Krew nie woda

Żeby uciec od starych demonów, inspektor Logan opuszcza Glasgow i przenosi się do Inverness. Tam, zamiast spokoju, czekają na niego wyłowione z Loch Ness okaleczone zwłoki nauczycielki. Logan pragnie znaleźć sprawcę tej brutalnej zbrodni. Zagadka, z którą przyjdzie mu się zmierzyć, przerośnie najgorsze wyobrażenia.

No jakże miło było wrócić na chłodne i surowe szkockie wyżyny! Inspektor Logan, mimo ogromnych przeżyć związanych ze sprawą Szeptacza, wciąż jest w dobrej formie, czyli marudny, lecz skuteczny. Zszokowany bestialskim mordem na nauczycielce i makabrycznym okaleczeniem jej ciała, pragnie znaleźć sprawcę nie tylko z powodu zawodowego profesjonalizmu. Bez pardonu zagłębia się w życie ofiary i jej bliskich, bada relacje i precyzyjnie analizuje wszelkie możliwe tropy i poszlaki. Odkrycie sprawcy i jego pokręconej, demonicznej motywacji zaskakuje wszystkich.

J.D. Kirk po raz kolejny zachwycił mnie swoją twórczością. To mroczna podróż do wnętrza ludzkiej duszy, w której mieszkają groźne demony, czai się pierwotny lęk i toczy się wojna z dawnymi traumami. Pod płaszczem czarnego humoru, sarkastycznych dialogów i pozornej lekkości obyczajowej Kirk pokazuje wszystko, co w człowieku niedoskonałe i złe. Udowadnia też, że przeszłość jest nieodłącznym elementem teraźniejszości i prędzej czy później upomni się o swoje. Tak było w przypadku zamordowanej Mairi, która w mniemaniu sprawcy musiała odpowiedzieć za swoje grzechy. W powieści zderzamy się też z najgorszymi patologiami, dysfunkcjami, złem i występkiem.

Oszczędna, skoncentrowana na wydarzeniach narracja, pełna widowiskowych opisów przyrody i zjawisk podkręca posępną i budzącą grozę atmosferę powieści. Zespół śledczych to ludzie z krwi i kości, różnorodni i charakterni, którzy świetnie wypisują się w szkocką społeczność, a posterunkowy Tyler Neish to istna perełka teamu Logana. No i pani patolog Shona Maguire - pozytywnie zakręcona dziwaczka, która, mam nadzieję, ożywi trochę tego zrzędliwego Logana, bo ich współpraca zapowiada się na lekko wybuchową...

Seria z Jackiem Loganem to z pewnością moje tegoroczne odkrycie na kryminalnej scenie. Ciekawa, mocna fabuła, dobrze poprowadzona intryga kryminalna, fajni bohaterowie, emocje i utrzymany poziom napięcia są tutaj gwarantem jakości. Fakt, że motywacja sprawcy i powody, dla których dokonał tego okropnego czynu, są może trochę naciągane, ale nie będę drobiazgowa, bo całość wypada świetnie. Może wystarczy tu zrozumieć, że czasem w człowieku przeszłość siedzi bardzo mocno, a jego czyny są wynikiem jego szalonego umysłu...

Przy tej okazji dowiedziałam się, że powieść zaliczana jest tartan noir - podgatunku lit. kryminalnej, który łączy elementy czarnego kryminału z mocnym społeczno-kulturalnym tłem szkockim. I jeśli wczytać się w gatunkowe cechy tartan noir, to J.D. Kirka można uznać za mocnego przedstawiciela.