Zapachy nieba

(...) Pani Helenka po wyjeździe Małgorzaty nie może znaleźć sobie miejsca. Tęskni i nosi w sobie obawę, że młoda kobieta nie wróci już do Brzozówki. Na Hankę i jej bliskich spada niespodziewanie choroba i... przyjazd Rozalii, a Monika musi sobie radzić z niesforną grupką pensjonariuszy Brzozowej Ostoi, którzy w ferworze przygotowań do ślubu, odzyskują wigor i zapał do życia. Ale gdy jedni cieszą się swoim szczęściem, w tym czasie, ktoś inny podejmuje walkę o swoje małżeństwo. Finału nikt nie był w stanie przewidzieć...

"Zapachy nieba" to już piąta część Serii Powiślańskiej autorstwa Sylwii Kubik. Książka urzekła mnie tak zwyczajną, wręcz swojską fabułą, która sprawia, że czytelnik czuje się jak w domu. Autorka zabiera nas do jednej z powiślańskich wsi, gdzie życie toczy się swoim nurtem. Pośród różnorakich problemów, pracy i zawirowań, każdy znajduje chwilę wytchnienia, czy to pośród przyjaciół, rodziny, bliskich osób, których już sama obecność potrafi zdziałać cuda i ukoić wszelki smutek. Cudownie czułam się przemierzając karty powieści, przywołując w swojej pamięci obrazy z dzieciństwa, gdy spędzałam czas na wsi u babci. Kto poznał ten smak, temu nie trzeba tłumaczyć.

Autorka choć porusza wiele ważnych tematów, przelewając emocje bohaterów na czytelnika, jednocześnie potrafi nadać treści taką lekkość, że przez jej powieść poprostu się przepływa. Dodatkowo bardzo mnie ujmuje lokalny patriotyzm pani Sylwii, który aż zachęca do tego, by odwiedzić opisane w książce Żuławy i dać się zauroczyć.

Polecam!!

,,Zapachy nieba" to piąty tom Serii Powiślańskiej, która od pierwszego tomu zdobyła sympatię czytelników ceniących literaturę pełną życia, prostych radości i subtelnych emocji. Autorka ponownie zabiera nas do Brzozówki - urokliwej wsi, gdzie każdy dzień pachnie naturą, ziołami, kwiatami i domowymi przetworami oraz miłością, która nie zna ograniczeń.

Sylwia Kubik pisze lekkim, ciepłym językiem, dzięki któremu świat Brzozówki staje się niemal namacalny. Autorka maluje obrazy codziennych scen - wiosennego sadzenia, letnich biesiad, jesiennych zapachów z kuchni - tak sugestywnie, że czytelnik niemal czuje je w powietrzu. Narracja płynie spokojnie, z humorem i empatią wobec bohaterów.

Podobnie jak w poprzednich tomach, fabuła obraca się wokół mieszkańców wsi: ich codziennych zmagań, relacji rodzinnych i sąsiedzkich, małych złośliwości (np. tej od teściowej), a także wielkich uczuć. Autorka pokazuje, że miłość może przybierać różne formy - od tej młodzieńczej po dojrzałą, opartą na zaufaniu i wspólnym życiu pełnym drobnych radości.

Na pierwszym planie jest tu rodzina, życzliwość i wspólnota. To książka, która celebruje codzienność i przypomina, że szczęście często kryje się w prostych, ulotnych chwilach: zapachu świeżego chleba, śmiechu przy wspólnym stole czy ciepłych rozmowach przy herbacie.

,,Zapachy nieba" to pełna uroku i ciepła powieść o ludziach, naturze i jej wpływie na nasze życie. Autorka udowadnia, że nawet w zwyczajnych wydarzeniach można odnaleźć głębokie znaczenie i radość. Choć tempo narracji jest spokojne, a fabuła nie porywa dramatyzmem, to właśnie ta subtelność i refleksyjność stanowią o sile lektury - jest to opowieść, po której czytelnik czuje się lekko i... pachnąco szczęśliwy.