Okładka książki - Wakacje Rachel

Wakacje Rachel

Wydawnictwo: Sonia Draga
Data wydania: 2011-11-13
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788375083187
Liczba stron: 624
Dodał/a książkę: Autor X

Ocena: 4.67 (6 głosów)

Oto Rachel Walsh - dwudziestosiedmioletnia, bezrobotna imprezowiczka ze skłonnością do nadużywania alkoholu i narkotyków. Jej słabość do używek i dość rozrywkowy tryb życia, jaki w ostatnim czasie prowadziła, zaniepokoiły jej rodzinę na tyle, że postanowili działać. Wysyłają Rachel do słynnej irlandzkiej kliniki odwykowej zwanej Klasztorem. Dziewczyna jest święcie przekonana, że czeka ją fantastyczny urlop, wypełniony kąpielami w jacuzzi, zabiegami w spa i spotkaniami z gwiazdami. Nie podejrzewa, że te kilka tygodni grupowych sesji okaże się nie lada wyzwaniem, które pomogą jej jednak stanąć na nogi, obudzić głęboko tłumione tęsknoty i na nowo odkryć samą siebie.

Kup książkę Wakacje Rachel

Opinie o książce - Wakacje Rachel

„Wakacje Rachel” to pierwsza książka Marian Kayes, którą przeczytałam, ale zdecydowanie nie jest ostatnią. Jest ona autorką takich powieści obyczajowych jak „ Czarujący mężczyzna” czy „Arbuz”. Z radością dowiedziałam się, że autorka kontynuuje historię sióstr Walsch z „Wakacji Rachel” w innych swoich powieściach. Akcja książki jest podzielona na dwie części, pierwsza opowiada o teraźniejszości Rachel i pobycie w Klasztorze, druga opowiada o jej przeszłości, braniu narkotyków i o trybie życia jaki prowadziła. A więc akcja umiejscowiona jest w Nowym Yorku oraz w Irlandii. Jest to powieść obyczajowa, jak dla mnie jest to historia uniwersalna dobra dla kobiet jak i mężczyzn w różnym wieku. Główną bohaterką jest 27letnia Rachel, mieszkanka nowego Yorku, która pogubiła się w swoim życiu i na skutek swoich słabości do używek trafia do ośrodka dla osób uzależnionych – Klasztoru w rodzinnej Irlandii. Kobieta od samego początku wypiera się swojego nałogu i uważa, że nie ma problemu z narkotykami. Mimo wszystko w Klasztorze poznaje wielu przyjaciół i odkrywa druzgocącą prawdę o sobie. Nie będę streszczać fabuły książki, gdyż czytelnik sam powinien przekonać się jak dalej potoczyły się losy Rachel. Postać głównej bohaterki jest według mnie bardzo realistycznie i ciekawie przedstawiona. Jej wewnętrzne rozterki, system wyparcia ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - Maryszka
Maryszka
Przeczytane:2014-08-31, Ocena: 5, Przeczytałem, Mam,
Rewelacja! Bardzo lubię książki, gdzie mam okazję spojrzeć i na siebie "z boku". Wiele się z niej nauczyłam i polecam każdemu, kto ma trudności z ocenieniem własnej sytuacji i kto uważa się za tzw. "zero".
Link do opinii
Avatar użytkownika - koshi
koshi
Przeczytane:2013-03-24, Ocena: 4, Przeczytałam, 26 książek 2013,
Do książki ,,Wakacje Rachel" Marian Keyes sięgnęłam ze sporym zaciekawieniem, gdyż dawno nie czytałam niczego, co poruszałoby temat narkomanii. Przyznam, że początkowo nie mogłam przyzwyczaić się do typowo potocznego i mocno slangowego języka, jakim posługiwała się autorka. Ale dałam tej powieści szansę i bardzo dobrze się stało. Myślę, że język po prostu idealnie oddawał charakter samej bohaterki, istoty zagubionej, wrażliwej i szukającej w różny sposób siebie. Książka zaczyna się od tego, że główna bohaterka, Rachel, przedawkowuje narkotyki, a jej współlokatorka, reagując szybko i przytomnie, wzywa karetkę. Wszystko dzieje się w Nowym Jorku, do którego na wieść o tym wydarzeniu, przybywa z Irlandii większa część rodziny tej młodej kobiety. Są przekonani, że chciała popełnić samobójstwo i, że sięgnęła już dna. Rachel w jednym momencie traci pracę i chłopaka, co rodzina wykorzystuje w ten sposób, że zmusza ją do powrotu do Irlandii i poddania się terapii. Kobieta początkowo dość intensywnie się broni, ale ostatecznie się zgadza, zakładając, że pobyt w ośrodku dla uzależnionych nie będzie wcale aż taki straszny. Sądziła, że spędzi tam miło czas, oczekiwała wszelkich wygód i relaksu wśród znanych osobistości. Już pierwsze dni w tym miejscu pozbawiły ją złudzeń, jej oczekiwania zderzyły się z brutalną rzeczywistością szarych ścian. Bohaterka przeplata opisy dni spędzanych w ośrodku ze wspomnieniami wcześniejszego życia, gdzie narkotyki przejmowały całkowicie kontrolę nad nią, robiła rzeczy, do których na trzeźwo czuła potem wręcz wstręt. Myślę, że tak naprawdę w tych wszystkich zachowaniach tkwiła głęboka potrzeba bycia kochaną. Sama nie potrafiła sobie pomóc, gdyż z miejsca zaprzeczała stwierdzeniu, że jest uzależniona od narkotyków. Próbowała oczernić osoby, które tak uważały. Z książki dowiadujemy się też pierwszej reakcji rodziców na wieść, że ich córka stała się narkomanką. Na zajęciach grupowych, w których uczestniczyła bohaterka, poznajemy wiele ciekawych osób, tak samo jak ona uzależnionych, które zmieniły w piekło swoje życie i najbliższej rodziny. Obserwujemy, jak dane uzależnienie stopniowo wyniszcza człowieka i jak bardzo cierpi otoczenie, gdyż taka osoba nie zachowuje się racjonalnie, nie panuje nad swymi czynami. Często skłonność do takich działań jest dziedziczna, ale to niczego i nikogo nie tłumaczy. Na samym początku terapii dochodzi też do mechanizmu wyparcia, co znaczy w skrócie tyle, że człowiek nie dopuszcza myśli o własnym uzależnieniu. Proces zdrowienia przechodzi przez wiele trudnych faz. Najważniejsze jest właśnie uświadomienie sobie, że potrzebuje się pomocy i otworzenie się na tę pomoc. Bez tego żadna terapia nie odniesie rezultatu. Do tego dochodzi jeszcze konsekwencja w próbie zerwania z nałogiem. W książce najbardziej zaskoczył mnie dość humorystyczny sposób przedstawienia tego tematu, daleki od moralizatorskich stwierdzeń. Pełno jest tam żartobliwych sytuacji, ciętych komentarzy, przez co o wiele lżej czyta się tę powieść. Myślę, że właśnie w tym żarcie i ironii tkwi jej siła. Ale jest też wiele momentów, kiedy książka ta wstrząsa czytelnikiem, np. podczas obserwacji metod, jakimi posługują się terapeuci, próbując uzmysłowić pacjentom ich położenie. Bardzo spodobała mi się też sama bohaterka, gdyż tak naprawdę nie była zepsutą, złą osobą. Wiele wydarzeń świadczyło o jej wielkiej wrażliwości i potrzebie ciepła, bliskości. Niezmiernie rozbawiły mnie jej wspomnienia z dzieciństwa. Właśnie dopiero na koniec książki możemy spojrzeć na zachowanie Rachel z perspektywy jej wcześniejszych doświadczeń. One naprawdę wiele wyjaśniają. Jest to tak jakby studium przypadku. Sądzę, że ta książka jest bardzo ciekawa, gdyż przybliża nam problem uzależnień w dość szczegółowy, ale i żartobliwy sposób. Ten temat jest wciąż jak najbardziej na czasie, gdyż wiele osób jest obecnie uzależnionych - nie tylko od alkoholu, czy narkotyków, ale też np. od komputera czy słodyczy. Może ta powieść pozwoli im właśnie zrozumieć mechanizmy rządzące ich zachowaniem, albo przynajmniej pobudzi do refleksji. Serdecznie polecam lekturę tej książki, gdyż jest bardzo ,,życiowa", wyzwala wszelkie możliwe emocje, a do tego uczy, jak bronić się przed uzależnieniami oraz jak z nimi walczyć, jak już się pojawią.
Link do opinii
Avatar użytkownika - bibliotekarkaB
bibliotekarkaB
Przeczytane:2012-11-20, Ocena: 4, Przeczytałam,
Czytelnicy "Pamiętnika narkomanki" Rosiek lub "Stokrotki" Krasnodębskiego będą zawiedzeni. Problem narkomanii przedstawiony jest w zupełnie innej formie i stylu. Rachel wpada w szpony nałogu. Po przedawkowaniu ulega presji rodziny i zgadza się na terapię w ośrodku odwykowym. Poznaje ludzi uzależnionych od alkoholu, jedzenia, hazardu. Wśród tych rozbitków życiowych przechodzi kolejne fazy: wyparcie (nie jestem narkomanką!), gniewu (dlaczego ja!) i w końcu akceptacji swego uzależnienia. Z początku przeżycia bohaterki opisane są w zabawny, humorystyczny sposób. Stopniowo emocje Rachel nabierają złowrogiego, tragicznego wymiaru, z determinacją decyduje się zmierzyć z przeszłością, uwierzyć w siebie, zacząć nowe życie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Poziomka
Poziomka
Przeczytane:2016-09-24, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
Avatar użytkownika - KKS
KKS
Przeczytane:2016-01-17, Ocena: 5, Przeczytałam, 2012,
Avatar użytkownika - dona
dona
Przeczytane:2016-01-17, Ocena: 5, Chcę przeczytać,
Avatar użytkownika - marian51015
marian51015
Przeczytane:2016-01-17, Ocena: 5, Chcę przeczytać,
Avatar użytkownika - ja_rus
ja_rus
Przeczytane:2016-01-17, Ocena: 5, Chcę przeczytać,
Inne książki autora
Trzecia strona medalu
Marian Keyes0
Okładka ksiązki - Trzecia strona medalu

Gemma, utalentowana organizatorka przyjęć, nigdy by nie przypuszczała, że najlepsza przyjaciółka opęta mężczyznę jej życia, a od matki, po wielu latach...

Anioły
Marian Keyes0
Okładka ksiązki - Anioły

Marian Keyes, światowej sławy pisarka, autorka bestsellerów Lucy Sullivan wychodzi za mąż oraz Wakacje Rachel przedstawia swoją najzabawniejszą...

Recenzje miesiąca
Drogowskazy
Wiktor Osiatyński
Okładka książki - Drogowskazy
Zadry
Dominik Rutkowski
Okładka książki - Zadry
Świat kupek
Terry Pratchett
Okładka książki - Świat kupek
Ekoświrek. Bajka ekologiczna
Katarzyna Terechowicz
Okładka książki - Ekoświrek. Bajka ekologiczna
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy