Listonosz

Sięgacie czasem po książki w klimacie postapo?

Kurczę! Ale to było świetne! Dawno nie czytałam książki, która tak bardzo by mnie poruszyła i przywróciła wiarę w ludzkość oraz dobro. Powiedzenie "nadzieja umiera ostatnia" w stu procentach odzwierciedla sedno tej powieści, ponieważ gdyby nie ona- ludzie nie umieliby znaleźć w sobie na tyle siły, by walczyć dalej w obliczu katastrofy. 

"... Kto weźmie na siebie odpowiedzialność..." - te słowa wręcz nękały moją podświadomości przez cały czas spędzony z lekturą "Listonosza" Davida Brina uświadamiając mi, jak wiele odwagi i determinacji musiał mieć nasz bohater, by po początkowej próbie oszustwa wziąć na "swoje barki" los świata i krocząc dumnie zrujnowanymi ulicami głosić odrodzenie cywilizacji...

Wplecenie w fabułę myśli bohatera było naprawdę ciekawym posunięciem, ponieważ pomagały one bardziej wczuć się w sytuację listonosza, a co za tym idzie- ukazywały też to, że był on zwykłym człowiekiem- takim jak ja i ty, realnym, który nie zawsze podejmuje trafne decyzje. Niestety w świecie ukazanym w powieści wybór tej prawidłowej był naprawdę trudny...

Muszę powiedzieć, że choć jest to książka utrzymana w klimacie postapo, to nie ma tu żadnych bunkrów, typowego radioaktywnego promieniowania, przed którym chronią się "ocaleni", ani dziwnych zmutowanych stworzeń. O nie! Tutaj spotkać możecie odradzające się niczym "Feniks z popiołów" społeczeństwo ukazujące, jak wielką może być wiara- nie ta w Boga, lecz ta w człowieka, który ze zwykłego posłańca zmienia się w symbol nadziei i nowego świata. Pomyślcie tylko, skoro jeden człowiek był w stanie zrobić tak wiele, to co mogłyby uczynić całe miasta?

David Brin doskonale buduje atmosferę "podniosłej" ciszy, mroku i wschodzącej nadziei. Czytając, nie mogłam oderwać się od lektury tej powieści i nie chodziło tu o dynamikę akcji, bo tu praktycznie jej nie ma, ale o to, że nie daje ona o sobie zapomnieć, staje się wręcz nieodkladalną pozycją już od pierwszej strony ze względu na swoją "inność"- jest tak boleśnie prawdziwa i pełna nostalgii, a jej przesłanie pozostaje aktualne mimo upływu lat.