Sygnalista

Do sięgnięcia po tę książkę przyciągnęła mnie sama okładka, dwuznaczny tytuł oraz zaintrygował mnie opis wydawcy. A dlaczego tytuł jest dwuznaczny (celowo), to autor dokładnie wyjaśnił czytelnikom.
„Sygnalista” Roberta Pestona nie jest może thrillerem, w którym akcja pędzi szybko, niemal na złamanie karku. To bardziej powolne dochodzenie do sedna, do prawdy i rozplątywanie dość sporego kłębka, w którym mnóstwo kłamstw, interesów i politycznych intryg i pewnie dlatego w tym tkwi jego siła. Robert Peston jest znanym brytyjskim dziennikarzem, więc wie dokładnie, jak działa dzisiejszy świat polityki. Właśnie dzięki temu ta historia jest bardziej wiarygodna, często aż do bólu a momentami nawet prawdziwa.

"Świat dzisiejszej polityki jest zawrotnie złożony i pełen emocji."
Londyn, 1997 rok, w którym wkrótce mają odbyć się wybory, choć rząd jakby nie chciał oddać posiadanej władzy, bo do tej pory nie ogłoszono terminu wyborów, mimo tego, że pełna, pięcioletnia kadencja parlamentu prawie dobiegła końca. Narasta napięcie wśród polityków rządnych władzy.
Polityczny dziennikarz Peck, pracujący w "Financial Chronicle",jednym z najbardziej szanowanych na świecie pism o tematyce biznesowej, jak zwykle stara się być w centrum wydarzeń, więc obserwuje tę przepychankę, tę grę obietnic i zapewnień, i choć wydaje mu się, że dobrze zna zasady i rozumie, jak działa świat wielkiej polityki, to coraz częściej zdaje sobie sprawę z tego, że ta polityczna gra jest coraz bardziej brudna a nawet perfidnie odrażająca.
Gil ma starszą siostrę, z która od kilku lat nie utrzymywał kontaktów. Clare jest bliżej polityki niż on, pracuje z politykami i zna wiele tajemnic rządowych. Gdy Gil dowiaduje się, że jego siostra znalazła się w szpitalu z powodu wypadku, jest tym zaskoczony. Clare była przecież taka ostrożna i odpowiedzialna.
Wkrótce Clare niestety umiera. Jednak Gil po rozmowie z jej asystentem coraz bardziej podejrzewa, że siostra nie zginęła w zwykłym, przypadkowym wypadku, ale że ktoś ją zamordował... Może któraś z tajemnic, które siostra znała, kosztowała ją życie?
Czy tak było? Nie wiadomo, lecz Clare była wśród polityków najwyższych rangą a ostatnio zajmowała się ustawą o opodatkowaniu dywidend z funduszy emerytalnych. Może nie jest to na pozór ważna sprawa, lecz tak naprawdę dotyczy ogromnych pieniędzy. A wiadomo, że to właśnie kasa rządzi światem...

"Ludzie chcą wierzyć, że śmierć nie jest przypadkowa. Tylko że zwykle właśnie tak jest. To jedna z tych okropnych, szokujących rzeczy."
Gil za wszelką cenę postanawia, że musi dowiedzieć się prawdy. Żałuje, że nie kontaktował się z siostrą, może gdyby rozmawiali ze sobą, sprawy potoczyłyby się inaczej i zdołałby pomóc siostrze, tak jak przez całe życie ona pomagała jemu...
Gdy zaczyna prowadzić prywatne dochodzenie, nie zdaje sobie sprawy z tego, jak bardzo wsiąknie w mroczną i brudną politykę. W całą sieć powiązań i zależnych od siebie układów, które łączą politykę z biznesem, mediami i... wielkimi pieniędzmi. Może nawet sam znaleźć się w niebezpieczeństwie. Bo ten świat nie toleruje wścibskich osób i nie dopuszcza nikogo z zewnątrz, a swoje tajemnicze interesy chce trzymać w tajemnicy.
Czy Gil zdoła dowiedzieć się prawdy?

Ta książka pokazuje czytelnikom, że świat polityki to niebezpieczna gra, w której władza, pieniądze i sekrety potrafią się przeplatać w nieprzewidywalny i niebezpieczny nawet sposób.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

,,Sygnalista" Roberta Pestona to książka, która od początku budzi we mnie nie tylko ciekawość, ale i niepokój -- ten szczególny rodzaj napięcia, który pojawia się zawsze wtedy, gdy fikcja literacka niebezpiecznie zbliża się do prawdy o świecie, w którym żyjemy. Peston, przez lata obserwujący brytyjską politykę od środka, w tej powieści wyciąga na światło dzienne mechanizmy, które zwykle pozostają ukryte za kulisami władzy: zakulisowe układy, cyniczne kalkulacje, brutalne rozgrywki, a przede wszystkim to, jak kruche może być życie człowieka, który choć na moment stanie na drodze wielkich interesów.

Fabuła zaczyna się pozornie klasycznie, niemal jak w dobrym thrillerze politycznym: mamy rok 1997, czas gorących, napiętych wyborów, w których rząd desperacko walczy o przetrwanie, a opozycja jest gotowa na wszystko, by przejąć stery państwa. W centrum tej rozgrywki stoi Gil Peck -- doświadczony, inteligentny i nieco cyniczny dziennikarz polityczny, przekonany, że zna zasady rządzące Westminsterem. On nie tylko obserwuje świat polityki -- on w nim żyje, oddycha nim, rozumie go na poziomie, który dla przeciętnego człowieka pozostaje niedostępny.

I nagle ta pewność zostaje zachwiana. Ginie jego siostra, Clare. Oficjalnie -- wypadek samochodowy. Jednak Gil, który zna ją lepiej niż ktokolwiek inny, zaczyna podejrzewać, że ta śmierć kryje w sobie coś więcej. Clare pracowała w strukturach państwowych, miała dostęp do wrażliwych danych, obracała się w kręgach, które zbyt wiele wiedzą, a jednocześnie muszą zachować absolutne milczenie. Im więcej Gil odkrywa, tym bardziej oczywiste staje się dla niego, że jej śmierć mogła być efektem czegoś znacznie mroczniejszego niż losowy zbieg okoliczności.

Podążając za tropami, Gil wchodzi w świat, który -- choć zna go z pracy -- z bliska okazuje się znacznie bardziej przerażający. Politycy, lobbyści, biznesmeni, redaktorzy naczelni, ludzie mediów, ukryte układy, wymuszenia, szantaże -- wszystko splata się w jedną sieć, w której człowiek jest tylko pionkiem. Z każdym krokiem coraz mocniej czułam, że Gil nie tyle zbliża się do prawdy, ile do miejsca, w którym jego własne życie zaczyna wisieć na włosku. Prawda okazuje się walutą, za którą płaci się najwyższą cenę.

To, co najbardziej mnie uderzyło, to sposób, w jaki Peston -- znający politykę jak mało kto -- pokazuje jej podskórną, toksyczną energię. Nie ma tu demonizowania czy tanich sensacji. Jest natomiast chłodna, analityczna obserwacja świata, w którym moralność nie ma wartości, jeśli zagraża interesom. Świetnie widać też, jak władza wpływa na ludzkie charaktery, jak deformuje relacje, jak potrafi połknąć każdego, kto na moment straci czujność. To nie jest thriller o spisku -- to thriller o mechanizmach, które istnieją naprawdę, tylko zwykle są zbyt niewygodne, by o nich głośno mówić.

Gil Peck jako bohater ma w sobie coś, co sprawia, że trudno przejść obok niego obojętnie. Nie jest jednoznacznie szlachetny, nie jest też typowym antybohaterem. Jest człowiekiem, który przez lata nauczył się grać według reguł, aż pewnego dnia ktoś brutalnie przewrócił jego rzeczywistość. I właśnie to czyni go tak wiarygodnym: jego determinacja miesza się z bezradnością, wściekłość z bólem, profesjonalizm z poczuciem, że nagle znalazł się w świecie, w którym sam stał się celem.

Najbardziej poruszający w tej powieści jest jednak jej emocjonalny rdzeń -- relacja Gila z Clare. Choć obserwujemy ją głównie we wspomnieniach, czułam zaskakującą intensywność tej więzi. To siostra, którą stracił, ale której obecność wciąż go prowadzi, prowokuje, zmusza do działania. Dzięki temu śledztwo, które prowadzi, nie jest tylko poszukiwaniem sensacji. Staje się walką o prawdę, która ma dla niego wymiar głęboko osobisty, niemal intymny.

,,Sygnalista" to powieść, która zostawia we mnie niepokój -- ten rodzaj niepokoju, kiedy zdaję sobie sprawę, że fikcja może być tylko odrobinę bardziej dramatyczna niż rzeczywistość. Peston tworzy historię, która nie tylko trzyma w napięciu, ale też każe na nowo przemyśleć to, jak funkcjonuje władza, jak działa świat mediów i gdzie przebiega granica między dociekliwością a obsesją.

Jeśli thriller polityczny ma być inteligentny, emocjonalnie poruszający i autentyczny -- ,,Sygnalista" jest wzorcowym przykładem gatunku. To książka niepokojąca, absorbująca i na swój sposób bolesna, bo przypomina, że prawda nigdy nie jest za darmo. I że czasem trzeba mieć odwagę, by w ogóle zdecydować się jej szukać.