Wątpiąca

Witajcie w świecie Lucjany! 

Wśród małego, pełnego życia w ciągu dnia miasteczka obowiązuje tylko jedna zasada, której mieszkańcy są zmuszeni bezwzględnie przestrzegać – zakaz wychodzenia z domu po zmroku! 

Jednak traf chciał, że siostra naszej bohaterki wraz z przyjaciółmi postanawia sprawdzić, ile prawdy tkwi w opowieściach dorosłych. Niestety cała trójka ginie bez wieści. Starsza z sióstr wraca do wioski, by uczcić pamięć zaginionych, co staje się początkiem koszmaru, któremu musi stawić czoła...

Czy uda jej się wyjaśnić, co stało się z przyjaciółmi? I czy sama nie zwątpi w istnienie tajemniczych istot?

"Wątpiąca" @emiliijabłonowskiej to książka, która według mnie ma potencjał. Ma, ponieważ mam wrażenie, że coś nie do końca tutaj wyszło. Niby mamy małą wieś otoczoną lasem, tajemnicze potwory zabijające po zmroku i nastolatków, którzy niekoniecznie przestrzegają zakazów – brzmi ciekawie, co nie? No niestety nie do końca, ponieważ dostajemy dosłownie okruch potworności skryty pomiędzy leśną wędrówką głównej bohaterki. 

I właśnie to najbardziej mnie zniechęcało do dalszej lektury, bo ileż to można chodzić pomiędzy drzewami... Wiem, że ta powieść to nie jest thriller, ani horror, jednak po przeczytaniu opisu spodziewałam się większej dawki emocji oraz strachu. 

Szczerze mówiąc, początek mnie porwał, środek lekko uśpił, ale zakończenie znów przewróciło mi wiarę w to, że książka ta zasługuje na moją uwagę. Ogólnie wydaje mi się, że ta powieść to jest taki jakby początek dobrze zapowiadającej się z serii, ponieważ mamy tu opisy świata, w którym dzieje się historia, poznajemy bohaterów, którzy mają na celu wyjaśnić, czym są tajemnicze potwory i ciekawe zakończenie, które sugeruje dalszy ciąg historii, który chętnie poznam.

Ogólnie trochę dziwnie czytało mi się fragmenty, w których Lucjana myślała o tym, jak tęskni za swoim chłopakiem, a w kolejnej chwili zdradzała go z poznanym kilka godzin wcześniej Bernardem (hmmm...) 🤔.

Myślę jednak, że ten mroczny postapokaliptyczny świat z mnóstwem tajemnic nie powiedział jednak swojego ostatniego słowa i powróci do nas w znacznie bardziej dopracowanej, pełnej grozy i napięcia formie. Przynajmniej mam taką nadzieję 😉.

Witajcie moi kochani

Lubicie wycieczki do lasu?

Dziś chciałabym przedstawić Wam historię z ogromnym potencjałem.

Tytuł: Wątpiąca

Autor: Emilia Jabłonowska

Wydawnictwo: Nie powiem

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Nie powiem - współpraca reklamowa

#współpracareklamowa #współpracabarterowa #współpracarecenzencka

Luciana żyje w świecie pełnym rygorystycznych zasad. Najważniejszą z nich jest zakaz wychodzenia z domu po zmroku. Bowiem to właśnie po zmroku budzi się zło, a ci którzy nie przestrzegają zasad płacą za to swym życiem. Pewnego dnia Luciana zmuszona jest powrócić do swej rodzinnej wioski, aby pożegnać się ze zmarłą siostrą. Podczas pobytu odkrywa, iż starszyzna skrywa jakieś tajemnice. W związku z tym zaczyna wątpić w prawdziwość istnienia tajemniczych istot. A na skutek pewnych wydarzeń zmuszona jest wyruszyć w drogę, aby odkryć prawdę.

To była dobra lektura.

Fabuła okazała się być bardzo intrygująca oraz oryginalna. Choć mam wrażenie, iż już gdzieś, kiedyś w jakimś filmie spotkałam się z podobnym głównym wątkiem historii. W sensie zakazem wychodzenia z domu po zmroku oraz panującymi w nocy istotami zagrażającymi ludziom. Oczywiście może mi się to tylko wydawać. Mimo tego bardzo dobrze odebrałam tę historię. Mała i hermetycznie zamknięta wioska z mnóstwem rygorystycznych zasad, a do tego tajemnicze niebezpieczeństwo. Idealne połączenie tworzące mroczny klimat.

Ogólnie historia mnie zaciekawiła, a już tym bardziej losy bohaterów. Zastanawiałam się co ich czeka, jak to wszystko się rozwinie i do czego to doprowadzi. Z niecierpliwością czekałam na rozwój wydarzeń. Zwróciłam jeszcze uwagę na wykreowany świat, o którym mam nadzieję, że w przyszłości jeszcze więcej się dowiem. Chciałabym dokładnie wiedzieć jakie panują zasady w życiu mieszkańców wiosek, ale przede wszystkim co czai się w mroku i czego właściwie chce. Naturalnie pewne odpowiedzi już uzyskałam. Jednakże z wielką przyjemnością dowiedziałabym się jeszcze więcej.

Mieszane odczucia miałam względem akcji powieści. Ponieważ rozwijała się ona powoli, dawkując informację oraz budując napięcie i klimat. I z jednej strony jest to plus, ponieważ można poczuć nutę niepokoju, ale z drugiej minus, ponieważ ogólnie jestem niecierpliwa i bardzo chciałam wszystko wiedzieć od razu. Naturalnie tak się nie da, ale cóż. Tak to już jest przy dobrych powieściach.

Kolejną kwestią, której nie potrafiłam rozgryźć było zachowanie Luciany. Jej zachowanie było dla mnie niezrozumiałe, ponieważ wychowała się w bardzo rygorystycznym świecie, wątpiąc w istnienie niebezpieczeństwa, ale sprawiała wrażenie jakby nie była przystosowana do otaczającego ją świata. Gdyby została sama w lesie wątpię czy dałaby radę przetrwać. I jeszcze niezrozumiała była dla mnie relacja Luciany z Bernardem. Zbyt szybko powstało między nimi uczucie. I o ile zrozumiałe było to dla mnie ze strony Bernarda, o tyle ze strony Luciany nie z uwagi na fakt kogo pozostawiła w elektrowni.

Zakończenie powieści dało mi nadzieję na kontynuację i sprawiło, iż będę na nią czekać z niecierpliwością. Z wielką przyjemnością dowiem się jak potoczyły się losy bohaterów oraz poznam sekret zła czającego się w mroku.

Reasumując ,,Wątpiąca" to mroczna i klaustrofobiczna powieść z ogromnym potencjałem. Wciągnęła mnie już od pierwszych stron powodując u mnie poczucie niepokoju. Z czego jestem bardzo zadowolona. Bardzo miło spędziłam z nią czas, czytało mi się ją lekko i przyjemnie. Żałuję tylko, iż była niewielka objętościowo. Ale tak to już jest przy dobrych powieściach. Ciągle jest mało i chce się więcej. Mam nadzieję, że na kontynuację nie będę musiała długo czekać i, że wyjaśni mi ona wiele kwestii, ponieważ mam wrażenie, że ta powieść to dopiero wprowadzenie do czegoś większego.

Serdecznie polecam, strona.394