Wyrocznia czarnego ptaka

Po pierwszą książkę z cyklu "Discovery of the witches", w polskim wydaniu "Księga wszystkich dusz", sięgnęłam 15 lat temu. W opisie zwróciły moją stary manuskrypt i Bodleyan Library. Młoda uczona przyjeżdża ze Stanów do Anglii, by zebrać materiał do pracy o księgach alchemicznych. Z zamówionymi pozycjami dostaje manuskrypt Ashmole 782, o który nie prosiła. Kiedy chce go pożyczyć ponownie dowiaduje się, że od ponad wieku jest zaginiony. I tak wkroczyłam do magicznego uniwersum wykreowanego przez profesor historii Deborah Harkness. Wraz z bohaterami, wampirem Matthew Clairmontem i czarownicą Dianą Bishop, przez wiele stron szukałam tego manuskryptu. Odbyłam podróż w czasie na dwory Elżbiety I i Rudolfa II. W książkach pojawia się wiele historycznych postaci, które oczywiście są magicznymi.

Autorka w kolejnych tomach stara przedstawić w ciekawy sposób rodzinne historie głównych postaci. Wampiry są długowieczne, więc i ich genealogie wyglądają imponująco. Sięgają średniowiecza, a nawet antyku.

Niedawno skończyłam 5. tom cyklu "Wyrocznia czarnego ptaka". Ojciec Diany, Steven Proctor, pojawiał się dotąd epizodycznie, a teraz otrzymał część poświęconą sobie i swojej rodzinie. Nie ma magicznych ksiąg, są karty, ale królują butelki w których zamknięto wspomnienia. A jego rodzina jest głośna, wielopokoleniowa, zżyta choć czasem coś zgrzyta. Typowi zamożni Amerykanie, od pokoleń osiadli w Massachusetts, lubiący homary, letnie pikniki, żeglowanie.

Cykl trzeba czytać w kolejności tomów, ciąg wydarzeń na znaczenie. Książki mogą być przyjemną wakacyjna lekturą, a wspomóc się można serialem, wciąż proponowanym przez różne platformy streamingowe.