Zaufaj mi

Kocham tę książkę. Zanim ją przeczytałam pewną recenzję i dziś nie mogę jej tutaj nie przytoczyć. Pewna dziewczyna z internetu idealnie oddała wszystkie moje emocje. "Leo to - no cóż - Hathaway! Ten inteligentny, dowcipny i czuły mężczyzna to jednocześnie cyniczny i nieprzyzwoity łajdak. To jak pięknie komplementował pannę Marks, wytykając jej jej wady zamiast zalet - mnie rozwalało :D nikt nie potrafi w ten sposób oczarować kobiety i niewiele z nich zrozumiałoby jego intencję. Wspaniale się dobrali, a ich "zaloty" były przezabawne. Oczywiście w książce nie zabrakło dramatyzmu, przeszłość Lea nie jest kwiecista, a panna Marks również ma demony przeszłości do pokonania :( Podobnie jak reszta rodziny Hathaway'ów czułam obawy co do planów Lea, ale facet mnie tak pozytywnie zaskoczył, że chylę czoła. Już w poprzednich tomach widać było w nim zmianę, ale teraz dopiero pokazał swe skrywane, złote wnętrze. W końcu to Hathaway, a bycie członkiem tej rodziny zobowiązuje - głównie do miłości, szalonej, takiej na zabój - czy odwzajemnionej? nie oszukujmy się, tylko wariat nie pokochałby Hathaway'a ;) Serdecznie polecam fanom serii ! ps: Najbardziej kocham w tej rodzinie to, że mają do siebie niesamowity i bardzo zdrowy dystans :) - cytując (str 328): "- Ma w sobie dużo z Hathawayów - powiedziała Amelia z uśmiechem. - Cóż, jakoś to naprawimy - Leo ..." Serdeczne pozdrowienia dla Ulki - autorki tej recenzji.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Nic się nie działo. Miałam dość Catherine i jej bezsensownym powodów jakimi raczyła mnie tłumacząc swoją nijakość i głupotę. Historia jakich wiele, może tylko trochę bardziej irytująca.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Och Leo, czułam że Cat wpadnie w twoje łapki :D

(Kliknij aby rozwinąć opinię)