Inne wydania:
Jego biografię można utkać z samych anegdot.
Bohdan Łazuka, choć zwykle nie grał głównych ról, zawsze cieszył się sympatią widzów. Książka ,,Przypuszczam, że wątpię" to zapis pasjonującej rozmowy z tym znanym i lubianym w Polsce aktorem, piosenkarzem i satyrykiem. To opowieść o środowisku, które Bohdan Łazuka poznał i współtworzył, o aktorstwie, kobietach, o barwnym i jednocześnie zgrzebnym życiu w PRL-u.
W latach 60. ubiegłego stulecia młody Łazuka był u szczytu popularności. Rozchwytywany przez reżyserów, kochany przez publiczność, swobodnie poruszał się na scenach festiwalowych, kabaretowych, teatralnych, na planach filmowych i wśród artystycznej bohemy. Zawsze w doborowym towarzystwie. W kolejnej dekadzie umocnił wizerunek świetnego aktora, zwłaszcza komediowego, w filmach Stanisława Barei, Tadeusza Chmielewskiego, Jerzego Gruzy. Do historii przeszła jego rola w ,,Nie lubię poniedziałku", gdzie był jakby sobą samym, artystą, który w Warszawie, po nocnym recitalu, w nonszalanckim nastroju, bez cienia stresu wędruje do domu wzdłuż torów tramwajowych z korbą od samochodu. W latach 80. i 90. Łazuka częściej wybierał kabaret. Dużo jeździł z koncertami po Polsce i świecie. Pozostał wędrującym aktorem do dziś. Ostatnio częściej znów widać go w filmach. Ma też stałą przystań w postaci Mazowieckiego Teatru Muzycznego.
Dowcipny, elegancki, szarmancki, a kiedy trzeba dosadny. Lekkoduch, który docenił wartość rodziny. Miał cztery żony, jednak wciąż nie wie, dlaczego kobiety są tak atrakcyjne. W rozmowie z Karoliną Prewęcką dzieli się swoimi przemyśleniami na temat rodziny, zawodu aktora, Polski, cywilizacji. I prosi, żeby nie traktować jego historii jako zamkniętej. Ma jeszcze wiele do powiedzenia, ale wyznaje, że bywają momenty, kiedy stokroć wymowniejsze wydaje mu się milczenie.
Atutem książki są smakowite anegdoty ze świata artystycznego oraz wypowiedzi przyjaciół i znajomych Bohdana Łazuki, m.in.: Daniela Olbrychskiego, Olgi Lipińskiej, Grażyny Szapołowskiej, Marii Czubaszek, Jerzego Owsiaka, Krzysztofa Kowalewskiego, Barbary Krafftówny i Vadima Brodskiego.
Przyjaciele i znajomi o Bohdanie Łazuce - cytaty z książki
Bohdan jest obdarzony oszałamiającym talentem, aktorskim, muzycznym, tanecznym. Stworzył świetne kreacje w filmie, teatrze, w kabarecie. Urodził się z talentem, ale zadbał o jego rozwój. Jest artystą z najwyższej półki i niepowtarzalnym. Tak wyjątkowym, jakim był na przykład Zbigniew Cybulski, ale Cybulski jednak nie śpiewał tak dobrze jak Bohdan. Vadim Brodski Boguś był uznany za zjawisko od początku swojej drogi artystycznej i tak określa się go nadal. Jest obdarzony rzadką cechą nawet w środowisku aktorskim. Boguś ma bowiem wyjątkowy, nieprzemijający czar, wynikający z jego osobowości i ze środków wyrazu, którymi dysponuje.
Krzysztof Kowalewski
Bo Bohdan to wyjątkowy, nadzwyczajny egzemplarz. Biały kruk. Miks talentów, zwłaszcza niepowtarzalnego muzyczno-aktorskiego, ale też tanecznego. Gdyby Bohdan poszedł do baletu, jestem pewna, że tam też dałby popis swojego talentu.
Barbara Krafftówna
Bohdan był już legendą, kiedy ja dopiero zaczynałem startować w zawodzie aktora. (...) To było jakieś szaleństwo, entuzjazm wokół tego młodziutkiego, takiego szczuplutkiego wówczas chłopca. Gdziekolwiek byliśmy, w STS-ie czy gdzie indziej, gdzie Bohdan zaszczycał nas swoją obecnością na widowni, natychmiast cała elita Warszawy prosiła go, żeby w przerwie, między bufetem a toaletą, coś zaśpiewał. On, jak Kiepura, wchodził na stolik, śpiewał, nawet a cappella, i natychmiast pojawiał się jakiś pianista, który mu akompaniował.
Daniel Olbrychski
Dobrego aktora poznaje się po tym, czy umie skupić uwagę widzów. Bohdan świetnie spełnia ten najważniejszy warunek sztuki aktorskiej. Jest wyjątkowy, niepowtarzalny, nadzwyczajny. Te przymiotniki najkrócej obejmuje określenie: jest inny, a dzięki temu - rozpoznawalny. Wspomnę też jego wdzięk, a zwłaszcza błyskotliwy dowcip.
Olga Lipińska
Bohdan jest geniuszem, ewenementem, wyjątkowym przypadkiem w polskim aktorstwie. Jego talent pozwolił mu wielokrotnie zapełniać Salę Kongresową, gdzie występował ze swoim recitalem. Żadnemu Polakowi się to nie udało. Był w jednej osobie i naszym Frankiem Sinatrą, i Charles'em Aznavourem w wodewilowym wydaniu.
Grażyna Szapołowska
Bohdan Łazuka (ur. 1938) - aktor filmowy i teatralny, piosenkarz. Rodzinnie związany z Lubelszczyzną. Absolwent PWST w Warszawie, uczeń Ludwika Sempolińskiego i Kazimierza Rudzkiego. Laureat pierwszej nagrody na pierwszym Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu (1963). Wykonawca wielu przebojów, między innymi: ,,To było tak", ,,Dzisiaj, jutro, zawsze", ,,Bo to się zwykle tak zaczyna", ,,Bohdan, trzymaj się", ,,Tajemnice Mundialu". Występował w ,,Kabarecie Starszych Panów". Współpracował z wieloma osobowościami polskiej sceny kabaretowej. Należał do artystycznego środowiska, nadającego ton polskiej kulturze w latach 60. i 70. XX wieku. Znany z popularnych filmów, zwłaszcza komediowych. Związany z kilkoma warszawskimi teatrami: Współczesnym, Syrena, Kwadrat, Rozmaitości, Komedia. W połowie lat 90. zrezygnował ze stałego etatem, ale do dziś pozostał bardzo aktywny. Koncertuje po Polsce, gra w filmach i serialach, występuje w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury w Warszawie.
Karolina Prewęcka (ur. 1967) - dziennikarka, autorka książek. Są wśród nich zapisy rozmów z aktorami Stanisławą Celińską i Bohdanem Łazuką, biografia malarki Meli Muter oraz wspomnienia Monique Chmielewskiej-Lehman i Artura B. Chmielewskiego o ich ojcu, Henryku Jerzym Chmielewskim - Papciu Chmielu. Absolwentka etnografii, przede wszystkim lubi słuchać ludzi, stara się utrwalać pamięć o ich przeżyciach i przekazywać emocje.
Informacje dodatkowe o Przypuszczam, że wątpię:
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: 2026-01-27
Kategoria: Biografie, wspomnienia, listy
ISBN:
Liczba stron: 208
Kup książkę Przypuszczam, że wątpię
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Przypuszczam, że wątpię - opinie o książce
Inne książki autora
Dasz radę. O bezpiecznym wychodzeniu z uzależnień
0
Współautor tej książki oraz wielu innych publikacji z dziedziny uzależnień, niezwykle ceniony psychoterapeuta, dr n. med., specjalista psychiatra Bohdan...
Papcio Chmiel Udomowiony
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
Papcio Chmiel jest mentalnym ojcem kilku pokoleń Polaków zaczytanych w przygodach Tytusa, Romka i A'Tomka. Stał się dobrem narodowym, bohaterem zbiorowej...
Przeczytane:2014-07-09,
Z jakiego powodu Bohdan Łazuka zalazł za skórę Oldze Lipińskiej? Czy artysta ma swój sposób na podryw? Tego dowiecie się z książki Karoliny Prewęckiej "Przypuszczam, że wątpię".
Bohdan Łazuka to człowiek orkiestra - jest aktorem, piosenkarzem i satyrykiem. Cenię go jako piosenkarza za utwory "Dzisiaj, jutro, zawsze" oraz "Bo to się zwykle tak zaczyna", jako aktora za grę w filmach "Małżeństwo z rozsądku" oraz "Nie lubię poniedziałku", a jako człowieka za jego poczucia humoru i starodawne maniery. Dowcip, elegancja, szarmanckie zachowanie - to jego znak firmowy. Postanowiłam poznać go lepiej dzięki książce Karoliny Prewęckiej.
"Przypuszczam, że wątpię" to wywiad-rzeka z tym niezwykłym artystą, spisany przez Karolinę Prewęcką. Książka stanowi opowieść o środowisku, które Łazuka współtworzył. Artysta opowiada o aktorstwie, kobietach oraz o życiu w PRL-u.
Karolina Prewęcka zadaje ciekawe pytania, na które często uzyskuje zaskakujące odpowiedzi. Łazuka dzieli się swoimi poglądami na temat rodziny, zawodu aktora, Polski oraz cywilizacji. Jego zdaniem do rodziny podchodzi się poważnie dopiero, gdy człowiek dojrzeje. Na każdego może to przyjść o innej porze życia. Pewnie z tego powodu miał aż 4 żony. Moi przyjaciele i znajomi zdawali sobie sprawę, że mogę być niestały w uczuciach, i przywidywali, że na jednej żonie się nie skończy. A nawet na dwóch żonach. Profesor Zbigniew Rudzki, gdy dostał zaproszenie na drugi ślub Łazuki, zastanowił się głośno: "i co mam zrobić?" Po chwili postanowił: "pójdę na następny".
Bohdan bardzo ciepło wypowiada się o swoich rodzicach, mimo że rozwiedli się, gdy miał zaledwie 3 lata. Jak opowiada Bohdan: Franciszek Łazuka, mój ojciec, ten to miał skrót. Jak coś skontrował, to połowa towarzystwa musiała wyjść, reszta się wstydziła. Tata był szczery do bólu. Jego dowcip nie wynikał ani z edukacji ani z kąśliwego charakteru, bo to był po prostu dobry człowiek, wszyscy tak go dziś pamiętają.
Warto wspomnieć, że w publikacji zostały zamieszczenie wypowiedzi przyjaciół i znajomych Bohdana Łazuki, m.in. Daniela Olbrychskiego, Grażyny Szapołowskiej, Jerzego Owsiaka, Krzysztofa Kowalewskiego. Ludzie ci bardzo ciepło wypowiadają się o swoim koledze, jak choćby Krzysztof Kowalewski: Boguś był uznany za zjawisko od początku swojej drogi artystycznej i tak określa się go nadal. Jest obdarzony rzadką cechą nawet w środowisku aktorskim. Boguś ma bowiem wyjątkowy, nieprzemijający czar, wynikający z jego osobowości i ze środków wyrazu, którymi dysponuje.
Z kolei Wiesław Michnikowski, aktor i artysta kabaretowy, na cześć Bohdana napisał wiersz:
Trudne będzie to zadanie:
Deklinacja o Bogdanie
By uczcić Twój talent rzadki,
Odmieniam Cię przez przypadki:
Mianownik: Co to jest prawdziwa sztuka
Uświadomił mi Kto? Co? - Łazuka.
Dopełniacz: Chociaż mam w pamięci luki,
To nie zapomnę Kogo? Czego? Łazuki.
Jakie są dalsze skojarzenia Michnikowskiego, nie zdradzę. Napiszę jedynie, że są równie pomysłowe. Co więcej, waloru tej publikacji dodają zamieszczone zdjęcia, które przedstawiają Łazukę w różnych rolach scenicznych i filmowych, a także drzewo genealogiczne oraz spis całego dorobku artystycznego.
Książkę czyta się szybko, gdyż Łazuka czaruje słowem, potrafi opowiadać barwnie i przede wszystkim ciekawie. Dziennikarka nie naciska, nie drąży, rozmówca sam decyduje, czym chce się podzielić z czytelnikami, a co zachować dla siebie. Polecam tę książkę miłośnikom biografii, wywiadów i Bohdana Łazuki.