Upojeni Bogiem

Książka „Upojeni Bogiem” autorstwa dominikanina o. Adama Szustaka OP to kolejna, trzecia już pozycja będąca zapisem jego rekolekcji kierowanych głównie do studentów. Choć napisana w formie swobodnej i przystępnej, skrywa w sobie głębokie przesłanie duchowe, które może trafić nie tylko do młodzieży akademickiej, ale i do każdego, kto poszukuje autentycznego spotkania z Bogiem.

Już sam tytuł – „Upojeni Bogiem” – sugeruje niezwykłą intensywność duchowego doświadczenia. Ojciec Szustak nie pisze o religijności jako obowiązku czy tradycji, ale jako o stanie zachwytu, miłości i radości. W centrum tej książki stoi miłość Boga, która – zdaniem autora – jest czymś, co może przemienić ludzkie życie, o ile tylko pozwolimy się nią „upoić”.

Książka podzielona jest na krótkie, dynamiczne rozdziały, które wywodzą się z mów rekolekcyjnych. Styl narracji jest pełen metafor, anegdot, a nawet... kisielu. Tak, to nie żart – jeden z rozdziałów traktuje o „miłości w kubku kisielu”, co doskonale oddaje charakter pisma Szustaka: duchowość przemycona w codziennych, zwykłych obrazach. Dzięki temu nawet bardzo złożone prawdy teologiczne stają się zrozumiałe i bliskie czytelnikowi.

Szczególnie ważnym motywem książki jest modlitwa jako przyjaźń z Bogiem. Ojciec Szustak zachęca, by nie traktować modlitwy jak obowiązku czy litanii próśb, ale jak spotkania z Kimś, kto kocha nas bezwarunkowo. W prosty, ale nie banalny sposób pisze o tym, jak zdjąć „okulary” naszych uprzedzeń, schematów i lęków, by zobaczyć prawdziwe oblicze Boga – bliskiego, ciepłego, autentycznego.

„Upojeni Bogiem” nie jest teologicznym traktatem ani duchowym poradnikiem w klasycznym sensie. To raczej inspirująca podróż przez ludzkie emocje, tęsknoty, zagubienie i nadzieję, której przewodnikiem jest charyzmatyczny dominikanin z Krakowa. Autor nie unika trudnych tematów, ale nie moralizuje. Jego siłą jest autentyczność i umiejętność mówienia o Bogu językiem zrozumiałym dla współczesnego człowieka.

Mocnym punktem książki jest również lekkość i poczucie humoru, dzięki którym treść nie przytłacza, lecz przyciąga. Czytelnik czuje, że nie ma do czynienia z kaznodzieją z ambony, ale z kimś, kto naprawdę rozumie ludzkie życie – jego wzloty, upadki i absurdy.

Podsumowując, „Upojeni Bogiem” to książka szczera, ciepła i pełna światła. Może stać się duchowym impulsem zarówno dla tych, którzy są blisko Kościoła, jak i dla tych, którzy gdzieś po drodze utracili wiarę lub nadzieję. To nie tyle poradnik, co zaproszenie do odkrycia, że szczęście i Bóg są bliżej, niż nam się wydaje – trzeba tylko odważyć się otworzyć oczy.