Sekrety sióstr

Myślałam, że ta cudna okładka będzie skrywać pełną emocji historię tajemnic dwóch sióstr. Niestety trochę się zawiodłam. Moje wątpliwości budzi konstrukcja osobowości bohaterki. Chodzi o Ali, która w środku nocy ucieka w nocy od męża, z trójką dzieci. Długa to podróż, z Ameryki do Irlandii, a podyktowana w sumie tym, że Ali zdała sobie sprawę, że ona i Kyle są zbyt różni, by być razem. Niekochana, niespełniona, w sumie lekceważona przez męża podejmuje taką drastyczną, szaloną decyzję, wie, że nie wróci do tamtego domu. Dla mnie nie brzmiało to przekonywująco, bardziej nieodpowiedzialnie i egoistycznie. Natomiast postać Emmy bardziej przypadła mi do gustu. Gdy na głowę zwala się jej dawno nie widziana siostra, aktualnie pracuje w telewizji śniadaniowej i jest po zerwaniu zaręczyn. Nie chce się mieszać w problemy małżeńskie siostry. Najbardziej intryguje tajemnica Emmy, czego tak bardzo się obawia, że zamknęła to w małym pudełko z napisem ,,wyparcie"? Okazuje się, że gdy zdradza w końcu swój sekret, Ali będzie przy niej, czasami nadopiekuńcza, ale będzie. Mam wrażenie, że w ,,Sekretach sióstr" nie do końca został wykorzystany potencjał. Autorka ślizga się po powierzchni problemów w małżeństwie, relacji sióstr, nie wniknęła w nie do końca, przez co lektura książki nie robi większego wrażenia. Rozczarowuje to, że niewiele z tego tak naprawdę wynika, do tego książka zyskałaby, gdyby była bardziej skondensowana, a tak są chwile, gdy lektura się dłuży. Choć muszę przyznać, że są pewne momenty, pełne emocji, ale jest ich zbyt mało. Natomiast zaletą jest niewątpliwie prosty język. Tak więc lekturę zaliczam z przekonaniem do kanonu lekkiej literatury kobiecej, o przeciwnościach losu, i o tym, że warto mieć wokół siebie kogoś bliskiego.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Sekrety sióstr" to opowieść, jak sam tytuł wskazuje, o dwóch siostrach. O siostrach, które gdzieś zgubiły łącząca je więź. Życie, siła wyższa, ślepy traf albo przeznaczenie postanawia ponownie spleść losy Ali i Emmy, by dać im szansę odzyskać to, co utracone. Temat nieco oklepany, choć Clare Dowling strata się go odświeżyć pełnymi dramatyzmu wydarzeniami, które stają się udziałem bohaterów.

Ciekawym zabiegiem autorki jest przedstawienie historii po części w formie listów, a później także wiadomości mailowych wymienianych przez bohaterki powieści. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)