Inuyashiki tom 1

Inuyashiki Ichiro jest normalnym facetem - ma żonę, syna, córkę. i psa rasy Akita... No może nie jest do końca normalny - w wyniku choroby przedwcześnie się postarzał. Żona traktuje go jak nieudacznika. Córka wstydzi się z nim pokazać, i wmawia innym, że jest jego wnuczką. Z synem prawie wcale nie ma kontaktu. Jedyna osoba, jedyne istnienie, które się przejmuje jego losem to pies... Rodzina przeprowadziła się i akurat pieskowi zachciało się na spacer. Inuyashiki zabiera go na wzgórzę, akurat w tym samym czasie przebywa tam pewien młodzieniec. Razem widzą na niebie dziwne światło i... umierają. Światło to obcy - ale nie byle jacy. Okazuje się, że nawet istoty pozaziemskie mają sumienie. Postanawiają odbudować zmarłych, tak jak potrafią, pozostawiając duszę w mechanicznym ciele. Pierwszy tom to wprowadzenie do historii pana Inuyashiki - poznajemy rodzinę, pracę, zdrowie. Później ten ufometeor i zmiany. Mężczyzna podejmuje PEWNĄ DECYZJĘ w wyniku której COŚ ROBI. I tyle w tomie pierwszym. Tajemniczy chłopak ze wzgórza nie jest tu bohaterem. Tomik czyta się szybko, jak na styl pana Oku przystało. Dialogi nie są ani pompatyczne, ani wymuszone i co najważniejsze wyglądają na bardzo realistyczne. Prawdopodobnie tak samo bym i ja wtedy czy wtedy powiedziała. Kreska śliczna, dokładna, staranna. Nic tylko sięgnąć po kolejny tom.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)