Śmierć i Kowalski

Nazwisko Macieja Słomczyńskiego nieobce jest z pewnością wielbicielom Szekspira i Joyce'a. Joe Aleksa zna z pewnością każdy sympatyk kryminałów. Kim zaś u licha jest Kazimierz Kwaśniewski? Otóż Słomczyńskim właśnie. I trochę taką PRL-owską wersją Aleksa. We wstępie do wznowienia z 1994 r. swojej pierwszej powieści sensacyjnej Słomczyński wyjaśniał: 'Po 1956, kiedy Scotland Yard nie musiał być traktowany wyłącznie jako agentura imperialistyczna, wymyśliłem Joe Aleksa, który odtąd pracował na moje utrzymanie'. Oczywiste jest, że twórca musiał jakoś sfinansować pracochłonne i niestety niezbyt lukratywne, pomnikowe tłumaczenia Szekspira. Pisząc pod pseudonimem Alex, pisarz dawał czytelnikom możliwość obcowania z egzotyką niedostępną dla przeciętnego czytelnika z siermiężnej rzeczywistości kraju za rządów Gomułki - londyńskie zakamarki, piękne stroje i kobiety, luksusowe trunki i samochody. Używając swojskiego nazwiska Kwaśniewski, sytuował akcję w rzeczywistości bliskiej niczym przysłowiowa koszula ciału. Tak jest właśnie w kryminale ,,Śmierć i Kowalski", świetnie zresztą sfilmowanym przez Jana Batorego (Ostatni kurs). Rzecz dzieje się na wybrzeżu w początkach lat 60-tych, trup ściele się może nie gęsto, ale za to w bardzo wyrafinowany sposób, są też piękne kobiety i zdradliwe alkohole, i jest wreszcie niemal szekspirowska refleksja na temat roli przepadku w naszym życiu. Czytadło wyborne i literacko bardzo sprawne. I myszką trąci tylko odrobinę.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Dzień dobry, moje kochane Moliki! ?

Niekiedy mówi się, że przed przeznaczeniem nie da się uciec. Zgadzacie się z tym stwierdzeniem?
W publikacji ,,Śmierć i Kowalski" przeznaczenie rzeczywiście odgrywa istotną rolę i skłania do refleksji. To właśnie ono przejmuje kontrolę nad fabułą - sięgnijcie po tę książkę, a przekonacie się sami. Gdyby to on, Kowalski, zdążył na kurs taksówki... gdyby nie zlekceważył karteczki znalezionej na tylnej kanapie w samochodzie... gdyby wtedy zdążył... gdyby nie chorobliwa zazdrość Marleny..., etc.
,,(...) Ale taki już los widać był mu pisany. Od losu człowiek nie ucieknie. (...) Los zawsze człowieka prędzej czy później dogoni. Nas wszystkich dogoni".

Tytuł: ,,Śmierć i Kowalski"
Autor: Maciej Słomczyński Joe Alex
Wydawnictwo: @wydawnictwobukowylas
Moja ocena: 8/10

Ta z pozoru niepozorna książka snuje kryminalną opowieść rodem z PRL-u, z taksówkarzami w roli głównej. Akcja rozgrywa się w Trójmieście, gdzie od pewnego czasu dochodzi do tajemniczych morderstw wśród kierowców. Szczególne napięcie budzi fakt, że każda z ofiar była po raz ostatni widziana w okolicach dworca w Gdyni. Śmierć Kazika wydaje się najbardziej wstrząsająca - w końcu to przyjaciel głównego bohatera, Henryka Kowalskiego. Gdy na liście podejrzanych pojawia się sam Kowalski, historia nabiera tempa. Czy organom ścigania uda się rozwiązać zagadkę, zanim dojdzie do kolejnej tragedii?
Zdradzę Wam, że z jednej strony Henryk i Marlena potrafili działać mi na nerwy swoim infantylnym i niezdecydowanym zachowaniem, a jednak to właśnie dzięki ich kreacji fabuła zyskuje głębię i wyrazistość.
Myślę, że to książka idealna dla tych, którzy tęsknią za duszną atmosferą peerelowskiej rzeczywistości. Maciej Słomczyński świetnie ,,czuje" tamte czasy - język, realia, tempo narracji. Wiecie, co jest najlepsze? To, że sama fabuła trzyma w napięciu aż do ostatnich stron. Warto też wspomnieć o pięknym wydaniu - twarda oprawa i dopracowana szata graficzna sprawiają, że książka cieszy nie tylko umysł, ale i oko.
Klasyka PRL-owskiego kryminału - zdecydowanie warto!
#współpracareklamowa #współpracabarterowa

(Kliknij aby rozwinąć opinię)