Kura i kaczor

Dzięki Oficynie Literackiej Noir sur Blanc odkryłam twórczość Léopolda Chauveau i przepadłam. Stworzone z pasją i humorem historie dla dzieci skradły nie tylko moje serce, ale również stały się ulubionymi książkami mojego syna. „Kura i kaczor” to kolejna opowieść pióra Chauveau z oferty @oficyna_noir_sur_blanc, w przekładzie niezawodnej Marii Raczkiewicz-Śledziewskiej, która pozwala czytelnikom poznać przygody tego wyjątkowo nietypowego duetu.

Kura i kaczor to bohaterowie, których nie sposób zapomnieć. Ich relacja opiera się na różnicach, a jednocześnie na wzajemnym zrozumieniu, które rodzi się w codziennych, często komicznych sytuacjach. Chauveau potrafi bawić, ale też zmusza do myślenia i to nie tylko dzieci. Czytając tę książkę razem z moim synem, łapałam się na tym, że śmieję się głośniej niż on, a czasem milknę, czując w słowach autora coś, co trafia głęboko pod powierzchnię lekkiej narracji.

Ta niepozornych rozmiarów książka to błyskotliwa opowieść o przyjaźni, inności i akceptacji, napisana z wyraźnym przymrużeniem oka, ale też z ogromnym szacunkiem dla młodego czytelnika. Chauveau, choć tworzył na początku XX wieku, potrafił pisać tak, że jego historie nie starzeją się ani o jotę. W jego „Kurze i kaczorze” czuć ducha klasyki, ale też coś niezwykle świeżego, co przypomina mi najlepsze baśnie Andersena, tylko bardziej przewrotne i ironiczne.

Warto wspomnieć o przekładzie Marii Raczkiewicz-Śledziewskiej, który jest po prostu mistrzowski. Tłumaczka zachowała rytm i dowcip oryginału, a jednocześnie wprowadziła subtelne niuanse językowe, dzięki którym postacie nabierają autentycznego wdzięku.

Twarda oprawa, piękne ilustracje i wysoka jakość papieru sprawiają, że „Kura i kaczor” to nie tylko lektura, ale i małe dzieło sztuki. To książka, którą chce się mieć na półce, do której chce się wracać, nie tylko z sentymentu, ale z czystej przyjemności obcowania z literaturą, która ma duszę.

Polecam, bo Chauveau udowadnia, że dobra opowieść dla dzieci nie musi być ani naiwna, ani przesłodzona. Może być inteligentna, przewrotna, a przy tym ciepła i mądra.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Kura i kaczor" to bajka w klasycznym stylu, podobna do tych, które znam ze swojego dzieciństwa, a które obecnie coraz rzadziej widuje się na rynku. Dlatego byłam jej mocno ciekawa!

Opowiada przygody dwójki tytułowych bohaterów, czasem zabawnych, czasem głupiutkich, a czasem nawet okrutnych. Odkąd uciekają na wolność napotykają liczne problemy, z którymi najczęściej nie radzą sobie najlepiej ?

Czy jednak jest to tylko niepoważna opowiastka?
Z całą pewnością nie! Jak to w bajkach bywa, tak i tu, autor ukrył w swojej opowieści mądrość oraz morał. Dotyczy on głównie wychowywania i nauki dzieci, odnosząc się do ich talentów i predyspozycji, krytykując wygórowane oczekiwania rodziców lub nie zawsze słusznie przyjęte standardy czy normy.

Płynie z tej bajki mądrość nie tylko dla dzieci, ale bardziej nawet dla rodziców, którzy prędzej wyłuskają ją spomiędzy kart tej historii.

Muszę też wspomnieć o tym, że nie jest to tytuł odpowiedni dla wrażliwych i całkiem małych dzieci, gdyż jak to w przypadku starszych bajek, występuje tu pewna doza brutalności i okrucieństwa.

Strona graficzna bardzo przypadła mi do gustu, wzbudziła wiele wspomnień, gdyż te ilustracje w stylu retro darzę dużym sentymentem ? do tego mamy ciekawy format i solidną twardą oprawę!

Jest to ciekawy tytuł, zabawna bajka z poważnym przesłaniem, solidnie i klimatycznie wydana. Myślę, że to dość oryginalna książka na tle obecnych nowości wydawniczych, którą warto się zainteresować, jeśli szukacie starszych bajek ?

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Jak często sięgacie po literaturę dziecięcą? Mój kontakt z nią jest dość ograniczony, mam stosunkowo niewielkie pojęcie, co jest na czasie. Jest kilkoro autorów, których mam w pamięci i uznaję cały czas za wzór - od jakiegoś czasu do tego grona dołączył Léopold Chauveau, którego kolejna książka ukazała się niedawno.

 

Kura i kaczor swoim tytułem nawiązuje do tradycyjnych bajek od Ezopa do La Fontaine'a, ale pomyliłby się bardzo ten, kto szukać tam będzie klasycznej dydaktycznej historyjki, choć i na dydaktyzm znajdzie się tu miejsce. Chauveau tworzy opowieść dużo bardziej oryginalną, zabawną i makabryczną. Warto jednak zaznaczyć, że jeśli pojawiają się momenty komiczne i w jakiś sposób straszne, to ich przedstawienie często jest groteskowe, a groza przełamana zostaje śmiechem. Cała rzeczywistość tej historii jest nadrealna, a rzeczy najbardziej nawet niemożliwe tutaj wydają się zupełnie naturalne.

 

Bajka o kurze i kaczorze może być odbierana jako satyra na nadambitnych rodziców, którzy, jak pisze autorka wspaniałego przekładu, Maria Raczkiewicz-Śledziewska, "tak jak nasza kura, za punkt honoru stawiają sobie to, żeby nauczyć dzieci jak najwięcej nowych umiejętności i potem móc głośno gdakać o tym wśród innych kur". Chauveau unika przy tworzeniu swoich postaci prostego podziału na dobro i zło - bohaterowie przedstawiają całe spektrum cech i emocji, przez co unikają kategoryzacji.

 

 

Jestem przekonany, że dziecko będzie potrafiło docenić humor i sposób przedstawienia świata przez autora, a uzupełnienie opowieści odautorskimi ilustracjami stanowi dodatkowy atut, zwłaszcza, że Chauveau był świetnym artystą wizualnym. Jednocześnie podczas lektury także dorosły powinien się ubawić setnie i to bez udawania (zarówno w przypadku Kury i kaczora, jak i innych książek Chauveau), a komentarz tłumaczki jest ciekawym przypisem dotyczącym tekstu literatury dziecięcej w ogóle. Pozycja zdecydowanie godna polecenia!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)