Prostytutka

"Prostytutka" to trzecia powieść kryminalna Macieja Klimarczyka, psychiatry i psychoterapeuty za dnia, człowieka realizującego się artystycznie po godzinach pracy. Ten autor dobrze wie, że wiedza i realizm to podstawa każdej fikcyjnej powieści kryminalnej, której zadaniem jest czytelnika poruszyć, zmusić do myślenia, do własnych refleksji. Sprawnie więc korzysta ze swoich doświadczeń czyniąc jedną z postaci powieści psychiatrę - to jej pacjent właśnie odebrał sobie życie. A przynajmniej tak twierdzi policja i prokuratura, których pracę też tu od podszewki poznajemy. Jednak to nie oni są najważniejsi, a ten, kto stracił życie. Autor zabiera nas w podróż po meandrach ludzkich psychiki młodego, pogubionego w życiu, emocjach i potrzebach człowieka, który z własnych nałogów uczynił dobrze płatny zawód. Zawód, który jednak wiąże się z cielesną bliskością, a stąd krótka droga do pozornej bliskości emocjonalnej... Świat wielkich pieniędzy i ludzi, którzy za nimi stoją, pogubionych w granicach tego, kim być powinni, a tego, kim faktycznie są. Władza i namiętności są tak naprawdę przykrywką do ukrycia tego, czego brakuje najbardziej. Czy to opowieść o miłości? Autor umiejętnie operuje emocjami czytelnika raz dając nadzieję, raz ją odbierając - choć i to, to tylko pozory, bo przecież wszyscy wiemy, jak ta historia się skończy. Dwa plany czasowe, kilka postaci i intryga snuta spokojnie, uważnie, z dbałością o realizm to baza, na której autor buduje skomplikowany psychologiczne ludzki dramat. 

Patryk Maciaszek jest młody, piękny i... smutny. Cierpi na depresję, a i zajęcie, którym się trudni, odbiera mu radość życia. Chłopak zgłasza się do dr Dreckiej, jednak mimo podjętej terapii pewnego dnia Patryk wypada z okna. Policja kwalifikuje to jako samobójstwo, matka zaś obwinia Drecką o błąd w sztuce. Prawda okaże się szokująca, a jedno znalezione w mieszkaniu Patryka nagranie otworzy drzwi do świata płatnej miłości, w którym rządzą zakazane namiętności, a ciało jest towarem.

Pod względem poruszanej tematyki to jest zdecydowanie najmocniejsza powieść Macieja Klimarczyka. Autor bezpardonowo i szeroko otwiera drzwi do mrocznego świata seksworkerów, w którym próżno szukać prawdziwych uczuć. Tam rządzi pieniądz, a człowiek jest tylko towarem. Atrakcyjnym i pożądanym, ale towarem. Oczami Patryka pokazuje brutalny świat luksusowych eskortów, będących zabawkami w rękach bogaczy o najdziwniejszych skłonnościach. Kreśli przejmujący portret psychologiczny młodego człowieka, który z braku innych perspektyw i w pogoni za łatwym pieniądzem utyka w bezdusznym, wyniszczającym, pozbawionym skrupułów i przyzwoitości świecie płatnej miłości. To smutny, ponury, pozbawiony nadziei obraz chłopaka popadającego w obsesję i rozpaczliwie szukającego bliskości i czułości. Beznadzieja wręcz wylewa się z każdej strony powieści. Autor nie oszczędza czytelnika, angażując go emocjonalnie w historię Patryka, ale także dr Dreckiej, która obrywa rykoszetem i sama popada w psychiczny dołek. Obraz Patryka balansującego w skrajnościach, od euforii do apatii, desperacko walczącego o siebie, szukającego zrozumienia, a czasem nawet rozgrzeszenia, przytłacza ogromem smutnych i destruktywnych emocji. Źle mi z tym było. Źle znosiłam to jego upokorzenie i zagubienie. Tę frustrację i walkę o wyjście z twarzą z różnych sytuacji...

Autor nie ogranicza się do osadzenia fabuły jedynie w świecie eskortów i seksworkerów, choć to jest zdecydowanie wiodący wątek. Sięga też po inne popularne obecnie motywy, sprawnie łącząc je w zawiłą zagadkę kryminalną, obudowaną skomplikowaną psychologiczną grą. Sedno sprawy opiera na poszukiwaniu motywu i wykryciu intencji sprawcy. Obraz wydarzeń pokazany z perspektywy Maciaszka miesza się z prowadzonym dochodzeniem, w które zaangażowane są dr Drecka i prokurator Alicja Zakliczyńska.

Klimarczyk w ciekawy sposób konstruuje zakończenia, w których sprawy się domykają i wyjaśniają, ale nie rozwiązują. Brzmi to trochę zawile i sprzecznie, ale nie wiem, jak to lepiej objaśnić, nie odbierając Wam czytelniczego komfortu i elementu zaskoczenia.

Maciej Klimarczyk dał się poznać jako autor nietuzinkowych fabuł, w których główną rolę odgrywa nie zagadka kryminalna, lecz głębokie i analityczne portrety psychologiczne bohaterów. To z pewnością jedne z bardziej bezkompromisowych i dosadnych powieści wśród thrillerów psychologicznych. Autor nie boi się sięgać po trudne, a nawet kontrowersyjne tematy, wywleka na światło dzienne najmroczniejsze człowiecze słabości, skrywane żądze i brudne sekrety. Pokazuje granice szaleństwa i życia na krawędzi. Udowadnia, że każdy człowiek może mieć wiele twarzy, a pod ładną i grzeczną powłoką, kryje się zimny potwór. ,,Prostytutka" jest najlepszym tego dowodem...