ważne jak starasz się kogoś chronić. Zawsze musisz dać szansę tej osobie popełniać swoje błędy. Tylko jak dasz ochronę i poczucie wsparcia. Prędzej czy później wszystkie tajemnice i tak ujrzą światło dzienne. 

Czy polecam?

Tak !!! To historia, która pokazuje, że zawsze jest czas aby wybaczyć i czuć się spełnionym.

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Wybuchają między nami emocje, które rozpętały się od momentu jej szczerego wyznania. Musimy się uspokoić.

– Pojedźmy na spacer – mówię. – Chcę spędzić z tobą czas.

– Hmm – odpowiada podejrzliwie. – Dobrze. Pojedźmy.

Może powinienem odpędzić jej lęki. Powiedzieć, że może czuć się bezpieczna.

Na razie nie potrafię."

"– Nie powiem tego pierwsza – mówię.

Błąd.

– Jesteś taka słodka, mia gattina. To, co powiedziałaś, wystarczy.

Łapię go za klapy marynarki od smokingu i wspinam się na palce. Noszę coraz niższe buty. Tak jest wygodniej i bezpieczniej. Przez to jednak stałam się miniaturką przy moim wysokim mężu.

– Myślisz, że zdobyłeś przewagę?

Ettore uśmiecha się arogancko. Szarpię dłońmi, przez co musi jeszcze bardziej się pochylić.

– Wygrałbyś naprawdę, gdybyś potrafił mnie w sobie rozkochać.

W jego spojrzeniu dostrzegam uznanie.

– Trafiony – mówi równie cicho. – Przemyślę to. Strzeż się, bo gdy postanowię cię rozkochać, będziesz stracona.

Oboje się uśmiechamy."

"– Nigdy nie zwracałem uwagi na uczucia.

– Przecież kochałeś Rosę.

– Jej się nie dało nie kochać.

Oczywiście. Rosa była chodzącym po niedoskonałej ziemi aniołem.

– Ale to, co czuję do ciebie, to zupełnie inny kaliber. – Ettore bawi się moimi włosami i zaczepia opuszkami zdobny kolczyk.

Nie zadaję pytania. Ale czekam na odpowiedź.

– Spełniłaś oczekiwania, z których sam nie zdawałem sobie sprawy.

– Przecież nic nie zrobiłam.

– Właśnie."

"Każdy jest sam, kiedy nadchodzi śmierć."

"Kiedy się ukrywasz, żadne miejsce nie wydaje się bezpieczne. Jednak muisz uwierzyć, że właśnie takie znalazłaś. Inaczej oszalejesz."