Wycieczka do Tindari

,,Wycieczka do Tindari" Andrei Camilleriego to kryminał, który czyta się z dużą przyjemnością nie tylko dla samej zagadki, ale też dla klimatu i głównego bohatera. Trudno nie darzyć komisarza Montalbano sympatią -- to postać z charakterem, daleka od typowych, mrocznych śledczych. Stosuje niekonwencjonalne metody, ma specyficzne poczucie humoru, uwielbia dobre jedzenie i potrafi zaskoczyć cytatem z Szekspira. To bohater, z którym po prostu dobrze spędza się czas.

Sama fabuła opiera się na intrygującej i dość oryginalnej zagadce. Z pozoru niepowiązane wydarzenia -- morderstwo młodego mężczyzny i zaginięcie starszego małżeństwa -- stopniowo zaczynają się ze sobą łączyć. Nic nie jest tu oczywiste, a kolejne tropy prowadzą w coraz bardziej zaskakujące strony.

Trudno wyobrazić sobie Sycylię bez mafii, dlatego i tutaj pojawia się ona w tle. Nie jest to jednak historia o mafijnych porachunkach w klasycznym sensie. To raczej opowieść o ludzkich sekretach, relacjach i motywacjach, które często okazują się bardziej skomplikowane, niż wydaje się na pierwszy rzut oka.

Bardzo podobało mi się tempo tej książki. Camilleri nie spieszy się z akcją, nie stawia na tanie sensacje ani gwałtowne zwroty akcji. Prowadzi fabułę spokojnie, daje czytelnikowi przestrzeń na własne domysły i stopniowo odkrywa kolejne elementy układanki. Wszystko dzieje się w swoim rytmie, bez zbędnego pośpiechu.

Dużym atutem książki jest też humor, który dobrze równoważy kryminalną intrygę. Dzięki temu całość nie jest ciężka, mimo że porusza momentami poważniejsze tematy.

Nie czytałam wcześniejszych części serii z komisarzem Montalbano i zupełnie mi to nie przeszkadzało. ,,Wycieczka do Tindari" spokojnie broni się jako samodzielna historia i może być bardzo dobrym początkiem znajomości z twórczością Camilleriego. Ta seria ma naprawdę świetny, sycylijski klimat -- taki niespieszny, ale bardzo wciągający