Okładka książki - Willa „Triste

Willa „Triste"

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2014-11-21
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-240-3269-3
Liczba stron: 240
Dodał/a książkę: czytam

Ocena: 4.43 (7 głosów)

Wspomnienie tamtego lata.

Osiemnastoletni Viktor i znacznie od niego starsza Yvonne poznają się nad jeziorem. W małej francuskiej wiosce pogrążonej w letniej ciszy, gęstej od spojrzeń dwójki zagubionych ludzi, narodzi się ich związek.

Wiele lat później Viktor będzie próbował odtworzyć tamten świat, dotyk ukochanej na swojej skórze i magię zaklętą w słowach, ale im więcej przywołuje wspomnień, tym mocniej powraca niepokój, który drążył go tamtego lata, i coraz bliższy jest odkrycia pewnej tajemnicy.

Powieść Modiano o odnajdywaniu odległego lata, rodzącego się wówczas związku i młodości w latach sześćdziesiątych, niepostrzeżenie zamienia się w podróż w poszukiwaniu utraconego ja.

Kup książkę Willa „Triste"

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Opinie o książce - Willa „Triste"

Avatar użytkownika - bambi12
bambi12
Przeczytane:2015-01-07, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
Młody mężczyzna wspomina swoje spotkanie w pobliżu granicy francusko-szwajcarskiej z Yvonne. Byli wtedy kochankami. Choć dzieliło ich pochodzenie Victor nie wahał się ani chwili, aby przedstawić swą ukochaną wujowi, jedynemu członkowi jego rodziny. Chłopak był naprawdę zakochany i pragnął wierzyć, że jego wybranka zostanie zaakceptowana... Po 12 latach narrator powraca do "tego" uzdrowiska a jednocześnie odradzają się nostalgiczne wspomnienia jego relacji z Yvonne i z ludźmi, którzy byli wtedy wokół nich... Ta książka przenosi nas nad brzeg jeziora. Pisarz pięknie oddaje powierzchowny i przelotny letni klimat bezczynności i tajemniczości postaci. Niby nie wiele się tu dzieje, ale nie ma tu nudy. Opis miasta jest niezwykły. Spacery, przejażdżki łodzią, obiady, przyjęcia. Niekończący się odpoczynek w pokoju hotelowym. Ciche miejsce, zapomniane przez wszystkich. A jednak tytułowa Villa Triste ukrywa nazwiska gości i ich przeszłość. Każdy z nich przed czymś ucieka. Nie patrzą jednak w przyszłość, jakby wiszą w czasie obecnym ze swym bagażem przeszłości. To ludzie udręczeni, spanikowani, a jednak chwilami doskonale szczęśliwi. Główny bohater przedstawia się jako Victor, jednak istnieje kilka wskazówek, które wyjaśniają nam co nieco na temat jest przeszłości. Inna postać, René, przyciąga młodych ludzi i otwarcie przyznaje się do swoich skłonności seksualnych, nie waha się publicznie prowokować ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - en-ca_minne
en-ca_minne
Przeczytane:2014-12-31, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2014, Mam,
"Czy mi wierzyła? Częściowo. Odczuwała potrzebę, żebym przed snem opowiadał jej rozmaite historie, pełne utytułowanych osób i gwiazd filmowych. (...) Kiedy jednak prosiłem, by z kolei ona opowiedziała mi o swojej rodzinie, mówiła: "Och, to nic ciekawego..." A przecież była to jedyna rzecz, jakiej brakowało mi do szczęścia: tej opowieści o dzieciństwie i latach młodzieńczych, spędzonych w prowincjonalnym miasteczku. Jak jej wytłumaczyć, że w moich oczach, oczach apatrydy, Hollywood, rosyjscy książęta i Egipt Faruka wyglądały blado i bezbarwnie w porównaniu z małą Francuzką - istotą egzotyczną i prawie nieosiągalną?" Poznał Yvonne gdzieś pod granicą francusko-szwajcarską któregoś wczesnego lata podczas wojny algierskiej. Zauroczenie (znów) pierwszoosobowego, bezimiennego narratora-bohatera przeradza się w fascynację. On ucieka przed światem, przed wiadomościami z frontu i rzeczywistością, ona chce rozwijać karierę aktorską. Nie łączy ich nic, nawet wiek, a jednak coś ich do siebie ciągnie. Wspomnienie tego, co się wydarzyło, będzie prześladowało mężczyznę kilkanaście lat później. Zobaczy wtedy wszystko jeszcze raz, jak przez matowe szkło. "Willa Triste" (czyli smutek) to relacja z kilku najcenniejszych chwil w życiu narratora, próba uchwycenia tego, czego dawno już nie ma. Tym, co sprawia, że czyjeś zniknięcie odczuwa się jeszcze boleśniej, są pewne hasła, których się niegdyś używało, a które raptem stają się puste i bezużyteczne. I jest w tej książce taka nostalgia, że sprawia wrażenie bardziej... literackiej, powieściowej, mniej onirycznej. Modiano przestał być połączeniem Prousta z Joycem, a zaczął być sobą - Noblistą. Historia ma swoje ramy, stanowi całość, a jej lektura sprawia czytelnikowi przyjemność. Ale też niewiele zostanie mu wyjaśnione. Po ostatnich słowach więcej zostanie niedopowiedzeń niż faktów, więcej niemetaforycznej nieokreśloności niż rzeczywistości, co dla niejednego będzie zaletą, ale dla wielu mankamentem prozy Modiano.
Link do opinii
Avatar użytkownika - mucka
mucka
Przeczytane:2014-12-29, Ocena: 6, Przeczytałem,
Z pewnością Modiano nie pisze prosto, nie da się go przeczytać ot tak, bez głębokiej refleksji. Jednak jeśli ktoś już się wgłębi w jego styl i przekaz, z pewnością wyciągnie z niego wiele znaczących wniosków. Tak też było w moim przypadku, dlatego polecam.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Furiatana
Furiatana
Przeczytane:2014-12-29, Ocena: 4, Przeczytałem,
,,Willa triste" pod podszewką prostej i dość banalnej historii miłosnej skrywa wiele prawd o naszym życiu. Jesteśmy tak naprawdę osadzeni w przeszłości i wystarczy do niej zajrzeć, żeby przekonac się, kim jesteśmy. Penetrowanie wspomnień nie jest jednak tak proste jak mogłoby się wydawać, a Modiano chętnie udziela wskazówek, co trzeba zrobić, by na nowo odnaleźć siebie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Kolonialna
Kolonialna
Przeczytane:2014-12-23, Ocena: 6, Przeczytałem,
Nie wiem dlaczego, ale jak czytałam tę książkę, to wciąż stawała mi przed oczami mgła. Tak jakby wszystko co działo się tam, w willi na granicy szwajcarsko-francuskiej było snem, z którego nie chcesz się obudzić. Miałam piękny sen...
Link do opinii
Avatar użytkownika - Styrana
Styrana
Przeczytane:2015-09-17, Ocena: 3, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - Velstruna
Velstruna
Przeczytane:2015-06-18, Ocena: 3, Przeczytałam, Mam,
Inne książki autora
Nawroty nocy
Patrick Modiano0
Okładka ksiązki - Nawroty nocy

Decyzja została podjęta. Wyboru dokonał los, Bóg albo historia. To nie jest ważne. Ważne, jak zachowa się człowiek w samym środku okupacyjnego piekła....

Żebyś nie zgubił się w dzielnicy
Patrick Modiano0
Okładka ksiązki - Żebyś nie zgubił się w dzielnicy

Historia Jeana Daragane'a, pisarza samotnie mieszkającego w Paryżu, zaczyna się od tajemniczego telefonu. Z mężczyzną kontaktuje się niejaki Ottolini,...

Recenzje miesiąca
Dobry pies
Rafał Witek
Okładka książki - Dobry pies
Na gigancie
Peter May
Okładka książki - Na gigancie
Lata powyżej zera
Anna Cieplak
Okładka książki - Lata powyżej zera
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy