Jarun

Po książkę „Air fryer. Przepisy na prawie wszystko” sięgnęłam dlatego, że nie przepadam za gotowaniem, nie lubię poświęcać na to zbyt dużo czasu i kompletnie nie mam talentu kulinarnego. Gotuję, bo muszę, ale właściwie ciągle to samo. Urządzenia wprawdzie nie posiadam, ale przymierzam się do niego z nadzieją, że usprawni mój pobyt w kuchni. I stąd u mnie ta książka, która, przyznam szczerze, sporo wyjaśnia. Ta pozycja to nie tylko przepisy, to kompleksowy poradnik dedykowany zarówno początkującym, jak i zaawansowanym użytkownikom urządzeń typu air fryer. W przystępny sposób wprowadza użytkowników w tajniki smażenia gorącym powietrzem, jednocześnie udowadniając, że ten sprzęt może być znacznie bardziej wszechstronny, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka (ja myślałam kiedyś, że to urządzenie tylko do frytek).

Publikacja podzielona jest na dwie główne części. Pierwsza to wprowadzenie na temat samego urządzenia, opisujące, jak działa air fryer, na co zwrócić uwagę przy wyborze modelu, a także zawierające liczne praktyczne wskazówki, które pomogą w osiągnięciu najlepszych efektów kulinarnych. Znajdziemy tutaj przydatne tabele z czasami i temperaturami pieczenia różnych produktów spożywczych, co jest szczególnie pomocne dla osób, które dopiero zaczynają przygodę z gotowaniem w tym urządzeniu. Dodatkowo autorka porusza temat akcesoriów, takich jak silikonowe foremki czy maty, które mogą znacznie ułatwić pracę w kuchni. Pozycja ta zawiera również liczne porady dotyczące unikania typowych błędów przy korzystaniu z air fryera, takich jak zbyt krótkie lub zbyt długie pieczenie potraw. Autorka zwraca uwagę na różnice między poszczególnymi modelami urządzeń, co jest istotne, ponieważ czas i temperatura pieczenia mogą się różnić w zależności od specyfikacji sprzętu.

Druga część książki to bogaty zbiór przepisów, które zostały podzielone na kategorie odpowiadające różnym posiłkom, od śniadań, przez obiady, aż po desery i przekąski. Wśród propozycji posiłków znajdziemy różnorodne dania, takie jak puszyste omlety, zupy kremy, soczyste mięsa, chrupiące warzywa w panierce czy aromatyczne wypieki. Przepisy są opisane w szczegółowy sposób i wydaje się, że ich przygotowanie jest łatwe nawet dla osób z niewielkim doświadczeniem kulinarnym. Każdy przepis zawiera informacje o czasie pieczenia, temperaturze i wymaganych akcesoriach, co pozwala uniknąć niepotrzebnych błędów. Jednym z największych atutów książki jest jej różnorodność. Autorka proponuje dania zarówno pikantne, jak i słodkie, zachęcając do eksperymentowania i odkrywania nowych smaków. Dzięki temu każdy użytkownik, niezależnie od preferencji kulinarnych, znajdzie coś dla siebie. Warto jednak zauważyć, że przepisy w dużej mierze opierają się na kuchni międzynarodowej. Autorka nie jest Polką, więc w sumie to nic dziwnego.

Pod względem estetyki książka prezentuje się bardzo dobrze. Kolorowa oprawa graficzna i przejrzysty układ przepisów sprawiają, że korzystanie z niej jest przyjemne i intuicyjne. Zawartość merytoryczna i praktyczne podejście do tematu czynią ją świetnym wyborem zarówno dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z air fryerem, jak i dla tych, które poszukują inspiracji do bardziej zaawansowanego gotowania. W moim odczuciu to wartościowy przewodnik, który pokazuje pełen potencjał tego popularnego urządzenia. Serdecznie polecam!

„Jarun” to książka o siedemnastoletniej Dobrawie, która mieszka z rodzicami w popegeerowskim bloku na skraju puszczy. Fabuła książki zaczyna się w grudniu ale nadal panują letnie upały.

Akcja rozpoczyna się nad jeziorem, gdzie wodnik topi dwie osoby. Na szczęście głównej bohaterce udaje się uciec wraz z Zuzą pewną siebie laską, która uważa się za pępek świata oraz Jankiem, którego zachowanie wydaje się dość niepokojące.

Mimo że autorka wykazuje się znajomością słowiańskiej mitologii, to jest to jedyny atut książki. Niestety, reszta pozostawia wiele do życzenia. Choć okładka jest naprawdę piękna, to niestety na tym kończą się plusy „Jaruna”.

Bohaterowie są irytujący zarówno Dobrawa, jak i jej towarzysze mają zdecydowane zaburzenia osobowości. Janek wydaje się być stereotypowym narcyzem bądź osobą toksyczną, co sprawia, że trudno ich polubić. Przyznam, że nie znalazłam w nich nic, co by mnie zainteresowało. Jeśli tak wyglądają nastolatkowie obecnie, to cieszę się, że nie mam z nimi styczności.

Akcja książki jest totalnie chaotyczna dzieje się zbyt wiele, zbyt szybko, jakby musiało się coś wydarzyć za wszelką cenę. Do tego częste wprowadzenie demonów, bogów i innych mitologicznych postaci sprawia, że całość nie do końca się klei. Zbyt duża mnogość tych wątków niepotrzebnie zagmatwała fabułę.

Niestety, „Jarun” to moje pierwsze rozczarowanie tego roku. Myślę, że młodszym czytelnikom może bardziej przypaść do gustu, lecz dla mnie była to trudna lektura.