Kościół dla średnio zaawansowanych

„Kościół dla średnio zaawansowanych” to książka, która już samym tytułem jasno określa swojego odbiorcę. Szymon Hołownia nie pisze ani dla teologów, ani dla osób, które z Kościołem są związane bardzo głęboko i systematycznie. Kieruje swoją opowieść do tych, którzy bywają w nim „od święta”, czują ciekawość, mają pytania, a czasem także wątpliwości. To właśnie ta grupa znajdzie w książce odpowiedzi podane w sposób lekki, przystępny i pozbawiony mentorskości.

Autor prowadzi czytelnika przez codzienność Kościoła, tłumacząc zjawiska, które dla wielu bywają niejasne, a czasem wręcz absurdalne. Już same tytuły rozdziałów – takie jak „Aniołek automatyczny”, „Strój godny”, „Matka Boska Elektryczna” czy „Modlitwa stresem” – zapowiadają styl pełen ironii i inteligentnego humoru. Hołownia potrafi z pozornie błahych sytuacji wydobyć głębszy sens i pokazać, że za kościelną obyczajowością kryją się konkretne pytania o wiarę, sens rytuałów i relację człowieka z Bogiem.

Dużym atutem książki jest język. Autor pisze swobodnie, bez patosu, unikając kościelnego żargonu, który często odstrasza mniej zaangażowanych czytelników. Zamiast tego proponuje anegdoty, osobiste doświadczenia i obrazowe przykłady, dzięki którym trudniejsze kwestie teologiczne stają się zrozumiałe. Hołownia nie boi się też krytyki – punktuje przyzwyczajenia, schematy i uproszczenia obecne w Kościele, robi to jednak z pozycji kogoś, komu naprawdę na nim zależy.

Warto podkreślić, że obecne wydanie książki zostało zmienione i uzupełnione, aby uwzględnić przemiany, jakie zaszły w Kościele w ostatnich latach. Dzięki temu „Kościół dla średnio zaawansowanych” nie jest jedynie zapisem dawnych obserwacji, ale próbą aktualnego spojrzenia na instytucję, która zmaga się z kryzysem autorytetu, zaufania i komunikacji ze współczesnym człowiekiem.

Książka, zwłaszcza czytana razem z „Monopolem na zbawienie”, może pełnić funkcję nowoczesnego kompendium wiedzy dla młodego katolika lub osoby poszukującej. Nie daje gotowych odpowiedzi na wszystkie pytania, ale zachęca do myślenia, zadawania własnych pytań i dojrzałego przeżywania wiary. To pozycja, która nie moralizuje, lecz zaprasza do rozmowy.

Podsumowując, „Kościół dla średnio zaawansowanych” to mądra, lekka i momentami bardzo celna książka. Sprawdzi się zarówno jako wprowadzenie w tematykę kościelną, jak i jako inspiracja do refleksji dla tych, którzy czują, że ich relacja z Kościołem wymaga odświeżenia.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Swietna ksiazka dla tych ,ktorzy chca zglebic zakamarki kosciola.Ta ksiazka to taki rodzaj slownika w ktorym wyjasnione sa rozne pojecia dotyczace kosciola.Siegajac po nią nie sadzilam ,ze moge sie dowiedziec jeszcze czegos nowego bo jak sadzilam duzo wiem na temat kosciola a jednak.Holownia swoim stylem pisania pokazuje kosiol w nieco zabawny sposob i to jest fajne bo ta ksiazka nie jest kolejnym nudnym wywodem na temat kosciola ale opisuje go troche z przymrozeniem oka.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Trochę prześmiewcza pozycja dotycząca kościoła, księży i wiernych. W miarę lekka do przeczytania a jednocześnie zawierająca pewne wartości....

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Czy o Kościele Katolickim można wypowiadać się "na wesoło"? A owszem, można i z całkiem niezłym skutkiem robi to Szymon Hołownia. Książka ta, co ważne nie służy nawracaniu ani tym bardziej nie ma w sobie nic z fanatyzmu religijnego (inaczej bym po nią nie sięgnęła). To forma leksykonu, a intrygujące hasła jak: "Watykańska ruletka, "Matka Boska Elektryczna" czy "Aniołek automatyczny" nie tylko powodują uśmiech na twarzy, ale i wzbudzają ciekawość, którą natychmiast można zaspokoić. Szymon Hołownia w bardzo przejrzysty sposób tłumaczy wszystko to, co można zaliczyć do "zjawisk kościelnych" robiąc to z niesamowitym humorem i dystansem do całego tematu.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Nie przyszedłem Pana nawracać, przyszedłem Pana poinformować".ks. Jan Twardowski. Jest to cytat, który oddaje istotę tej pozycji. Książka ma charakter leksykonu/encyklopedii/przewodnika. I jeśli tak do niej podejdziemy, to nie spotka nas rozczarowanie. Dodatkowo, jak to w leksykonie, pojęcia są umieszczone w porządku alfabetycznym. Sz.Hołownia wyjaśnia nam co znaczą takie wyrażenia jak np; antyfona, apokryf, brewiarz, ekskomunika, episkopat, noc ducha, nowicjat, psalmy złorzeczące, strona ewangelii, strona lekcji itd. Z tej książki dowiedziałam się, cytuję: " W Stanach kilkanaście lat temu zaczął się proces beatyfikacyjny Dorothy Day, założycielki ruchu Catholic Worker. Nie przeszkodziło w tym ani to, że Day w młodości miała nieślubne dziecko, ani nawet, że dopuściła się aborcji". Str 52. Autor z dawką humoru odsłania kuluary. Cytuję; "Kancelaria parafialna. Tu chowa się największy parafialny skarb. Kartotekę. Kartoteka uzupełniana jest zwykle przy okazji kolędy. Figuruje na niej każda rodzina, rozpisana na osoby, z datami, zajęciami, wykresami hojności oraz [...] komentarzami kapłanów. Oto wybór z jednej parafii na ścianie wschodniej: " Ojciec rodziny powitał kapłana w gaciach", " Rzucił się na mnie pies, duży, czarny, szczekając" i nasycone emocjami: "Jakie wredne dusigrosze" lub zwięzłe; "Sodomia i Gomoria"'. Str 60. - Bez komentarza! Hołownia, zwraca uwagę na powszechną modlitwę, czyli zwyczajną rozmowę z Bogiem. Rozmowę jak z matką, jak z ojcem. Rozmowę pozbawioną patosu i zbędnego zadęcia. Książka, jak sam Autor określił w tytule, "średnio zaawansowanym" pozwoli poznać język kleru, przybliży wiele aspektów wiary. Niestety nie obudzi szacunku do księży. No, ale żeby ten obudzić musiałyby zagrzmieć "Trąby Jerychońskie"

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Granica miedzy śmiechem a ośmieszaniem jest bardzo cienka. A autor balansuje na jej krawędzi. Obiecywałam sobie po tej książce dużo więcej, myslałam że stanowi coś w rodzaju przystępnego przewodnika po kościelnych definicjach, a tymczasem mamy tu sporo anegdotek i niby zabawnych spostrzeżeń, ale jak dla mnie za wesoło.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Książka, która momentami w sposób bardzo zabawny przybliża katolikowi niektóre pojęcia. Nagłówki niektórych pojęć bardzo intrygowały np Aniołek automatyczny, Matka Boska elektryczna, Watykańska ruletka.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)