Muzyka górskiego potoku

„Muzyka górskiego potoku” to trzeci tom Sagi bieszczadzkiej autorstwa Małgorzaty Garkowskiej. Oprócz pięknego wydania z barwionymi brzegami i ożywającymi obrazkami jest bogata w ciekawą treść. Autorka pokazuje dalsze losy znanych już nam bohaterów wplatając w fabułę wydarzenia i smaczki historyczne. Możemy zauważyć jak różni się życie Andrzeja, który wybrał życie na wsi i Bogdana który pozostał w mieście. Andrzej próbuje pokazać chłopom jak ważne jest wykształcenie dzieci organizując miejscową szkołę. Buduje też pensjonat dla turystów. Mamy okazję poznać bliżej jego starsze dzieci - Wiktora, który żeni się z dziewczyną której nie kocha aby ratować jej honor, Tadka, który pasjonuje się szybownictwem i nieszczęśliwie zakochuje się w wiejskiej dziewczynie oraz Tosię, która nienawidzi wsi i jej mieszkańców, gdyż obwinia ich za śmierć swego brata bliźniaka, udaje jej się zamieszkać u rodziny w mieście i tam podjąć naukę. Na bieszczadzkiej wsi życie płynie wolniej, możemy się zanurzyć w wielokulturowości jej mieszkańców i pięknych krajobrazach. W mieście u Bogdana zachodzi wiele zmian. Po powrocie z Hamburga nadal zagląda do kieliszka i szuka towarzystwa pań lekkich obyczajów przez co do jego małżeństwa wkrada się narastający kryzys. Zmuszony przez żonę opuszcza ich dom i przeprowadza się do koszar. Tym czasem u boku Anny zaczyna kręcić się atrakcyjny mężczyzna. A na zakończenie powieści autorka znów nam serwuje trzymające w napięciu nieoczekiwane wydarzenie.

Bardzo lubię książki Małgorzaty Garkowskiej. Są pełne treści napisanej przepięknym, plastycznym językiem. Czuć tu każdy powiew wiatru, szum potoku, dźwięk cerkiewnych dzwonów. A kiedy czytam o przygotowywanych posiłkach robię się głodna. Powieści z tej serii zawsze trzymają w napięciu i nie można ich tak po prostu odłożyć. Z każdą stroną ciekawość czytelnika wzrasta. Nie mogę się już doczekać kontynuacji losów moich ulubionych bohaterów. Jeśli jeszcze nie znacie Sagi bieszczadzkiej to szybciutko po nią sięgnijcie, nie będziecie żałować.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Rodzeństwo Bukowskich zmaga się z tragediami ale i chwilami szczęścia. Anna ciągle ma problemy w małżeństwie, pojawiający się co rusz Hrabia nie poprawia tej sytuacji. Andrzej planuje otworzyć pensjonat spełniając swoje marzenia, jego dzieci natomiast nieustannie przysparzają mężczyźnie trosk. Młodzi dorastają, wchodzą w związk, nie zawsze szczęśliwie. Życie toczy się niczym górski potok, czasem powoli, a czasem nie nadąża na zakrętach. 

 

To jak autorka operuje emocjami bohaterów wplatając ich w ówczesne realia to istny majstersztyk. Skupia się na relacjach i uczuciach tak mocno buzujących w młodych i nie tylko, bohaterach. Postaci są tak barwne, tak różne i tak rzeczywiste, że czytając oczami wyobraźni ich "widzimy", utożsamiamy się z ich emocjami. Tło historyczne pokazuje jak dziwne i niepewne to były czasy - lata 30, XX wieku, a autorka z wielką starannością wpasowuje w jego ramy fikcyjne postaci. Tutaj nic nie ma prawa być inne jak gdyby było w rzeczywistości. Ta część jest pełna namiętności, pragnień spełnionych i nie oraz pożegnań. Bo krąg życia musi trwać i trwa pomimo naszego sprzeciwu. Nie sposób pominąć wielkiej dbałości o każdy detal książki. Za co kolejny raz należy się pochwała. Czekam na kolejną część, zwłaszcza że autorka ponownie pozostawiła czytelników w niepewności. Serdecznie polecam. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

To niesamowite, jak Małgorzata Garkowska potrafi grać na strunach ludzkiej duszy. Trzeci tom Sagi bieszczadzkiej, ,,Muzyka górskiego potoku", to emocjonalna mozaika doznań, która pozostawiła mnie z zapartym tchem i mokrymi oczami. Muszę przyznać, że im więcej tomów za mną, tym trudniej jest mi napisać opinię, nie zdradzając ani odrobiny fabuły, a jednocześnie oddać ogrom zachwytu, jaki towarzyszy mi od pierwszego spotkania z tą sagą. Rodziny Bukowskich i Poradowskich stały mi się tak bliskie, że każdy ich krok śledzę z drżeniem serca, czując się niemal częścią ich świata.
 W tym tomie sielskie krajobrazy połonin mieszają się z ogromnym bólem. Autorka nie oszczędza swoich bohaterów, a strata i żałoba, które dotykają rodziny Bukowskich i Poradowskich, są niemal namacalne. Czytałam tę część z zaciśniętym gardłem, odczuwając każdą iskrę cierpienia i każde ciche westchnienie postaci. Te emocje są tak autentyczne, tak ludzkie, że granica między fikcją a rzeczywistością całkowicie się zaciera. Stałam się częścią tych rodzin, dzieląc z nimi ich najtrudniejsze chwile, a ich smutek stał się moim smutkiem.
W ,,Muzyce górskiego potoku" stery powoli przejmuje młode pokolenie, które wkracza w dorosłość z ogromnym impetem. Wiktor, Tadeusz, Tosia - to postacie pełne ognia, marzeń, ale i tragicznych błędów. Ich zmagania z honorem, pierwszą miłością oraz trudnymi wyborami między sercem a obowiązkiem nadają opowieści niesamowitą dynamikę. To już nie są tylko dzieci bohaterów, których poznaliśmy w poprzednich tomach; to pełnokrwiste postaci, które błądzą, kochają i walczą o swoje miejsce w świecie, który nieustannie rzuca im kłody pod nogi.

 

To, co mnie totalnie zafascynowało, to niezwykle odmalowana obyczajowość, działająca niczym prawdziwy wehikuł czasu. Choć opisane lata nie są aż tak odległe, świat surowych zasad, głębokiego szacunku do starszych i nienaruszalnej hierarchii rodzinnej jest tak drastycznie różny od tego, co znamy, że każda kolejna strona budziła we mnie autentyczny podziw i ciekawość. Autorka genialnie ukazuje ten dualizm minionej epoki. Dawne konwenanse z jednej strony dają bohaterom oparcie i poczucie przynależności, a z drugiej stają się ciasną klatką, która dusi ich pragnienia. Całość dopełnia i łagodzi magia bojkowskich tradycji.Lokalne wierzenia i obrzędy nadają Bieszczadom ich unikalny, mistyczny wymiar, sprawiając, że opowieść staje się jeszcze bardziej magnetyczna i autentyczna.

Ta saga zachwyca wszystkim: słowem, obrazem i głębią psychologiczną. Małgorzata Garkowska pisze sercem, a ja to serce czuję w każdym zdaniu. To opowieść o tym, że życie, choć pełne cieni i bolesnych pożegnań, toczy się dalej, jak górski potok - nieustannie, z nadzieją na lepsze jutro.   Polecam z całego serca, wszystkim, którzy cenią sobie dobrą literaturę!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)