Mezopotamia

A gdyby tak skrzyżować osobowość Jamesa Bonda z Indiana Jonesem i ubrać w spódnicę? Wtedy powstanie ona Gertrude Bell postać, która istniała naprawdę i miała ogromny wpływ na to jak teraz wygląda Bliski Wschód.
Żyła w XIX wieku i była panną z zamożnego wiktoriańskiego domu, w tamtych czasach było nie do pomyślenia, że kobieta może zabierać głos w sprawach polityki, a jednak ona przebiła się przez niechęć swoją wiedzą i niezwykłym zmysłem.
Myślę, że powinno być o niej głośno, gdyż doradzała Wilsonowi czy Churchillowi. Kobieta która okrążyła świat, była alpinistką, archeolożką i szpiegiem.
Gdy o tym przeczytałam od razu musiałam sięgnąć po tę książkę. Niestety jest ona napisana dość chaotycznie, co trochę przeszkadza w odbiorze.
Myślę, że możemy podzielić tę książkę na dwie części, w jednej mamy opis sytuacji politycznej i historycznych wydarzeń jakie działy się między innymi na Bliskim Wschodzie. Widzimy jak Francja z Anglią toczą spór o wpływy. Przypominamy sobie całe tło historyczne.
Druga część jest bardziej już z życia Gertrude, niestety napisana nie chronologicznie. Historia przeplata się ze wzmiankami o Bell, raz ma lat 50, za chwilę 20 po czym 9, muszę przyznać że przez to czasami się gubiłam i musiałam sprawdzać rok który zawsze znajdował się na początku rozdziału, by sprawdzić, w którym miejscu jej życia jestem. Brakowało mi jakiejś płynności w tej historii, bo naprawdę jest o czym pisać.
Sama bohaterka niezwykła, na pewno ze światłym umysłem, wytrwała z szerokim wachlarzem zainteresowań. Niestety bez szczęścia w miłości i bardzo samotna. Kobieta, która nie bała się wytknąć przywódcom ich błędów.
"Krótko mówiąc, nie była ładna. Ale też nie brzydka. I potrafiła prowadzić rozmowy - zdaniem panów zapewne zbyt umiejętnie."
Zdecydowanie postać Gertrude jest warta zapamiętania i z pewnością będę zgłębiać jej życiorys, cieszę się więc że mogłam dzięki tej książce o niej usłyszeć.

,,Mezopotamia" Oliviera Gueza to oparta na faktach opowieść o Gertrude Bell - kobiecie niezwykłej, która w epoce surowych ograniczeń narzucanych kobietom potrafiła zdobyć realny wpływ na kształtowanie polityki Bliskiego Wschodu. Autor przypomina postać dziś niemal zapomnianą, a niegdyś trzymającą w rękach losy regionu rozciągającego się między Tygrysem a Eufratem.

Z historii mocno osadzonej w realiach rodzącej się, a później przekształcającej się Mezopotamii, wyłania się szersza refleksja o pogoni za korzyściami, o złożach naturalnych - przede wszystkim ropie naftowej - które pobudzają wyobraźnię i popychają ludzi oraz imperia do niecnych czynów. Guez pokazuje bezlitosne gry polityczne Brytyjczyków, Francuzów i Niemców, negocjacje z beduinami oraz mechanizmy pierwszej globalizacji, w której wielkie mocarstwa zawłaszczały mityczne ziemie Bliskiego Wschodu.

Równolegle autor nie zapomina o życiu osobistym Bell: jej pochodzeniu, ambicjach, niespełnionej miłości i wewnętrznych sprzecznościach. Narracja często przeskakuje w czasie co niestety bywa dezorientujące i zmusza do częstego sprawdzania dat umieszczonych na początku rozdziałów. Z drugiej strony ten zabieg podkreśla wielowymiarowość postaci i pokazuje, jak doświadczenia z różnych etapów życia ukształtowały jej decyzje.

,,Mezopotamia" to książka zarówno o charyzmatycznej kobiecie, jak i o narodzinach współczesnego Bliskiego Wschodu. Guez łączy biografię z esejem historycznym, tworząc opowieść wciągającą, momentami gorzką, ale skłaniającą do refleksji nad ceną władzy, ambicji i imperialnych marzeń.