Iskra

"Iskra" to książka, która długo tli się pod skórą, a potem nagle wybucha emocjami, pytaniami i moralnymi dylematami. Drugi tom cyklu "Siedem Królestw" zdecydowanie przebił dla mnie "Wybrańców" i zrobił to w sposób cichy, ale bardzo skuteczny.
Największą siłą tej historii jest sama Iskra. To bohaterka, która absolutnie skradła moje serce. Potwór w ludzkiej skórze, dziewczyna obdarzona pięknem i mocą, której wolałaby się pozbyć, bo wie, jak łatwo może stać się przekleństwem. Jej zdolność kontrolowania umysłów to jeden z najciekawszych motywów w książce, nie jest tu prostym narzędziem do zwyciężania, ale ciężarem, źródłem strachu i ciągłego pytania: czy cel usprawiedliwia środki? Bardzo podobało mi się to, że Iskra nie chce tej mocy używać i za każdym razem, gdy musi, płaci za to emocjonalną cenę.

Fabuła rozwija się w sposób nieoczywisty. Przez długi czas nie wiemy, kto tak naprawdę jest dobry, a kto zły, komu można ufać i o co tak naprawdę toczy się gra. Co więcej długo nie da się jednoznacznie określić, jaki jest główny motyw tej opowieści. I właśnie to uważam za ogromny plus. Chaos, niedopowiedzenia oraz zmieniające się perspektywy sprawiają, że książka nie pozwala czytelnikowi się rozleniwić. Każdy kolejny rozdział dokłada nowy element układanki i napędza historię, zamiast ją porządkować zbyt szybko.

W porównaniu do pierwszego tomu relacje między bohaterami są bardziej naturalne, bardziej dojrzałe i mniej czarno-białe. Emocje nie są podane na tacy, one powoli się rodzą, ewoluują, czasem bolą. Romans nie dominuje fabuły, ale pięknie ją dopełnia, a więzi między postaciami wydają się prawdziwe, pełne wahań i niepewności. Z elementów, które bardzo mi się spodobały, jest sposób przedstawienia rodziny królewskiej. Zamiast wyniosłych, chłodnych władców, jak to często bywa w książkach, dostajemy postacie ciepłe, rodzinne i pełne wyrozumiałości. Dzięki temu są znacznie bardziej ludzcy i autentyczni, a ich relacje dodają historii uroku i emocjonalnej głębi. Jest to zdecydowanie miła odmiana i powiew świeżości. W książce nie brakuje również brutalnych scen, między innymi z udziałem zwierząt, dlatego sięgając po tę historię, warto przygotować się na to, jeśli jesteście na tym punkcie wrażliwi. 

Po przeczytaniu "Iskry" jestem po prostu zachwycona i po wydarzeniach, które znam z tego tomu, jak i z "Wybrańców" mogę śmiało stwierdzić, że autorka stworzyła świetne uniwersum, które politycznie dobrze jest poprowadzone i opiera się na mocach Obdarzeńców, którzy odgrywają tutaj kluczową rolę. Spotkanie Iskry i Lecka sprawiło, że w mojej głowie pojawiło się mnóstwo pytań, ale także odpowiedzi i jeszcze lepiej zrozumiałam układ sił, wrogość i wojny między poszczególnymi królestwami oraz regionami. To właśnie ten tom pozwolił mi lepiej odnaleźć się między granicami.

"Iskra" to nie tylko fantastyka o wojnie, spiskach i królach walczących o tron. To historia o strachu przed własną naturą, o odpowiedzialności za dar, którego się nie chciało i o cienkiej granicy między potworem a człowiekiem. Drugi tom serii okazał się dla mnie bardziej wciągający, głębszy i po prostu lepszy, zarówno pod względem bohaterów, jak i emocjonalnego ciężaru historii. Całą sobą, już od samego początku czułam, że jest to książka dla mnie, zarówno pod kątem fabuły jak i charakteru bohaterów. To książka, która nie daje prostych odpowiedzi, ale za to zostawia z poczuciem, że właśnie takie opowieści zapamiętuje się na długo. Jeśli "Wybrańcy" byli tylko obietnicą, "Iskra" jest jej spełnieniem

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

„Ludzkie umysły zwykle nie przyciągały jej uwagi, chyba że sama ich szukała. Wyczuwalność umysłu zależała od jego siły, celu, stopnia znajomości, bliskości, otwartości, świadomości jej obecności i wielu innych czynników”.

Dobry rok temu postanowiłam, że wyjdę ze swojej strefy komfortu i zainteresuję się innym gatunkiem literackim niż kryminały i thrillery. Wybór padł na fantastykę. Co prawda do tej pory stronię od zombie i wampirów, ale już o wmyślonych światach, jednorożcach czy nadprzyrodzonych mocach czytam i to o dziwo z dużą przyjemnością.

Iska to nie tylko nieziemsko piękna młoda dziewczyna o ognistorudych włosach. Jest zrodzona z potwora i zwykłej kobiety. Posiada moc wchodzenia do umysłów otaczających ją ludzi i zwierząt. Wyczuwa ich zamiary, intencje, liczebność, a nawet potrafi, jak zechce wpłynąć na ich zachowanie, by osiągnąć zamierzony cel.

Całe życie próbuje odkupić winy ojca, przez którego w królestwie zapanowało bezprawie. Mieszkańcy miast i wiosek żyli w ciągłym strachu przed rabusiami i potworami, które jej ojciec sprowadził na te niegdyś szczęśliwe i beztroskie ziemie. Dobro od krzywdy dzieli tylko cienka linia, ale Iskra nie była zwykłym potworem, więc dostrzegała jakiego zła dopuścił się jej rodziciel. Pewnego dnia do domu rudowłosej piękności zawitał jeden z braci króla, prosząc ją o wsparcie. Chciał, aby wykorzystała swoje moce, pomogła szpiegom w wykryciu spisku i uratowała królestwo przed rozpadem i zgubą. Każdy przecież pragnie żyć w spokojnych czasach. Czy dziewczyna się zgodzi i czy właściwie wykorzysta swoje moce?

Akcja II tomu rozgrywa się na trzydzieści lat przed wydarzeniami opisywanymi w Wybrańcach, których, przyznam bez bicia, nie miałam okazji przeczytać. W żaden jednak sposób nie wpływało to na odbiór lektury, wręcz przeciwnie. Czytało się jak całkowicie odrębną powieść, bo z I tomem cyklu Siedem Królestw (podobno) łączy się tylko postać mrocznego, tajemniczego, okrutnego chłopca o dwukolorowych oczach.

W Iskrze znajdziemy wszystko, co spowoduje szybsze bicie serca i sprawi, że lektura jest bardzo zajmująca. Mamy więc odwieczną walkę dobra ze złem, bitwy, pościgi, szpiegostwo, romanse. Nie brakuje intryg dworskich, skomplikowanych relacji rodzinnych, różnorodności postaw i charakterów. Jest to też powieść o miłości do muzyki, sile przyjaźni, pokonywaniu własnych słabości, dylematach moralnych, podejmowaniu trudnych decyzji i zmaganiu się z ich konsekwencjami. Niby to młodzieżowa fantastyka, ale jednak można to wszystko spokojnie odnieść do naszego realnego świata, w którym każdego dnia walczymy ze złem, niesprawiedliwością, ludzką pogardą, pychą i niegodziwością.

Niektórzy zarzucają książce, że fabuła jest wtórna i oklepana. Może i gdzieś rzeczywiście już o tym było. Trudno mi to ocenić, ponieważ jestem dopiero początkującym czytelnikiem, jeśli chodzi o świat fantastyki. Uważam jednak, że sposób przedstawienia nawet sztampowej i banalnej fabuły może zmienić zwykłą lekturę w magiczną podróż. Czytając Iskrę, dobrze się bawiłam i miło spędziłam czas, a to jest dla mnie najważniejsze. Wraz z rudowłosą dziewczyną odkrywałam tajemnice skrywane przez ludzkie umysły i była to dla mnie świetna czytelnicza przygoda.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Redakcji Sztukater.pl

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Zdolność przenikania do umysłu innych to świetny dar ale czy zawsze? Ten dar może sprowadzić na ciebie ogromne zagrożenie. W takiej sytuacji znalazła się pewna dziewczyna. Od niej zależą losy królestwa. Musi walczyć nie tylko z czasem ale i z ludźmi, którzy na nią polują.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Druga część trzyma poziom, choć to całkiem inna historia.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Po "Wybrańcach" poprzeczka zawieszona była naprawdę wysoko... a "Iskra" jej sprostała! wow :)

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Iskra", to już drugi tom serii Siedem Królestw. Wydawałoby się, że będzie ona kontynuowała ciąg wydarzeń z "Wybrańców", ale tu autorka wielu zaskoczyła, albowiem wszystkie tomy będą opowiadały o innym bohaterze i tylko otaczający świat, i czasami wplecione z poprzedniej części postacie łączą wszystkie części. Bohaterką jest tytułowa Iskra. Kobieta - potwór, piękna i jednocześnie niebezpieczna ze względu na swoje umiejętności. Zachwyca swoją urodą i sprawia wiele zamieszania, głównie wśród mężczyzn, na sam swój widok. Potrafi wchodzić w głąb czyjegoś umysłu, więc dla wielu króli jest "czymś", co może pomóc im zyskać władzę. Dziewczyna nie lubi, jak reagują na jej obecność inni. Wolałaby być zwykłą, niczym nie wyróżniającą się osobą; osobą nie tak podobną do jej ojca. Iskra zostaje wplątana w intrygi królów i ich władze. Wszyscy pragną, aby im pomogła w "zlikwidowaniu" bandytów i szpiegów, których w ostatnich czasach jest coraz więcej. Czy dziewczynie uda się pomóc, jednocześnie panując nad swoją potężną mocą? Jak potoczą się jej dalsze losy i losy jej bliskich przyjaciół? Kristin Cashore kolejny raz pokazała na co ją stać i stworzyła wspaniały, barwny świat oraz bohaterów, z których każdy ma swój własny charakter i swoje problemy. Iskra, to bohaterka, która nie dość, że musi walczyć ze szpiegami i bandytami, to musi jeszcze walczyć z samą sobą. Książkę polecam wszystkim, kto chce zagłębić się w tą magiczną historię!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)