Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz

Wydawnictwo: Marginesy
Data wydania: 2019-01-30
Kategoria: Historyczne
ISBN: 9788366140097
Liczba stron: 368
Tytuł oryginału: Die Frauen von Block 10. Medizinische Versuche in Auschwitz

Ocena: 5.33 (9 głosów)
Inne wydania:

Nowe, rozszerzone wydanie porażającej opowieści o eksperymentach medycznych, dokonywanych na kobietach w Auschwitz.

 

Medycyna i fanatyzm rasowy - mało zgłębiany rozdział historii obozu Auschwitz, opowiedziany z perspektywy ofiar.

 

Ta historia nie została dotąd należycie zbadana i opisana. Od kwietnia 1943 roku istniał w Auschwitz blok 10, gdzie dokonywano zbrodniczych eksperymentów medycznych - na około ośmiuset kobietach rzeźnicy nazywający się lekarzami szukali najbardziej skutecznych metod sterylizacji, tak aby po wygranej wojnie uniemożliwić elementom niepożądanym na rozmnażanie. Operacje, naświetlania, toksyczne zastrzyki przeżyło trzysta kobiet. Część z nich opowiedziała autorowi, co im robiono. Kim był niesławny profesor Clauberg, ,,specjalista" od sterylizacji. Jak działało jego ,,laboratorium". Jakie metody stosowali i co ,,badali" inni pseudo-lekarze. Historia ofiar, katów, sadystycznych ,,operacji" i codzienności obozu opisana na podstawie badań archiwalnych i rozmów z ofiarami. Lang opowiada, kim były te kobiety, co się z nimi stało, jak radziły sobie w codziennym życiu i z czym po wojnie musiały sobie radzić.

 

Książka Hansa-Joachima Langa to przykład wnikliwej pracy badawczej połączonej z wrażliwością niezbędną w przypadku takiego akurat tematu badań. W centrum zainteresowań naukowca jest bowiem człowiek - ten, który ma na swoich rękach krew i którzy zaprzecza etycznym zobowiązaniom wpisanym w zawód lekarza, i ten, który wrzucony w wir Wielkiego Zła, staje się w swojej bezradności i upodleniu królikiem doświadczalnym. – Bernadetta Darska, Onet.pl

 

Hans-Joachim Lang - (ur. 1951) - niemiecki dziennikarz, historyk i wykładowca antropologii kulturowej w Instytucie Kulturoznawczych Studiów Empirycznych na uniwersytecie w Tybindze. Jest autorem wielu artykułów i kilkukrotnie nagrodzonej książki Die Namen der Nummern, opublikowanej w 2004 roku, w której zidentyfikował wszystkie ofiary zamordowane w komorze gazowej obozu koncentracyjnego Natzweiler-Struthof dla nazistowskiego anatoma Augusta Hirta. W książce Als Christ nenne ich Siene Lügner opowiedział historię młodego księgowego z banku, Theodora Rollera, który odmówił podpisania przysięgi lojalność dla Adolfa Hitlera i pisał listy do kanclerza, wyjaśniające swoją wiarę, w konsekwencji czego został uwięziony w zakładzie psychiatrycznym.

Tagi: Historia

Kup książkę Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Opinie o książce - Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz

Avatar użytkownika - Psotka88
Psotka88
Przeczytane:2019-04-04, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2019,

Mamy czasami do czynienia z książkami, które wywołują tak duże zainteresowanie, że nie poprzestaje się na jednej serii wydania. Jednym z bestsellerów, który doczekał się swojej reedycji jest pozycja "Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz". Z tematyką obozów miałam do czynienia nie raz i nie dwa. Pierwsze spotkanie już kilkanaście lat temu w gimnazjum, potem liceum. Pamiętam jak dziś "Opowiadania Borowskiego", "Medaliony" pani Nałkowskiej czy niby inna, ale jakże szokująca pozycja "Inny świat"Herlinga-Grudzińskiego. Tego nie da sie zapomnieć nawet po takim czasie. To zostaje w głowie, w sercu, a nawet w duszy... Ludzka krzywda jakakolwiek by nie była nie powinna mieć miejsca. Szczególnie ta wyrządzana przez drugiego człowieka i to w ten sposób.

Z roku na rok pamięć o ludobójstwie z obozach koncentracyjnych będzie się zacierać. Osoby, którym w ogóle udało się to przeżyć są coraz starsze i z dnia na dzień będzie ich mniej. To, co nam pozostaje to spisane na papierze wspomnienia, udokumentowane fakty oraz przekazywane z ust do ust historie.
"Kobiety z bloku 10. ..." to jedna z tych papierowych pozycji, która daje nam możliwość poznania ludzkiej tragedii. Makabra ta miała miejsce w KL Auschwitz oraz KL Birkenau. Autor ukazuje nam poczynania lekarzy obozowych. Dzięki niemu poznajemy biografię nie tylko ofiar, ale i oprawców. Nie ma utajania. Każda osoba przedstawiona jest z imienia i nazwiska, bo tym, co robili pociągali do odpowiedzialności tylko i wyłącznie siebie, a nie jakiekolwiek instytucje.

Trzy osoby, które miały na sumieniu najwięcej to następująco:

Carl Clauberg - profesor ginekologii, który podczas eksperymentów nie wypowiadał nawet jednego zdania do ofiar, które traktował jako obiekt badań. Pracował nad uzyskaniem trwałej niepłodności u kobiet poprzez nieoperacyjne metody. Jedną z nich było podawanie do macicy środkó chemicznych w takich ilościach by zablokowały jajowody po same jajniki. Cel - uzyskanie stanu zapalnego czego skutkiem miała być bezpłodność. Wszystko powtarzane wielokrotnie aż do uzyskania oczekiwanego efektu. Bez znieczulenia i bez zgody kobiet.

Horst Schumann - doktor nauk medycznych pracujący nad uzyskaniem bezpłodności za pomocą promieniowania rentgenowskiego. Ból, poparzenia, niegojące się rany oraz infekcje. Nie zważał na nic. Dążył do celu po tak zwanych trupach - niestety. Obiektem były zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Jeśli poddana zabiegowi osoba nie umierała w męczarniach wykonywano u niej następnie operację usunięcia spalonych narządów rodnych. Niektóre kobiety doświadczały naświetleń kilkukrotnie. Ani przed, ani w trakcie, ani po nie miały podawanego znieczulenia.

Eduard Wirths - doktor nauk medycznych prowadzący badania nad rakiem szyjki macicy. Dokonywał operacji na kobietach bez pytania, bez zgody i często bez ich wiedzy (kobiet najczęściej nie informowano co tak naprawdę im robiono). Tkanki zdrowych kobiet służyły do porównań. Okaleczono w ten sposób naprawdę ogromna ilość kobiet.

Kiedy to piszę cały czas czuję ból tych kobiet. Książka, którą, mimo że nie jest wymagającej objętości czytałam najdłużej z tych wszystkich, które pamiętam. Tak. Ja jej nie przeczytałam. Ja ją zmęczyłam. A może to ona zmęczyła mnie? I nie, nie w sensie, że była słaba czy bezsensowna. Wręcz przeciwnie. Była zbyt mocna, zbyt drastyczna. Niemożliwa do ogarnięcia przez mój umysł. Kiedy miałam dość wystarczyło, że odłożyłam książkę. Te kobiety, gdy miały dość nie mogły zrobić nic, zupełnie nic. Nie wiem co mogę dodać, bo tego nie da się ubrać w słowa. Żeby to objąć umysłem trzeba przeczytać, ale zrozumie tylko ten kto to przeżył.

Ocena poglądowa, gdyż książka jest bezcenna.

Link do opinii
Avatar użytkownika - red_sonia
red_sonia
Przeczytane:,

O doktorze Mengelele słyszał chyba każdy, kto kiedykolwiek zetknął się z obozem Auschwitz-Birkenau, ale takich jak on lekarzy niosących śmierć było więcej. Książka „Kobiety z bloku 10” poświęcona jest prof. dr. Carlowi Clauberg oraz Dr. Horstowi Schuman, którzy prowadzili na kobietach żydowskich eksperymenty mające pozbawić ich płodności, w końcu w zagładzie żydów chodziło o czyszczenie rasy, dlatego takie „zabiegi” miały pełne usprawiedliwienie. Wstrzykiwanie różnych substancji (w tym formaliny) do narządów rodnych, które miały powodować niedrożność jajowodów, naświetlania promieniami rentgenowskimi, kastracje. Wszystko po to, by zobaczyć, jak dalece teoria zrodzona w głowie będzie miała odnośnik w realnym życiu.

„Kobiety z bloku 10"są »suchym« reportażem, jest w nim wiele faktów popartych odnośnikami do źródeł, a z tych informacji wyłania się obraz makabry, jaką przechodziły kobiety. Więźniarki traktowane jak króliki doświadczalne, pozbawiane godności, żyjące w wiecznym strachu i bólu. Jedynym emocjonalnym wydźwiękiem w tej powieści są wspomnienia kobiet, które przeżyły, ustne świadectwa tego, co przeszły, traumy, jakie po eksperymentach zostały. Wiele z nich nawet po wyzwoleniu nie potrafiło poradzić sobie ze wspomnieniami, samobójstwa były dla nich jedyną drogą ucieczki. 

Książki o tematyce obozowej nie są mi obce, ale niezależnie od tego, jak wiele bym ich przeczytała, nie jestem w stanie zrozumieć tego bestialstwa w imię, no właśnie czego? Własnego widzimisię? Ideologii? Dla mnie nie ma znaczenia czy autor pisze emocjonalnie, czy po prostu przedstawia fakty, nie ma, ponieważ powieści o tej tematyce zawsze wywołują we mnie całą masę skrajnych emocji. Ciężko ubrać w słowa to, co rodzi się w głowie czy sercu, ciężko po takich lekturach wrócić na „normalne” tory, ale trzeba, trzeba o tym czytać, trzeba o tym mówić. Po to, żeby nigdy nie zapomnieć.

Link do opinii
Ciężko oceniać tę książkę jakimikolwiek kategoriami. Ja osobiście szanuję autora za konkretne podejście do tematu - pełne nazwisk i prawdziwych historii, a nie abstrakcyjne i bezosobowe opisy (co sam autor podkreśla w posłowiu).
Link do opinii
Warto popełnić "Kobiety (i mężczyźni) z SOR i polskich szpitali", ale jest to cenzuralnie niemożliwe
Link do opinii

Mówią, że O tym, co się wydarzyło w Auschwitz, wiedzą tylko ci, którzy tam byli. My znamy tę historię jedynie pobieżnie i fragmentarycznie. Nigdy tego nie widzieliśmy, a przekazywana nam wiedza często pochodzi od osób mających z tą tragedią niewiele wspólnego. Mam wrażenie, że pamięć o tym zaczyna się powoli zacierać, a może nawet przestaje powoli interesować, zwłaszcza, że nie potrafimy tego zrozumieć, bo nigdy nie byliśmy uczestnikami, czy świadkami tych wydarzeń.

 

Niewiele mówi się zwłaszcza o eksperymentach medycznych, które odbywały się w obozie. Wszyscy znamy lepiej lub gorzej fakty, liczby, daty, ale temat ten często zostaje pomijany, a jego konsekwencje przemilczane. Autor powieści postanowił przybliżyć ten temat czytelnikom i zrobił to naprawdę dobrze. Suche informacje zostały wzmocnione wciąż żywymi emocjami. Wielka siła powieści Langa tkwi w tej prawdziwości. Myślę, że nie osiągnąłby tego, gdyby zdecydował się na bardziej tradycyjną formę.

 

Na szczęście nie zrobił tego, przynajmniej tak wygląda to w moich oczach. Powieść bowiem stanowi cenny zbiór przemyśleń, cytatów i informacji pochodzących ze strony ocalałych kobiet i osób, które brały udział w tych wydarzeniach. Każdy opisany przez autora fakt został opatrzony odpowiednio dobranym cytatem, dobitnie potwierdzającym słowa Langa. Dzięki temu z kolejnych stron bije szczerość i realizm, choć momentami ciężko uwierzyć w autentyzm tych wydarzeń.

 

Auschwitz to nieustanna walka o przetrwanie.

 

Z eksperymentami szczególnie kojarzony jest Blok 10, czyli miejsce, w którym mieszkają kobiety specjalnie do tych doświadczeń wybrane. Nigdy nikt ich nie pytał, czy mają chęć poddać się przygotowanym zabiegom. Nikt również nie poinformował ich, na czym miałyby one polegać, albo jak wyglądałyby ich konsekwencje. Przede wszystkim na kobietach testowane były różne doświadczenia sterylizacyjne. Naświetlanie promieniami rentgenowskimi, specjalne zastrzyki, wycinanie jajników. Każda kolejna metoda okazywała się gorsza od poprzedniej. I każda wiązała się z nieprzewidzianymi skutkami ubocznymi. Wiele z nich wracało do kobiet po latach.

 

Poza sterylizacją dużo uwagi poświęcono także badaniom krwi, szczególnie reakcjom towarzyszącym łączeniu różnych grup. Znaczna część mieszkanek bloku 10 musiała również przymusowo oddawać krew w dużych ilościach. Jej przeznaczeniem była pomoc rannym żołnierzom. Tak, oczywiście, to prawdziwy absurd, ale tych w książce nie brakowało.

 

Kobiety, bowiem nie miały prawdziwego wyboru, co najwyżej mogły wybierać między różnymi rodzajami zła, i tak mając o nich tylko mgliste wyobrażenie: eksperymenty albo Birkenau.

 

Podoba mi się również, że autor poruszył kilka innych wątków, takich jak kontakty damsko- męskie w obozie, homoseksualizm wśród mieszkańców, wyzwolenie obozu oraz to, co stało się dalej z bohaterami książki, zarówno lekarzami, jak i ich pacjentkami- tymi, które przeżyły. To wartościowe uzupełnienie tej „kroniki”. Dobrym pomysłem było także zamieszczenie fotografii dokumentujących wydarzenia i bohaterów.

 

Ta lektura mocno mną wstrząsnęła. Myślałam, że w Auschwitz i innych obozach okrucieństwa i przemocy było aż zanadto, jednak przekonałam się, że wiele spraw zostało zwyczajnie przemilczanych. Ciężko było mi zaakceptować fakt, że kobiety z tytułowego bloku były traktowane, jak zwyczajne króliki doświadczalne. I w stwierdzeniu tym nie ma ani odrobiny przesady. Autor wiele uwagi poświęcił dokładnemu przedstawieniu tych doświadczeń, spośród których wspomniałam zaledwie o kilku. Najbardziej jednak szokowało mnie to, że często te chore eksperymenty stanowiły dla ich uczestniczek jedyną możliwość przetrwania, a odmowa wzięcia udziału zazwyczaj była jednoznaczna z wyrokiem śmierci.

 

Zdecydowanie tej śmierci było w Auschwitz zbyt wiele, ale przed prawdą i przeszłością nie można uciec. Wiem, że takie książki są potrzebne i cieszę się, że dane było mi bliżej poznać tę historię, zwłaszcza, że moja miłość do książek najczęściej opiera się na fikcji literackiej. Tutaj natomiast mamy namiastkę historii, będącej tak naprawdę historią każdego z nas. To świadectwo tego, do czego zdolna jest ludzka istota. Z jednej strony mamy, bowiem nienawiść, stereotypy i okrucieństwo oprawców. Z drugiej zaś chęć do walki, odwagę i siłę, które trzeba podziwiać.

 

Powrót? Żadne miejsce nie jest już takim, jakie się je opuściło, często nawet też dom, nie mówiąc już o ojczyźnie. W wielu przypadkach powrót jest tylko stacją pośrednią w poszukiwaniu bezpiecznej przyszłości.

 

 

 

Link do opinii
"Kobiety z bloku 10" to swego rodzaju praca badawcza, gdzie autor, Hans Joachim Lang, wnikliwie opisuje, co działo się za drzwiami bloku 10 w Auschwitz. Na Żydówkach, które tam się znalazły, przeprowadzano eksperymenty medyczne, 800 z nich poddano sterylizacji. Zabiegi te były prowadzone przez okrutnych pseudo-lekarzy. Carl Clauberg dawał zastrzyki, które powodowały bezpłodność (nie można nie wspomnieć o bólu, który czuły te kobiety - pieczenie, tak jakby coś rozsadzało im brzuch!), Horst Schumann - używał promieni rentgena, oraz przeprowadzał operacje wycięcia jajników u kobiet i jąder u mężczyzn. Autor wspomina także o masowych mordach, które August Hirt zarządził po to, aby zebrać kolekcję szkieletów Żydów, oraz o badaniach nad rakiem szyjki macicy prowadzonych przez Eduarda Wirths. W swej książce Lang skupia się nie tyle na liczbach, ile na emocjach kobiet, które poddawane były tym praktykom. Te, które przeżyły, opowiadają o okrucieństwie jakiego doświadczyły ze strony lekarzy i blokowych. Bicie i poniżanie było na początku dziennym. Wspominają także o strachu, który im towarzyszył. Starały się chować, jakoś uciec, jednak na próżno - prędzej czy później każda była wytropiona. Eksperymentom były poddawane kobiety w różnym wieku, wiele z nich zmarło potem w męczarniach. Książka porusza bardzo trudny temat, jednak i takie fakty trzeba znać. Wstrząsające, jak okrutny może być człowiek. Zofia Nałkowska w "Medalionach" napisała: "Ludzie ludziom zgotowali ten los". Czy jednak na pewno tych oprawców można nazwać ludźmi?
Link do opinii
Tę książkę powinni przeczytać WSZYSCY. Czytałam ją wściekła na nazistowskich "lekarzy", ze łzami w oczach. Pełna współczucia, przerażenia i złości pochłonęłam tę książkę. Autor podaje same fakty, poparte zeznaniami świadków, sprawców i ofiar. Ta książka ma jednak jedną wielką wadę- opisuje fakty, a niestety nie wytwór wyobraźni.
Link do opinii
Czy jest jeszcze coś, czego o Holokauście nie powiedziano? Czy są jeszcze kwestie wymagające zbadania? Kwestie, o których należy przypomnieć, by nauka z nich płynąca utkwiła w pamięci kolejnych pokoleń? Od wielu lat nie mogę pozbyć się myśli, że Holokaust stał się jednym z tych tematów, które - mówiąc brutalnie - zawsze się sprzedadzą. Mam nawet wrażenie, że rynek jest już tak nasycony książkami o tematyce obozowej, że każda nowa pozycja jest po prostu powtórzeniem tego, co już kiedyś gdzieś się ukazało. Hans Joachim Lang poruszył temat eksperymentów medycznych przeprowadzanych na kobietach. Jego wstrząsająca książka powstała na podstawie zeznań świadków z procesów sądowych, wywiadów lekarskich, wywiadów, akt urzędowych i autobiograficznych zapisków. Autor zajął się tematyką kobiet poddawanych zabiegowi przymusowej sterylizacji. I nie ma się co łudzić, ta książka to nie spacer po umajonej łące w promieniach wiosennego słońca. To przeprawa przez bagno w ulewnym deszczu - zdecydowanie nic przyjemnego. Ale czytanie książek takich jak ta, nie ma być przyjemnością, a lekcją. To świadectwo tragicznej, bolesnej i krwawej historii, która odcisnęła swe piętno na dziesiątkach milionów ludzi. Lang przytacza relacje wyciskające z oczu łzy wściekłości i smutku jednocześnie, poruszające i skłaniające do głębokiej refleksji nad ludzkim okrucieństwem i tym, jak w imię nauki traktowane było w Auschwitz ludzkie życie. I choć książka ta niczego nie zmieni, choć jest tylko kolejną pozycją traktującą o Holokauście, warto po nią sięgnąć. Choćby po to, by przypomnieć i pamiętać.
Link do opinii
Avatar użytkownika - klaud
klaud
Przeczytane:2019-06-26, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - justynazdr
justynazdr
Przeczytane:2019-04-05, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - justynazdr
justynazdr
Przeczytane:2019-04-05, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - krecikowa83
krecikowa83
Przeczytane:2018-01-28, Ocena: 6, Przeczytałem,

Książkę przeczytałam ze łzami w oczach. Jest przerażająca i niestety prawdziwa. Ciężko cokolwiek więcej napisać, poza tym iż to pozycja obowiązkowa dla wszystkich.

Link do opinii
Inne książki autora
Kobiety z bloku 10
Hans Joachim Lang0
Okładka ksiązki - Kobiety z bloku 10

Porażająca opowieść o eksperymentach medycznych, dokonywanych na kobietach w Auschwitz. Ta historia nie została dotąd należycie zbadana i opisana. Przez...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Pod naszym niebem
Sylwia Kubik
Pod naszym niebem
My Secret Youtube Life
Charlotte Seager
My Secret Youtube Life
Tylko dla dorosłych
Nina Majewska-Brown
Tylko dla dorosłych
Cecylio, obudź się!
Dorota Wójcik
Cecylio, obudź się!
Marzycielka
Katarzyna Michalak
Marzycielka
Ojciec, czyli o Pieronku
Szymon Wróbel
Ojciec, czyli o Pieronku
Kolory pawich piór
Jojo Moyes;
Kolory pawich piór
Bułgaria. Złoto i Rakija
Magdalena Genow
Bułgaria. Złoto i Rakija
Widowisko
Przemysław Borkowski;
Widowisko
Pokaż wszystkie recenzje