Wykwintne zwłoki

Witajcie moi kochani

Dziś przychodzę do Was z powieścią wobec, której znów miałam zbyt wysokie oczekiwania. Nie wiem kiedy się nauczę, aby przed lekturą niczego nie oczekiwać.

Też macie z tym kłopot?

Tytuł: Wykwintne zwłoki

Autor: Poppy Z. Brite

Wydawnictwo: Mova

,,Wykwintne zwłoki" to powieść, która w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku wywołała, na rynku czytelniczym, wiele kontrowersji. Bowiem opowiada ona historię mężczyzn, którzy lubują się w sprawianiu bólu innym, nekrofili, kanibalizmie. Ponadto są to ludzie, w większości, uzależnieni od środków odurzających, oraz zmagający się z chorobami wynikającymi między innymi z uzależnienia. Wszystkie ich dokonania przedstawione zostały bardzo obrazowo oraz bezpośrednio. Jest to horror, w którym nie ma miejsca na kompromis, czy delikatność.

,,Wykwintne zwłoki" tylko szkoda, iż powieść nie była tak wykwintna. Przed przystąpieniem do lektury zostałam ostrzeżona, iż mogę się rozczarować. I w pewnym sensie jestem nią rozczarowana. Myślę, iż to z powodu oczekiwań wynikających z reklamowania książki. Bowiem miała ona być kontrowersyjna, wstrząsająca i brutalna, a przede wszystkim ekstremalna.

I zapewne tak właśnie bym ją odebrała, gdybym przeczytała ja w latach 90, kiedy to po raz pierwszy została wydana. Zapewne w tym czasie wywołała sporo kontrowersji. Jednakże dziś, gdy horror ekstremalny jest coraz bardziej doceniany, a zawarta w książce tematyka nie jest już tematem ,,tabu", nie wzbudza już takich emocji. Ponadto sama fabuła książki. Momentami zastanawiałam się do czego to wszystko prowadzi i po co zostało stworzone. Jaki był w tym cel. Doszłam do wniosku, iż fabuła chyba nie miała tu znaczenia, chodziło tylko o wywołanie u czytelnika oburzenia oraz obrzydzenia. Inaczej nie potrafiłam tego zinterpretować.

Jednakże mimo, iż nie wywołała u mnie oczekiwanych emocji i momentami była absurdalna, to jednak dostarczyła mi rozrywki. Określiłabym, że po prostu dobrej rozrywki. Po pierwsze nigdy dotąd nie miałam okazji przeczytać książki, w której głównymi bohaterami są mężczyźni oraz ich relacje, po drugie było obrzydliwie oraz brutalnie, i po trzecie poruszała kwestie dotyczące uzależnienia od środków odurzających oraz ich konsekwencje i to w bardzo bezpośredni sposób, po czwarte czytało się ją lekko i z zainteresowaniem. Owszem byłam ciekawa jak potoczą się losy bohaterów.

Reasumując ,,Wykwintne zwłoki" z jednej strony mnie rozczarowały, bo nie dostarczyły mi tego, co było mi obiecane, ale z drugiej strony nie było aż tak źle. Znalazłam w niej aspekty, które mnie ciekawiły, a ich tematyka mnie satysfakcjonowała. Było to dla mnie nowe doświadczenie. Jednakże przed przystąpieniem do lektury polecam zastanowić się czy poruszane w niej kwestie będą odpowiednie.

Życzę zaczytanego dnia, strona.394

Współpraca barterowa 
Czy "Wykwintne zwłoki" są wisienką na torcie dla prawdziwych wyjadaczy horroru ekstremalnego? Ta książka zdecydowanie nie jest dla osób o wrażliwych żołądkach!

Traficie tu do Nowego Orleanu, gdzieś na przełomie lat 80./90. XX wieku. Wejrzycie w najmroczniejsze zakamarki zdegenerowanych umysłów. Poznacie ich żądze i wypaczone postrzeganie rzeczywistości. Mamy tu dwóch sadystycznych morderców, jeden ma skłonności nekrofilskie, drugi kanibalistyczne... a co się stanie, gdy los postawi na swej drodze? Czy drapieżnik jest w stanie wyczuć drugiego? Jakie procesy myślowe zachodzą w głowie seryjnego mordercy?

Jest wulgarnie i perwersyjnie, nie dla pruderyjnych czytelników. "Wykwintne zwłoki" są historią dla szukających ekstremalnych wrażeń. Pozostawiła mnie z mieszanymi odczuciami, pomimo że pełno tu obrzydliwości zawiera ogrom gorzkich refleksji dotyczących traktowania gejów, zwłaszcza po wybuchu epidemii HIV/AIDS. To jak byli upokarzająco traktowani, pogardzani i spychani na margines społeczeństwa - smutne! Ta książka traktuje także o życiu z chorobą, egzystencji w cieniu strachu, destrukcyjnej miłości i nieuniknionej śmierci. Tutaj miłość jest piękna i zarazem niesie ze sobą sadystyczną, destrukcyjną siłę. 

To jest niesamowicie napisane, kwiecistą prozą. Zadziwiające jest to, że pojawiające się tu elementy gore, sceny seksu, przeróżne odchylenia od normy, obsesje i obrazowe opisy sekcji zwłok, litry krwi... takie właśnie odrażające, ohydne rzeczy można opisać wręcz poetycko.

Ale! Czy epatowanie ohydnymi, szokującymi scenami, które niejednego przyprawią o mdłości i zachwycająca forma podania wystarczy, aby książka zachwyciła? Niestety, nie! Uwielbiam czytać horrory ekstremalne, ale tu coś mi nie do końca wszystko pykło!

Żadna skrajność nie jest dobra, tutaj  zdecydowanie za dużo seksu i body horroru, baaardzo szybko przestało robić na mnie wrażenie, choć kto wie? Być może jestem uodporniona. Postaci były w moim odczuciu płaskie, antypatyczne i brakowało im głębi psychologicznej. Cóż takiego w życiu tych seryjnych morderców sprawiło, że tacy się stali?

Jeśli uwielbiacie horror ekstremalny i mocne slashery to najlepiej przekonajcie się sami. To taka książka, że jednych zachwyci, natomiast inni się od niej odbiją. 

Podziwiam Wydawnictwo Mova, że miało odwagę wydać takie dzieło budzące wiele kontrowersji, zwłaszcza w naszym kraju, gdzie horror ekstremalny jest niszą. Plusik za piękne wydanie!