Jej wszystkie życia

Bardzo dobra pozycja, godna polecenia

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Czy mieliście kiedyś przeczucie? Albo nieodparte przekonanie o konieczności podjęcia danej decycji, nawet jeśli nie do końca była ona zgodna z Waszymi odczuciami? Lub zdarzające się déj? vu? Jeśli tak, to skąd? A może jest tak, jak sugeruje Kate Atkinson w książce "Jej wszystkie życia", że każdy przeżywa swoje życie raz za razem, aby w końcu zrobić to tak, jak należy? Cudowna to wiadomość czy przerażająca? Czy rzeczywiście można swoje życie doprowadzić do idealnego? Czy można ocalić wszystkich oraz siebie? Zamysł jest niezwykle intrygujący. Pomimo jednak tak interesującego konceptu powieści, jest ona mocno przegadana, czyli tzw. wodolejstwo, którego nie lubię. Stąd moja niezbyt wysoka ocena powieści.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Niezwykła historia dziewczynki, która kilkakrotnie przeżywała swoją śmierć i dostawała szansę na wprowadzanie w swoim życiu znaczących zmian. Bardzo ciekawa fabuła,dobrze napisana,momentami zabawna, a momentami tragiczna. Trochę tylko irytowały mnie powtórzenia treści.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

W życiu popełniamy tyle błędów, których chcielibyśmy uniknąć. Wiele razy zapewne każdy z nas zastanawiał się co by było gdyby w którymś momencie podjęlibyśmy inną decyzję. Czy nasze życie bardzo by się zmieniło? A gdyby tak móc przeżywać cale nasze życie od nowa w kółko aż w końcu zrobimy to co naprawdę mieliśmy zrobić . Urszula główna bohaterka książki przychodzi na świat pewnego śnieżnego dnia. Niestety w tej samej chwili jej życie się kończy. Umiera przy porodzie. Akcja się cofa i znów to samo dziecko przeżyje, żeby parę stron dalej umrzeć w inny sposób. Urszula gra z przeznaczeniem. Ciężko się w sumie domyśleć czy los chce żeby żyła czy żeby zginęła. W każdym bądź razie dostaje kolejne szanse. Nie pamięta że przeżyła już to życie ale pamięta niektóre sytuacje i wie co zrobić lub też inni wiedzą aby uniknąć jej kolejnej śmierci. Tak jakby dwaj bogowie toczyli o nią walkę. Książka zarazem niezwykła jak i całkiem zwyczajna. Opowiada o codziennym życiu zwykłych ludzi. Poznajemy dziewczynkę jak powoli dorasta, raz za razem poznając dodatkowe szczegóły. Widzimy jak drobne zmiany już w dzieciństwie potrafią wpłynąć na nasze życie. Poznajmy trud życia w czasie wojny. Bolesne sytuacje, których czasem nie da się uniknąć. Problemy w małżeństwie i drobnych miłostkach, macierzyństwo i całkowita samotność, alkoholizm i ból straty bliskich. Nasza bohaterka zmienia się w zależności od sytuacji. Widzimy co wpływa na światopogląd. Postacie są rzeczywiste, historia opisana tak że można całym sobą w nią wejść i pokochać jej bohaterów. Mimo swej objętości czuję taki niedosyt po skończeniu tej książki. Może to wina zakończenia, które w sumie się nie kończy.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Ursula Todd rodzi się i zaraz umiera. Ursula Todd rodzi się i żyje nadal, aż po kilku latach umiera. Ursula Todd rodzi się i żyje, unikając kolejnych pułapek, jakie zastawia na nią śmierć. Liczne, przenikające się wrażenia napotkanych zdarzeń, unikniętych niebezpieczeństw, przeczucia powtarzalności i ucieczki od nierozpoznanych zagrożeń, deja vu w wersji zmaksymalizowanej. Życie Ursuli upływa w burzliwych czasach pierwszej połowy dwudziestego wieku, a przeznaczenie rzuca ją w miejsca znaczące dla całej Europy. Świetnie napisana, sugestywna historia mieszcząca się gdzieś między ideą światów równoległych i reinkarnacji, ale przedstawiona jak najbardziej serio i poważnie. Przeszłość ożywa dzięki wrażliwości Autorki; człowiek brzmi tu zarówno dumnie, jak i żałośnie, w zależności od okoliczności. Dla każdego czytelnika poszukującego prawdy i możliwości, otwartego na nowe idee, dążącego do doskonałości, do przeżycia swoich dni w sposób najpełniejszy, najuczciwszy czy po prostu pożyteczny. Warto.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Książka ,którą ludzie uwielbiają. Książka ,która pokazuje nam ,że jedna rzecz, najmniejsza mogłaby zmienić bieg naszego życia, życia bliskich ,sąsiada czy obcej nam osoby. Możemy zobaczyć dwa życia. Dwa te same życia,a jednak zupełnie inne.Żeby zrozumiem trzeba przeczytać i skupić się na historii. Z początku miałam z tym problem i dwa razy odkładałam książkę,ale zaparłam się.. i nie żałuje:) to była świetna decyzja ,że dobrnęłam do końca. Piękna historia.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

,,Jej wszystkie życia" to książka niezwykła, aczkolwiek porusza niezwykłe treści. Kate Atkinson stworzyła powieść, która pod wieloma względami zachwyca, porusza do głębi, rozśmiesza do łez, a także nakreśla nam w sposób interesujący historię, która miała miejsce w ubiegłym wieku. Bogactwo tej książki nie zna granic, dlatego warto się przekonać o tym na własnej skórze. Mnie osobiście oczarowała. Liczę, że oczaruje również Was. Serdecznie polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Zastanawialiście się kiedyś, czy po śmierci wracamy do życia, w którymś z kolei pokoleniu lub pod inną postacią, np. zwierzęcia? Czy po prostu umieramy i nic się nie dzieje, a my udajemy się w dalszą drogę w zaświaty? Te pytania nurtują chyba wszystkich, mnie również. Zawsze zastanawiałam się, co jest po. A już najbardziej zagadnienie przeżycia własnej śmierci. Wiele słyszy się opowieści o tych, którzy widzieli światło, które ich wzywało - jednak czy to jest tylko wymyślona historia, czy tak nam dyktuje podświadomość? Poznajemy Ursulę Todd w momencie jej narodzin, by za chwilę się przekonać, że dziewczynka zmarła i urodziła się ponownie. Ursula od tego momentu opowiada nam swoją historię, która toczy się niespiesznie. Poznajemy jej otoczenie, co rusz nowych bohaterów, którzy wiele wnoszą w życie dziewczynki. Przeżywanie na nowo narodzin i śmierci powoduje, że Ursula ma możliwość zmieniania biegu życia. Kolejne narodzenie pozwala jej na poprawienie ,,błędów przeszłości". Historia rozpoczyna się w 1910 roku, poznajemy czas rozpoczęcia I wojny światowej, kiedy to bierze w niej udział jej ojciec, dochodzimy do czasów objęcia władzy przez Hitlera. Jej wszystkie życia to bardzo wyjątkowa i specyficzna historia. Początkowo może budzić pewne zagubienie w fabule, ciągłe powracanie do przeszłości, narodzin, co z czasem może wzbudzić irytację. Na szczęście jest to tylko chwilowe i z czasem zatracamy się w lekturze całkowicie. Autorka roztacza pewnego rodzaju magię i tajemniczość. Naprawdę trudno jest przewidzieć, co też spotka bohaterkę na kolejnej stronie, ba nie wiemy tego do końca lektury i właśnie ta przewidywalność powoduje, że w lekturze się zatracamy. Autorka porusza bardzo trudny temat. Jednak daje nam do myślenia, że życia nie da się przeżyć raz jeszcze. Jeśli popełniliśmy w przeszłości jakiś błąd to do tej pory ponosimy tego konsekwencje. I tylko od nas zależy jak poprowadzimy naszą nić życia. Kate Atkinson, laureatka Nagrody Whitebread w kategorii Książka Roku, przyznanej jej za debiutancką powieść Za obrazami w muzeum, ceniona przez krytykę autorka książek tłumaczonych na całym świecie. Za książkę Jej wszystkie życia otrzymała Costa Book Award w kategorii powieść i South Bank Sky Arts w kategorii literatura. Do tej pory nie miałam okazji zapoznania się z twórczością autorki, jednak, jeśli tak wyglądają jej inne historie to jestem za. Do historii Ursuli pewnie wrócę jeszcze nie raz. Również wydawnictwo stanęło na wysokości zadania. Piękna przykuwająca wzrok okładka adekwatnie wpływa na zawartość książki.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"- Skoro już mamy tylko jedno życie, powinniśmy je jak najlepiej wykorzystać. Nigdy nie zrobimy tego jak należy, ale zawsze można próbować. (...) - A gdybyśmy tak mogli przeżywać nasze życie raz za razem (...) żeby wreszcie zrobić to jak należy? Czy to nie byłoby wspaniałe?" (s. 481) Ludzkie życie nie jest linią ciągłą. Pełne jest rozgałęzień, labiryntów i ślepych uliczek. Wszystko zależne jest od tego, jakich dokonujemy wyborów, w którym kierunku podążymy stając na rozstaju dróg. Podejmowane przez nas decyzje pociągają za sobą odpowiednie konsekwencje. Mogą być one dobre, dzięki czemu nasze życie będzie spokojne i szczęśliwe, albo też złe i wówczas na naszej drodze piętrzyć się będą kolejne przeszkody. Człowiek u kresu swego życia bardzo często wspomina wydarzenia z przeszłości. Niejednokrotnie rozmyśla o tym, że to i owo by zmienił, postąpił inaczej, naprawił wyrządzone krzywdy, nie zaprzepaścił przegapionych szans. I teraz wyobraźcie sobie jak by to było móc naradzać się wielokrotnie, otrzymywać nieskończoną liczbę możliwości przeżywania swego życia... Byłoby to błogosławieństwem czy też może prawdziwym przekleństwem? Coś takiego przydarza się Ursuli Beresford Todd głównej bohaterce powieści Kate Atkinson "Jej wszystkie życia". Przychodzi na świat w 1910 roku na angielskiej prowincji jako trzecie dziecko Hugh i Sylvie Toddów. Niestety nie dane jest jej nacieszyć się życiem. Krótko po porodzie umiera, aby narodzić się ponownie - w tym samym miejscu i czasie. Jednak tym razem unika śmierci dzięki temu, iż przy porodzie obecny był lekarz. I tak rozpoczyna się jej historia, a Czytelnik ma okazję śledzić przeróżne warianty jej życia. A jakie one będą? To zależy tylko od tego, jakich wyborów w swym życiu dokonywać będzie Ursula. Ciekawym elementem w historii jest to, iż przeżywając kolejne swoje życie i zbliżając się do chwili, w której poprzednim razem to życie dobiegło końca, główna bohaterka odczuwa pewien niepokój, coś, czego do końca sama nie rozumie, ale wie, że musi usłuchać tych podszeptów jeśli chce uniknąć prawdziwego nieszczęścia. "'Stań się, kim jesteś, poznawszy wpierw to wprzódy.' Teraz już wiedziała, kim jest. Nazywała się Ursula Beresford Todd i była świadkiem." (s. 551) Dokładnie tak. Śledząc losy głównej bohaterki przyglądamy się burzliwym wydarzeniom tamtych czasów. Jako mała dziewczynka jest świadkiem wybuchu I wojny światowej, zwanej Wielką Wojną, w której udział bierze jej ukochany ojciec. Będąc już dorosłą kobietą widzi, jak do władzy dochodzi Adolf Hitler, który doprowadza do wybuchu II wojny światowej. Za każdym razem znajduje się w centrum wydarzeń dając nam pełen obraz tego, co się wówczas działo, jaki koszmar zmuszeni byli przeżywać ludzie, i jak nie wiele było trzeba, aby utracić życie. Ukazuje nam obyczajowość ówczesnej socjety, a także biegnące w zupełnie innym rytmie życie mieszkańców prowincji. Dzięki Ursuli Czytelnik ma wgląd w to, jak zmieniała się ludzka mentalność, a nawet coś tak prozaicznego jak moda. Ursula przeżywając raz za razem swoje życie napotyka na swej drodze całe mnóstwo przeróżnych ludzi. Wszyscy oni zostali mniej bądź bardziej szczegółowo przedstawieni przez autorkę powieści. Najwięcej dowiadujemy się o najbliższej rodzinie głównej bohaterki. Jej matka Sylvie wydaje się być kobietą wiecznie niezadowoloną ze swojego życia, rozpamiętującą swą nieszczęśliwą młodość, kiedy to jej rodzina utraciła majątek. Aż dziw, że jej mąż Hugh jest w stanie wytrwać u jej boku i znosić jej humorki, którym ulega nazbyt często. Najstarszy z braci Maurice już od najmłodszych lat był wyniosły i uważał się na lepszego od innych. Z biegiem lat te cechy niestety jeszcze bardziej się pogłębiły. Następna w kolejce jest Pamela wykazująca się zdrowym rozsądkiem, u której Ursula zawsze może liczyć na dobre słowo, radę i wsparcie w razie potrzeby. Jeśli chodzi o główną bohaterkę, to przez swych bliskich oraz znajomych uważana jest za osobę zagadkową, a nawet wywołującą pewien niepokój. Młodszy od niej Edward, zwany zdrobniale Teddy'm, jest ulubieńcem wszystkich, a już zwłaszcza siostry Hugh Izzie uważanej przez Sylvie za czarną owcę w ich rodzinie. Najmłodszym dzieckiem państwa Todd jest Jimmy, delikatny chłopak nie sprawiający nikomu żadnych problemów. Dzięki temu, że Ursula przeżywa swe życie wielokrotnie, każdego z nich poznajemy coraz bliżej, gdyż za każdym razem autorka powieści odkrywa coraz to więcej drobiazgów z życia każdego z nich. Książka jest dość opasłym tomiszczem, bowiem liczy sobie nieco ponad 550 stron. Jednak nie przeszkadzało mi to. Dzięki temu dłużej mogłam przebywać w świecie Ursuli, przeżywać wraz z nią kolejne wydarzenia z jej życia. Specjalnie nie spieszyłam się z lekturą, nie chciałam bowiem rozstawać się przedwcześnie z bohaterami powieści. Na uwagę zasługuje również piękna okładka, a zwłaszcza te cudowne, wytłaczane śnieżynki, które z miejsca przykuły moją uwagę. Musicie wiedzieć, że umieszczone zostały one tam nie bez powodu, bo jak się okazuje padające z nieba płatki śniegu odgrywają nie małą rolę w całej historii. Za "Jej wszystkie życia" Kate Atkinson otrzymała nagrodę Costa Book Award w kategorii powieść oraz South Bank Sky Arts w kategorii literatura. Uważana jest ona za najwybitniejszą i najbardziej oryginalną powieść tej autorki. Czy faktycznie jest najwybitniejsza nie jestem w stanie stwierdzić, gdyż nie miałam okazji czytać innego jej dzieła. Zgadzam się jednak z tym, iż jest ona oryginalna. Nigdy dotąd nie dane mi było czytać podobnej historii. Do tego jest pięknie napisana, przez co jej lektura była dla mnie prawdziwą przyjemnością. Jestem pewna, że jeszcze nie jeden raz do niej powrócę. Tego typu historii się nie zapomina. Dlatego też gorąco polecam Wam lekturę tej powieści. Jestem pewna, że się nie zawiedziecie. "Życie jest tylko przechodnim półcieniem, nędznym aktorem, który swoją rolę przez parę godzin wygrywa na scenie, w nicość przepada." (s. 399) Moja ocena: 5/6 recenzja z mojej strony: http://magicznyswiatksiazki.pl/jej-wszystkie-zycia-kate-atkinson-recenzja-441/

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Książka nie była zła, jednak nie mogę też powiedzieć że była wyśmienita. Bardzo długa, obszerna. Uważam, że spokojnie możnaby skrócić narrację o 1/3 obiętości książki nic przy tym nie tracąc. Nie podobały mi się wstawki niemieckie i francuskie bez przypisu z tłumaczeniem. Sama fabuła ciekawa, jednak spodziewałam się czegoś bardziej dramatycznego.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Warto przeczytać i zastanowić się, co można zrobić, aby swoje życie przeżyć jak najlepiej.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)