Wszyscy mają się dobrze

Okładka książki budziła trochę sprzeczne uczucia z tytułem, no bo dlaczego fotografia rodzinna jest rozdarta, skoro wszystko jest ok? Okazało się, że miałam dobre przeczucia. Z pozoru tylko rodzina Crightonów ma się dobrze. Gdy zagłębimy się w nią głębiej okaże się, że mają swoje problemy - faworyzowanie, zmagania z chorobą, przekręty w firmie. Można by powiedzieć ... życie.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Crightonowie to teoretycznie rodzina poważana, zwłaszcza w prawniczym światku, żyjąca w dostatku i nie mająca problemów. Uwierzcie, to tylko taka maska, ponieważ im głębiej zaczniemy zaglądać, im dalej wściubimy nosy, im bardziej będziemy dociekać, tym więcej zamiecionych pod dywan problemów odnajdziemy. I szczerze mówiąc, nie są one zbyt przyjemne. Rękaw ze skandalami rozsypuje się w chwili, gdy podczas urodzinowego przyjęcia swoją mowę chce wygłosić David, nagle upada na stół i zostaje odwieziony do szpitala. Nie bez znaczenia jest fakt, że przed imprezą odebrał telefon z domu opieki. Tajemnicza sprawa, prawda? Książki nie czytało mi się ani szybko ani przyjemnie. Nie czułam jakoby była lekka i odprężająca. Owszem autorka przedstawiła bogaczy z Anglii, którzy udowadniają, że pieniądze to nie wszystko, bo powinniśmy skupić się na miłości, zaufaniu, szczerości. Są też trudne tematy utraty ukochanych czy dzieci oraz problemów zdrowotnych, jednak gdyby nie wyzwanie Magdalenardo i konieczność napisania recenzji, to nawet nie byłoby tego tekstu. Styl autorki (albo to wina tłumaczenia) do mnie nie przemówił, użyła wielu trudnych słów i to nawet nie z dziedziny prawa a uważam, że można było użyć łatwiejszych w zrozumieniu synonimów. Ja nie polecam, ale może ktoś ma odmienny gust i będzie z lektury zadowolony. całość recenzji: http://czytelnicza-dusza.blogspot.com/2015/10/penny-jordan-wszyscy-maja-sie-dobrze.html

(Kliknij aby rozwinąć opinię)