Księga alchemii. Twórcza ścieżka do życia pełnego inspiracji

Muszę się Wam przyznać, że skuszona piękną okładką, na początku miałam spore wątpliwości, czy ta książka jest dla mnie. Moja przygoda z prowadzeniem pamiętnika skończyła się gdzieś w szkole podstawowej, a i z własną kreatywnością bywa u mnie różnie. Ale „Księga alchemii” Suleiki Jaouad udowodniła mi, że tworzenie to nie tylko „wielka sztuka”, ale też małe, powtarzalne czynności. Takie, które nie tylko wydobywają z nas to, co najlepsze, ale mogą stać się realnym sposobem na przetrwanie.

Suleika Jaouad to autorka, której twórczość jest przesiąknięta autentycznością i ogromną siłą. Sama przeszła przez ciężką chorobę nowotworową, a pisanie dziennika było wtedy jej „kołem ratunkowym”. W swoim poradniku pokazuje, że każdy z nas może zamienić trudne doświadczenia w coś wartościowego.

Zaskoczyło mnie, że już wstęp do tej książki czyta się jak najlepszą, poruszającą powieść. Autorka dzieli się swoją historią oraz kulisami projektu, który narodził się w czasie pandemii. Wiedząc z własnego doświadczenia, czym jest izolacja i kwarantanna, zaprosiła innych do wspólnego pisania dziennika przez 100 dni. Do akcji dołączyły setki tysięcy osób!

Sama książka jest genialnie skonstruowana. Otrzymujemy 100 bardzo osobistych esejów, z których każdy został napisany przez inną osobę. Daje to diametralnie różne perspektywy i pokazuje, jak odmiennie może objawić się kreatywność. Każdy tekst kończy się promptem, czyli konkretnym ćwiczeniem lub zadaniem do wykonania. I uwierzcie mi, są naprawdę realne, wykonalne i mogą być pierwszym krokiem do odkrycia nowych pokładów własnej kreatywności. Całość podzielona jest na działy tematyczne, m.in. o strachu czy o uważnym patrzeniu na świat.

Czytając te historie, czasem małe i zabawne, a czasem głębokie, wstydliwe i niesamowicie smutne, czułam się trochę jak na spotkaniach naszego Book Clubu. Odbierałam tu dokładnie to samo poczucie wspólnoty i zrozumienia, które towarzyszy nam, gdy opowiadamy o swoich doświadczeniach w kontekście tego, co akurat omawiamy.

Oczywiście jedne historie poruszyły mnie bardziej, inne mniej, co wynika z osobistych przeżyć i doświadczeń. Podobnie było z promptami. Jednak niektóre zadania były jak pisane specjalnie dla mnie, natychmiast przywołując konkretne obrazy i emocje. Można je przyrównać do iskier, które natychmiast rozpalają coś w głowie.

To nie jest książka do przeczytania i odłożenia na półkę. Warto do niej zaglądać i czerpać inspirację, nie tylko związaną z pisaniem. Mnie samej przyszedł do głowy pewien pomysł, który zamierzam zrealizować. A może komuś z Was „Księga alchemii” pomoże zacząć pisać nie tylko dziennik, ale i powieść?

Odkryłam tajemnice alchemii, jest nią kreatywność :)
Zdarzyło Ci się kiedyś zamarzyć, że coś zrobisz? Może, że napiszesz książkę, nauczysz się nowego języka, czy przygotowywania nowego dania, może chciałeś zacząć malować? Nigdy jednak nie było dobrego momentu by zacząć, okazało się że dziś nie masz weny, kolejnego dnia bolała cię głowa, innego byłeś zajęty, bo przecież trzeba pracować. Mijały dni, mijały tygodnie i nigdy nic z tego nie wyszło.
Jeśli tak miałeś to warto sięgnąć po tę książkę i choć skupia się ona na pisaniu, to zdradzę ci sekret, odkąd zaczęłam ją czytać wróciłam do szycia :) Najwidoczniej to pisanie odblokowało moją kreatywną ścieżkę.
Książka ta jest zbiorem 100 esejów z zadaniami do wykonania, które mają nas zainspirować do pisania. Być może w tych opowieściach znajdziemy jakiś wspólny mianownik z autorem, albo zupełnie się z nim nie zgodzimy, czasami dostrzeżemy coś ,na co nigdy nie zwracaliśmy uwagi. Czasem niczym w kreskówce nad naszą głową pojawi się żarówka z pomysłem o czym chcę pisać. Na końcu każdego rozdziału mamy zadanie i właśnie na nie odpowiadamy w naszej pisaninie.
Okazuje się że takie pisanie jest bardzo terapeutyczne, szczególnie gdy robi się to codziennie. Możemy podzielić się swoimi myślami ze sobą, a być może będzie to też impulsem do podzielenia się nimi z innymi. Czasami 10 minut dziennie wystarczy by nasz dzień okazał się bardziej twórczy. A jak akurat dziś nie masz weny to usiądź i napisz o tym, że nie masz weny.
Ja przyznaję, że uwielbiam tego typu książki, które rozwijają naszą kreatywność, a przy okazji łagodzą nasze emocje dlatego daje jej  9/10 gwiazdek.