Urwisko

Autor przyzwyczaił nas już, że słysząc "Forst", myślimy: "o, znów będzie: zabili go i uciekł". To jeden z tych bohaterów, którzy w nieprawdopodobny sposób przeżywają każdą perypetię i wywiną się spod każdej kosy.
Tym razem namnożenie dziwnych historii jest równie wysokie, jak zawsze; niemniej nie można nie oddać autorowi, że prowadzi czytelnika w mistrzowski sposób, lawirując między kiczem i sprawnością literacką z niezłą wprawą. Mój odbiór jest z pewnością na pewno podrasowany mistrzowską interpretacją p. Gosztyły, ale... słuchało mi się dobrze. Może dlatego, że nie mam wygórowanych oczekiwań - po tego typu literaturze oczekuję jedynie rozrywki, którą dostaję.

Zastanawiam się jak Mróz to robi, że człowiek czyta te strony jak opętany, chociaż doskonale wie, w jaką grę gra. Po przeczytaniu "Urwiska" mam w głowie jeden wielki rollercoaster.

Klimat tego miejsca jest tak gęsty, że można by go kroić nożem. Od początku czuć, że coś tam wisi w powietrzu, taki chłód i niepokój, który powoli podchodzi pod gardło. Mróz jak zwykle nie patyczkuje się z bohaterami- rzuca ich w takie bagno, że momentami aż sama miałam ochotę wziąć głęboki oddech. Podoba mi się, że te postacie nie są idealne, mają swoje humory, wady i denerwujące nawyki, przez co czuć w nich żywego człowieka, a nie papierową makietę.

Jasne, to jest Remigiusz Mróz, więc tradycyjnie pod koniec musiał tak przekombinować z twistami, że aż złapałam się za głowę i pomyślałam: ,,no nie, stary, teraz to już cię poniosło". Niektóre dialogi też były trochę zbyt dynamiczne, nikt w realu tak szybko i błyskotliwie nie odpowiada, umówmy się. Ale wiecie co... Kompletnie mi to nie przeszkadzało, bo ta historia po prostu niesie. Czytasz jedno zdanie, potem cały rozdział i nagle orientujesz się, że minęły dwie godziny, a ty zapomniałaś o bożym świecie.

Wyszło z tego kawał dobrej, dusznej rozrywki, która zostawia w człowieku taki specyficzny dreszczyk jeszcze długo po zamknięciu okładki. Idealna pozycja, żeby się totalnie odciąć i zapomnieć o codziennych bzdurach. Jeśli lubicie ten specyficzny styl autora i to, jak wodzi za nos do ostatniej strony, to będziecie zachwyceni. Ja w każdym razie bawiłam się świetnie, mimo tego lekkiego zawrotu głowy na finale.