Legendarna spadochroniarka. Porucznik pilot lotnictwa Wojska Polskiego. Śpiewaczka i pianistka.
TO WSZYSTKO PRAWDA? A CO, JEŚLI NIE CAŁA?
Jak wpłynęły na nią trudne wydarzenia i relacje w rodzinie Dowbór-Muśnickich? Czy była zakochana? I w kim? Przed czym uciekała?
Czy odnalazła spełnienie i szczęście? ***
O Lewandowskiej krąży wiele mitów i legend, które składają się na uproszczoną i powielaną bezrefleksyjnie wersję Janki: krystaliczną, choć nudnawą, pochodzącą ze świetnego rodu, patriotkę.
Życie Janiny było jednak bardziej skomplikowane i wielokrotnie naznaczone walką... o siebie.
Agata Puścikowska dociera do nieznanych dokumentów i faktów. A to, czego nie da się jednoznacznie potwierdzić, pozostawia w sferze pytań i otwartych zagadek, w nowej dla siebie i jakże ciekawej dla czytelnika formule - beletryzowanej biografii podpartej mocną warstwą faktograficzną.
BO TYLKO PRAWDA JEST CIEKAWA.
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2026-02-25
Kategoria: Biografie, wspomnienia, listy
ISBN:
Liczba stron: 336
Wychowana w rodzinie z generalskimi tradycjami. Córka Józefa Dowbór-Muśnickiego, wielkiego przywódcy jedynego zwycięskiego w historii Polaków powstania wielkopolskiego. Wojskowy dryl odziedziczyła w genach, a jako dorosła kobieta mimowolnie poszła w ślady ojca. Wybrała wyjątkowo niemęską, jak na tamte czasy, drogę pilotki szybowca i spadochroniarki. Jednak jej nazwisko przetrwało nie dzięki zasługom w przestworzach, a za sprawą zbrodni katyńskiej, której stała się ofiarą. Pamieć o Janinie Lewandowskiej w sposób niezwykle ciekawy przywraca Agata Puścikowska, autorka książki pt. „Lotniczka. Opowieść o Janinie Lewandowskiej, jedynej kobiecie zamordowanej w Katyniu” z oferty Wydawnictwa Znak.
Ta książka nie tylko przypomina tragiczną historię jedynej kobiety zamordowanej w Katyniu, ale przede wszystkim próbuje ukazać jej prawdziwe oblicze. Lewandowska jest tu córką wymagającego ojca, utalentowaną pianistką i śpiewaczką, odważną młodą kobietą, pasjonatką lotnictwa i osobą, która mimo niespokojnych czasów, zdecydowała się podążać za swoimi marzeniami.
Historyczne fakty łączą się w tej narracji z elementami beletryzowanej opowieści, dzięki czemu książkę czyta się momentami jak poruszającą powieściową biografię, a nie zbiór suchych faktów. Puścikowska korzysta z archiwów, wspomnień i relacji bliskich, tworząc z nich opowieść o kobiecie silnej, ambitnej i niezwykle nowoczesnej - jak na realia dwudziestolecia międzywojennego.
Autorka świetnie oddaje atmosferę pionierskiego okresu polskiego lotnictwa: ekscytację, odwagę i poczucie wolności, które towarzyszyły młodym pilotom. Dzięki temu czytelnik może zobaczyć bohaterkę nie tylko przez pryzmat tragicznej śmierci, ale również tego, co osiągnęła za życia.
„Lotniczka” to ważna lekcja pamięci. Przypomina o kobiecie, która przez lata pozostawała w cieniu historii. Na szczęście dla czytelników, Janina Lewandowska powraca na należne jej miejsce: nie tylko jako ofiara zbrodni katyńskiej, ale przede wszystkim jako wyjątkowa kobieta, pionierka i symbol odwagi.
Autorka książki, Agata Puścikowska, w bardzo interesujący sposób, zaprezentowała osobę Janiny Lewandowskiej, spadochroniarki, śpiewaczki, pianistki. Przyznam szczerze, że do tej pory nie znałam życiorysu tej kobiety. Z książki wyłania się obraz odważnej patriotki, z rodziny Dowbór-Muśnickich, która najwięcej walk stoczyła o siebie, o swoją przyszłość, która nie miała łatwych relacji rodzinnych. Pani Agata zaprezentowała kobietę z krwi i kości, z której życia możemy czerpać pełnymi garściami. Jej siła charakteru, pasja, i pragnienie wolności, naznaczyły jak gdyby jej życiowe decyzje. Podziwiam ogrom pracy jaki autorka włożyła w powstanie tej książki, zbierając materiały, przesiewając je, bez koloryzowania, oddzielając bajki o Janinie, od faktów, by nie stworzyć kolejnej mitologicznej biografii.
Ta historia wciąga, porywa jak najlepsza powieść, i nie pozwala o sobie zapomnieć. Dziś, gdy już dane mi było "zapoznać się" z Janiną Lewandowską, czuję ogromną wdzięczność za to, że autorka podjęła się napisania książki, dzięki której możemy poznać losy tak wspaniałej Polki. Zasługuje na pamięć.
Gorąco polecam!!
Biografia spisana ze strzępków informacji o Janinie Dowbór-Muśnickiej i jej rodzinie. Dzieciństwo i dorastanie, najpierw praktycznie bez ojca, w ciągłej drodze, a potem bez matki, która odeszła zostawiając czwórkę dzieci i bezradnego ojca generała, który dopiero teraz dowiedział się co znaczy nim być.
Młodość spędzona na wolności i chorobie, która mocno ją dotknęła i na dłuższy czas wykluczyła z życia szkolnego i towarzyskiego.
Szukanie swojej drogi życiowej, krótkotrwałe zakochania i w końcu miejsce, w którym poczuła się w pełni sobą. Tam, wysoko nad ziemią dotarło do niej, że to coś czego podskórnie pragnęła. Odnalazła nie tylko spełnienie ukrytych marzeń ale i miłość. Jednak zaraz potem wydarzyły się dwie tragedie w najbliższej rodzinie i wojna zmieniająca wszystko. Przypadkiem lub zrządzeniem losu, wraz z oficerami trafia do Kozieńska,a tam jako jedyna kobieta, czeka na to co ma nadejść. Ona jeszcze nie wie, że to Boże Narodzenie i Wielkanoc będą ostatnimi w jej życiu.
Ciekawa, pełna nadziei na lepsze i zarazem tragiczna opowieść o Janinie.
Autorka nie miała łatwego zadania by z tych niewielu posiadanych strzępków informacji stworzyć biografie. Dlatego pozostaje wiele niedomówień i niejasności, których już raczej nie zdołamy rozwikłać. Myślę,że zbliżyła się możliwie blisko prawdy i za to należą się wielkie brawa i podziękowanie za włożony trud.
Sceny morderstw katyńskich łamią serce bo wtedy to wraz z oficerami i nie tylko nimi, umarła nadzieja, grzebiąc na wiele lat okrutną prawdę.
Polecam, szczególnie osobom zainteresowanym tą postacią, z książki można się naprawdę sporo dowiedzieć.
„Robiłyśmy co się dało, by choć tyle współczucia okazać tej skrwawionej, bólem szarganej Matce – Ojczyźnie: bronić ją, ratować...
Gdy dogorywało powstanie warszawskie ks. prof. Stefan Wyszyński podniósł z ziemi fragment częściowo spalonej kartki, którą wiatr przyniósł znad zniszczonej...
Przeczytane:2026-03-23, Ocena: 6, Przeczytałam, Insta challenge. Wyzwanie dla bookstagramerów 2026, 12 książek 2026, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2026 roku, Posiadam, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2026, 26 książek 2026, 52 książki 2026,
Lotniczka. Opowieść o Janinie Lewandowskiej autorstwa Agata Puścikowska to niezwykła, beletryzowana biografia, która przybliża postać Janina Lewandowska – kobiety, o której wiele się mówiło, ale niewiele naprawdę wiedziano.
Fabuła książki nie jest klasyczną opowieścią od punktu A do punktu B. To raczej próba odtworzenia życia Janiny – z fragmentów dokumentów, relacji i tego, co pozostało między wierszami. Autorka prowadzi nas przez dzieciństwo bohaterki w rodzinie Dowbór-Muśnickich, jej dorastanie w cieniu silnego ojca, pierwsze pasje, aż po miłość do latania i dramatyczne wydarzenia związane z wojną. To historia pełna niedopowiedzeń, w której nie wszystko jest jednoznaczne – i właśnie to czyni ją tak intrygującą.
Janina nie jest tu pomnikową postacią. To młoda kobieta z marzeniami, emocjami i wątpliwościami. Z jednej strony odważna, zdeterminowana i niezależna, z drugiej – wrażliwa i momentami zagubiona. Ważną rolę odgrywają też jej relacje rodzinne, szczególnie wpływ ojca, który kształtuje jej charakter, ale jednocześnie nakłada na nią pewne oczekiwania. W tle pojawiają się także wątki uczuciowe – subtelne, nie do końca dopowiedziane, ale dodające tej historii ludzkiego wymiaru.
Emocje w tej książce są bardzo wyważone, ale jednocześnie głębokie. Towarzyszy nam ciekawość, momentami podziw, ale też smutek i refleksja – zwłaszcza gdy wiemy, jak zakończy się historia Janiny. To nie jest książka, która epatuje dramatem, raczej spokojnie prowadzi czytelnika przez życie bohaterki, zostawiając przestrzeń na własne przemyślenia.
Motywy, które wyraźnie wybrzmiewają, to poszukiwanie własnej tożsamości, walka o niezależność, rola kobiety w świecie zdominowanym przez mężczyzn, a także pamięć i prawda historyczna. To również opowieść o tym, jak łatwo stworzyć legendę, a jak trudno dotrzeć do prawdziwego człowieka.
Styl Agaty Puścikowskiej jest prosty, przystępny i bardzo naturalny. Autorka umiejętnie łączy fakty z elementami literackimi, dzięki czemu książkę czyta się jak powieść, a jednocześnie ma się świadomość obcowania z prawdziwą historią. Dużym atutem jest też to, że tam, gdzie brakuje pewności, autorka nie dopowiada na siłę, tylko zostawia pytania – co nadaje całości autentyczności.
To książka dla osób, które lubią literaturę faktu podaną w bardziej przystępnej, „opowieściowej” formie, ale też dla tych, którzy interesują się historią i chcą poznać ją przez pryzmat jednostki. Spodoba się również czytelnikom ceniącym spokojne, refleksyjne narracje.
To poruszająca i mądra opowieść o kobiecie, która była kimś więcej niż legendą – była człowiekiem z krwi i kości. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć, by spojrzeć na historię z bardziej osobistej, ludzkiej perspektywy.