Yggdrasil Exodus

Kiedy Erik Eriksson wraz z mieszkańcami pewnej słowiańskiej wioski zostaje przeniesiony w okres paleolitu gdzie lód skuwa całą ziemię, a Stary Lud ucieka i próbuje walczyć o przetrwanie z Dzikimi nie spodziewa się iż to wszystko jest sterowane przez osobników z odległej przyszłości. Przyszłości, w której prym wiedzie SI, a cała ludzkość rozproszona jest po Wszechświecie. Ten staje na krawędzi zagłady i tylko dobre, przemyślane decyzje pomogą przetrwać chociaż garstce ludzi i im podobnych. 

Pragnę pogratulować autorowi pomysłu na fabułę i konsekwentne jej prowadzenie. W powieści mieszają się czasu paleolitu oraz dalekiej przyszłości bo aż XXXV wieku. Erik znajdujący się w tym pierwszym okresie szuka Jagny ale też próbuje osiedlić swoich towarzyszy w najbardziej dogodnych warunkach. Admirał Hez Tolov natomiast, nadzoruje Statkiem, który porusza się po bliższych i dalszych galaktykach w poszukiwaniu nowego domu dla ludzkości i powstałych do tej pory ras, a także musi stawić czoła Najeźdźcom pragnącym unicestwić wszystko co żyje. 

Jak przygody Erika czytałam z wielką przyjemnością, tak te Heza...no cóż. Tutaj sprawa wyglądała nieco inaczej bo pojawiały się tematy związane z fizyką kwantową, podróżami w czasie, budową wszechświatów, które mnie przerosły. Naprawdę podziwiam i doceniam wiedzę autora i to jak stworzył tę powieść ale zdecydowanie bardziej byłabym zadowolona z rozbudowania wątku historycznego. W tej części niestety było go mniej i nad tym ubolewam. Niemniej polecam wszystkim fanom Star Treka i tym podobnym historiom. 

Za mało Eryka! To mój jedyny zarzut dotyczy drugiego tomu. Bo... choć teraz akcja skupia się bardziej na przyszłości, to mi się podobało. 

Na początku:

- wielowymiarowość: jestem zwolennikiem teorii wielu światów, więc cieszę się, że w książce znalazł się taki wątek,

- zagrożenie dla ludzkości: po prostu lubię to;

- zakończenie historii Eryka: od pierwszego tomu jego losy były spójne, jego emocje wydawały się prawdziwe. Noo, Eryka to ja pokochałam. 

- zakończenie tej serii: i tu mi coś zabrakło. Ja wiem, że moja wyobraźnia może pracować dalej, aleee no chciałabym wiedzieć co będzie dalej. 

Całościowo ten cykl był całkiem, całkiem. Przeważnie w fantastyce nie mam na równi dwóch całkowicie innych epok i to mi się najbardziej spodobało. Oba światy mają swoje plusy i minusy, bohaterów których można polubić i historie, o której się będzie długo pamiętało. 

Polecam