Szaleństwa panny Ewy

Od dawna chciałam przeczytać tę książkę. Uwielbiam serial, który oglądałam w dzieciństwie i wydaje mi się, że jest dosyć wierną ekranizacją tej powieści.

Ewa to taka nasza Pollyanna, czyli osoba niezwykle pozytywna i potrafiąca wyciągnąć z otchłani smutku i nienawiści największego ponuraka (pan Mudrowicz), wtrącająca się w nie swoje sprawy, aby czynić dobro. Polubiłam wszystkich bohaterów, a szczególnie Ewę, Jurka (jego utarczki słowne i fizyczne z Ewą były przecudowne i zabawne), a nawet panią Szybartową (jej sposoby leczenia córki przez przykładanie do klatki piersiowej śledzi to prawdziwy majstersztyk).

Cudownie się bawiłam czytając tę książkę. Wiem, że jest przesłodzona i mało realistyczna (Ewa wyskakując z okna trafia na Jurka, a mogła na gwałciciela, albo bandytę), ale mi to kompletnie nie przeszkadza. Bardzo mnie natomiast razi okładka. Akcja tej powieści dzieje się przed II wojną światową, a na okładce współczesna dziewczyna. Czyżby pani projektująca okładkę nie czytała książki?

Polecam "Szaleństwa panny Ewy", jeśli ktoś jeszcze nie czytał. Oczywiście serial również.