Wypaczony

,,Wypaczony" Igor Adamczyk

Lubię kryminały i thrillery, to wiadomo nie od dziś, ale jeśli akcja toczy się nie ,,gdzieś tam", tylko w moim rodzinnym mieście, to bez chwili zastanowienia sięgam po taką książkę. To ,,osobiste" miejsce akcji od razu stawia taką historię wyżej w mojej hierarchii, a jej wartość rośnie, nawet jeśli fabuła tak do końca nie jest idealna. Po prostu uwielbiam, gdy topografię terenu znam jak własną kieszeń, a obrazy tworzone przez autora od razu wyświetlają się w mojej głowie ze wszystkimi szczegółami. Ta książka taka właśnie była - wędrowałam ulicami Gostynina i momentami miałam wrażenie, że zaraz wyjrzę przez okno i zobaczę policyjne taśmy odgradzające kolejne miejsce zbrodni.
Ale nie uprzedzajmy faktów...

Eryk, młody chłopak z Gostynina studiujący w Poznaniu, po niepokojącym telefonie od ojca wraca do domu i dowiaduje się o ciężkiej chorobie mamy. W międzyczasie odnawia znajomość z Malwiną, dawną szkolną koleżanką. Mama Eryka trafia do szpitala, a podczas jednej z wizyt para znajduje w lesie zbezczeszczone zwłoki... (muszę tu wspomnieć, że nasz szpital naprawdę położony jest w rozległym kompleksie leśnym). Od tego momentu zaczyna się właściwa historia - pojawiają się kolejne ciała i robi się naprawdę niepokojąco.

Najbardziej podobały mi się rozdziały z perspektywy mordercy. Lubię, kiedy autor pozwalał mi zajrzeć do głowy sprawcy - można było poczuć, że ten człowiek stworzył sobie własny system wartości, a zbrodnia w jego głowie miała sens, była uzasadniona. Czułam jego zagubienie, wewnętrzne tytułowe ,,wypaczenie". Autor pokazał, jak łatwo można usprawiedliwić zło, jeśli się je sobie odpowiednio wytłumaczy.

Prawdę mówiąc nie do końca przekonała mnie relacja Eryka i Malwiny. Trochę za szybko to wszystko się między nimi potoczyło, zwłaszcza że wokół działy się naprawdę dziwne rzeczy. Autor dobrze uchwycił atmosferę narastającego napięcia, choć przyznam, że zabrakło mi bardziej wyrazistej obecności policji. Śledztwo prowadzone głównie przez Eryka i Malwinę momentami wydawało mi się mało realistyczne, jak na skalę pokazanej zbrodni. Zakończenie zostawiło mnie z lekkim niedosytem - kilka kwestii pozostało w zawieszeniu, a akcent został przesunięty w stronę relacji bohaterów. Być może to zapowiedź dalszego ciągu?

Jeśli macie ochotę na thriller psychologiczny z małomiasteczkowym klimatem i z mordercą, do którego głowy możecie zajrzeć to myślę, że ta książka mogłaby się Wam spodobać. Ja, mieszkanka Gostynina, polecam Wam ,,Wypaczonego". Czytajcie.