Superman. Tom 1. Superwoman

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Lois Lane od zawsze była jedną z najważniejszych osób w życiu Supermana, ale przez dekady jej rola często sprowadzała się do bycia partnerką Clarka Kenta. Oczywiście zdarzały się historie pokazujące jej odwagę, determinację i wyjątkowy charakter, jednak tym razem twórcy stawiają ją w centrum wydarzeń. I właśnie to jest największa siła tego tomu.

Nie mamy tutaj klasycznej opowieści o kolejnym herosie, który odkrywa swoje zdolności i natychmiast staje się perfekcyjnym obrońcą świata. Lois jest ciekawa swoich możliwości, momentami zachwycona tym, co potrafi, ale jednocześnie świadoma, że każda decyzja może mieć konsekwencje. Jej największą bronią jest wyrazisty charakter. To kobieta, która potrafi wejść tam, gdzie inni boją się spojrzeć, zadawać niewygodne pytania i walczyć o prawdę nawet wtedy, gdy oznacza to ogromne ryzyko.

W Superman: Superwoman tom 1 dostaje ona coś więcej niż tylko kostium i zestaw supermocy. Dostaje własną przestrzeń. Historia pokazuje jej pierwsze kroki w nowej roli, jej wątpliwości oraz próbę znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy moc rzeczywiście czyni kogoś bohaterem.

Komiks nie próbuje jednak zrobić z Lois drugiego Supermana. Ona nie ma zastąpić Clarka Kenta. Twórcy zdecydowanie bardziej interesuje pokazanie, jak dwie niezwykle silne osoby mogą funkcjonować obok siebie i jak różne podejście mają do odpowiedzialności.

Relacja Lois i Clarka pozostaje jednym z najważniejszych elementów całej historii. Williamson bardzo dobrze rozumie, że sercem opowieści o Supermanie nigdy nie były wyłącznie walki z kosmicznymi zagrożeniami. Największa siła tej postaci zawsze tkwiła w jego człowieczeństwie, rodzinie i więziach z innymi ludźmi. W tym tomie szczególnie dobrze wypadają spokojniejsze sceny pomiędzy bohaterami. Rozmowy, drobne gesty i chwile spędzone razem pozwalają złapać oddech pomiędzy kolejnymi katastrofami. Dzięki temu Superman nie jest tylko ikoną z peleryną, ale człowiekiem, który również musi mierzyć się ze strachem o najbliższych.

Chociaż Lois Lane jest najważniejszą postacią tego albumu, Joshua Williamson nie zapomina o Człowieku ze Stali. Nowa sytuacja Lois nie istnieje w próżni. Jej przemiana wpływa na całą superrodzinę, a pojawienie się dawnych zagrożeń sprawia, że historia szybko przestaje być wyłącznie opowieścią o odkrywaniu nowych możliwości.

Największym wyzwaniem okazuje się powrót Time Trapera. To przeciwnik, który od zawsze wyróżniał się na tle innych wrogów Supermana. Williamson dobrze wykorzystuje tę postać, ponieważ nie traktuje jej wyłącznie jako przeszkody do pokonania. Time Trapper pełni tutaj funkcję kogoś znacznie bardziej interesującego. Jego obecność zmusza bohaterów do spojrzenia na własną przeszłość, decyzje i przyszłość. Bardzo dobrze działa również sposób, w jaki scenarzysta prowadzi napięcie wokół jego prawdziwych zamiarów. Czytelnik długo nie otrzymuje wszystkich odpowiedzi, a kolejne informacje stopniowo układają większą układankę.

Pod względem prowadzenia fabuły album prezentuje bardzo nierówny, ale ostatecznie satysfakcjonujący poziom. Williamson ma tutaj sporo elementów do wykorzystania i momentami można odnieść wrażenie, że próbuje zmieścić w jednym tomie zdecydowanie za dużo. Mamy nową rolę Lois, zagadkę dotyczącą jej mocy, powrót Time Trapera, zagrożenie ze strony Doomsdaya, konsekwencje wcześniejszych wydarzeń oraz zapowiedzi kolejnych historii. Przy takiej liczbie wątków łatwo było stworzyć chaotyczną opowieść, w której żadna część nie otrzymałaby wystarczającej uwagi. Na szczęście scenarzysta zazwyczaj potrafi utrzymać kontrolę nad materiałem. Najważniejsze wydarzenia są odpowiednio wyeksponowane, a historia konsekwentnie zmierza do finału. Nie wszystkie elementy rozwijane są w identycznym tempie, ale główny kierunek pozostaje jasny....