Znany szum morza. Saga nadmorska

Wydawnictwo: Pascal
Data wydania: 2019-09-18
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788381034678
Liczba stron: 400

Ocena: 5.25 (4 głosów)

1998-2019 Jagoda

Jagoda pragnie przełamać koło międzypokoleniowych kłamstw. Spędzając całe dnie na rozmowach z babką, stara się zrozumieć zawikłaną historię rodziny.

Wiedziona przekonaniem, że los można odwrócić, stawia wszystko na jedną kartę. Tworzy wyjątkowe miejsce, które przyciąga kobiety takie jak ona - samotne matki niepełnosprawnych dzieci.

Czy smutek i cierpienie można dziedziczyć po przodkach? Czy mamy jakikolwiek wpływ na nasze życie?

Pełna emocji opowieść o powrocie do domu, gdzie można odnaleźć i zrozumieć ślady przeszłości.

Tagi:

Kup książkę Znany szum morza. Saga nadmorska

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Opinie o książce - Znany szum morza. Saga nadmorska

Znany szum morza to ostatni tom Sagi Nadmorskiej Pani Magdaleny Majcher. Tym razem opowiada o losach Jagody, córki Gabrieli i wnuczki Marcjanny. To właśnie o kobietach i ich problemach, zmaganiach z życiem jest cała saga.

Jagodę poznajemy kiedy jest uczennicą ostatniej klasy liceum, za kilka miesięcy będzie pisała maturę. Jest pochłonięta spisywaniem wspomnień swojej babki Marcjanny. Myśli o wydaniu wspomnień pierwszych mieszkańców Ustronia Morskiego. Spotyka się z Tomkiem, który studiuje dziennikarstwo w Szczecinie. Chłopak myśli, że dziewczyna po zdaniu matury przyjedzie studiować do Szczecina. Jednak Jagoda nie chce opuszczać miejsca swojego urodzenia. Czuje się związana z matką i babką. Nie chce ich zostawiać.

Kilka lat później Jagoda zostaje matką. Matką syna który jest niepełnosprawny. Młodej kobiecie na kilka chwil wali się świat. Jednak wie, że tylko ona może zawalczyć o najlepsze warunki do życia. Robi co tylko może, aby Mateusz mógł samodzielnie funkcjonować w tym trudnym świecie.

„- Właściwie to chciałam z tobą o czymś porozmawiać – odezwała się w końcu Jagoda. – mama mówiła, że odmówiłaś wykonania badania, a ono jest bardzo ważne, żeby lekarz mógł określić co ci dolega…

- Ale ja nie potrzebuję żadnych doktorów, żeby wiedzieć, co mi jest!

- Tak, a co? - Jagoda zmrużyła oczy od słońca, którego pojedyncze promienie przebijały się przez gałęzie lipy.

- SKS! Starość, kurwa, starość – zachichotała Marcjanna. – Dobre, nie? Rozalia u mnie ostatnio była i wyjaśniła mi rozwiniecie tego skrótu.

Wnuczka tylko wzruszyła ramionami, bo nie wiedziała, co mogłaby powiedzieć. Nigdy wcześniej nie usłyszała przekleństwa z usta babci, dlatego była odrobinę skofundowana.”

To jeden z niewielu zabawnych fragmentów w tej powieści. Cała książka jest wzruszająca i nostalgiczna. Pokazuje jak Jagoda walczy o normalność dla swojego synka. Zawsze byłam pełna podziwu dla tych kobiet, które poświęcają swoje życie, ambicje aby stworzyć swojemu dziecku w miarę normalne warunki do funkcjonowania. Ciotko Anko, o Tobie właśnie piszę!

Podsumowując cała Saga Magdaleny Majcher przedstawia wiele trudnych tematów. To nie są książki łatwe i przyjemne, o których następnego dnia zapominamy. To książki o których nie da się zapomnieć i wymagają od nas przemyśleń oraz zastanowienia. W sposób wzruszający autorka przedstawiła historię Ustronia Morskiego oraz wplotła w niego losy Marcjanny, Gabrielli oraz Jagody. Przeczytajcie – nie zawiedziecie się!

Link do opinii
Avatar użytkownika - izabela81
izabela81
Przeczytane:2019-10-18, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2019,

1998–2019 Jagoda
Jagoda pragnie przełamać koło międzypokoleniowych kłamstw. Spędzając całe dnie na rozmowach z babką, stara się zrozumieć zawikłaną historię rodziny.
Wiedziona przekonaniem, że los można odwrócić, stawia wszystko na jedną kartę. Tworzy wyjątkowe miejsce, które przyciąga kobiety takie jak ona – samotne matki niepełnosprawnych dzieci.
Czy smutek i cierpienie można dziedziczyć po przodkach? Czy mamy jakikolwiek wpływ na nasze życie?
Pełna emocji opowieść o powrocie do domu, gdzie można odnaleźć i zrozumieć ślady przeszłości.

"Znany szum morza" to ostatni tom cyklu Sagi nadmorskiej, gdzie kolejny raz gościmy w Ustroniu Morskim. Poprzednie dwie części podobały mi się i byłam bardzo ciekawa historii Jagody oraz tego, jak potoczyły się dalsze losy pozostałych dwóch kobiet.

"Morze jej odpowiedziało. Ono rozumiało. Było świadkiem wielu mniejszych i większych dramatów. (...) Wszystko minie, zdawało się mówić. I dobre, i złe. Wiedz o tym. Jesteś tu tylko przez chwilę, ale ja będę o tobie pamiętać."

Choć fabuła książki osadzona jest w latach współczesnych, ponownie czuć klimat dawnych czasów, który wywarł piętno na bohaterach. Autorka posiada ten wyjątkowy dar, że kiedy wplecie w fabułę odpowiednią dozą prawdziwej historii, z miejsca wsiąkamy w emocje każdej z postaci, przeżywając toczące się wydarzenia i sytuacje.

"Mam wrażenie, że jeszcze dużo wody w Wiśle musi upłynąć, zanim będziemy mogli mówić wprost o ludobójstwie na Wołyniu. Ja nie wrócę na Ukrainę. Wciąż mam przed oczami wykrzywione niechęcią twarze sąsiadów, nie mogę zapomnieć o mojej przyjaciółce, która z dnia na dzień przestała ze mną rozmawiać i udawała, że mnie nie zna, pamiętam tę nienawiść, która popchnęła człowieka do najgorszego."

Ogromne zaangażował mnie wątek samotnej matki niepełnosprawnego dziecka z zespołem Downa. Autorka z niezwykłą wrażliwością opisuje jak wygląda codzienność z chorym dzieckiem. Historia Jagody pokazuje z iloma przeciwnościami losu musi mierzyć się kobieta, ile cierpienia, bólu i smutku jest w stanie znieść. Ale tak jak każda z nas, jest silna, nie poddaje się, mało tego! Robi coś dla innych kobiet, które znalazły się w podobnej sytuacji co ona. Bardzo zaimponowała mi swoim podejściem do życia.

Niezwykle trudno było żegnać się z bohaterami, zwłaszcza z nestorką rodu Marcjanną. Śmierć co prawda wpisana jest w nasze życie, ale to przykre doświadczenie, które boleśnie przypomina o starości, przemijaniu, o tym, że nikt i nic nie może trwać wiecznie.

"To zadziwiające - człowiek przetrwa wszystko, najazd Sowietów, wywózki, wywłaszczenia, okupację niemiecką, atak banderowców, przesiedlenia, gwałt, śmierć najbliższych... a pokonuje go starość."

Magdalena Majcher odarła tę opowieść z lukru. Jej bohaterowie popełniają błędy, dokonują niewłaściwych wyborów, ranią się, nie potrafią mówić wprost o swoich uczuciach i pragnieniach. Jednak próbują wszystko naprawić, dogadać się. Ale z jakim skutkiem? Tego nie mogę Wam zdradzić. Jedno jest pewne: wiara, nadzieja i wsparcie rodziny motywują do działania oraz pozwalają znaleźć wyjście z każdej trudnej sytuacji.

Saga nadmorska tworzy spójną całość fabularną, ale muszę powiedzieć, że autorka w ostatnim tomie pozostawia czytelnika z uczuciem leciutkiego niedosytu. Ale to w żadnym razie nie jest wadą. Wręcz przeciwnie. Możemy sami dopowiedzieć sobie jak mogły dalej potoczyć się losy bohaterów.

"Znany szum morza" to pełna emocji powieść, w której smutek i cierpienie chwytają czytelnika za gardło, nie pozostawiając go obojętnym na los Jagody. To książka nierozerwalnie związana z dwiema poprzednimi częściami sagi. Koniecznie sięgnięcie po całość! Poznajcie trzy kobiety Zielczyńskie - Marcjannę, Gabrielę i Jagodę. Poczujcie co to siła i wzajemne wsparcie, które są w stanie pokonać wszelkie przeciwności i trudy życia.

Link do opinii

Mam nadzieję, że trzecie pokolenie - Jagoda, córka Gabrieli uniknie odziedziczenia piętna ofiary i choć ona zazna prawdziwego szczęścia.
Tak pisałam po lekturze drugiego tomu Sagi nadmorskiej Magdaleny Majcher.

Dzisiaj, kiedy już za mną "Znany szum morza", wiem że moje życzenie spełniło się jedynie połowicznie.

Jagoda Cymer - córka Gabrieli i Sławomira, wnuczka Marcjanny wychowała się tak naprawdę w morzu miłości, bo nawet ojciec przykuty do łóżka, na tyle na ile jego pokrętna osobowość pozwalała, okazywał córce to uczucie.
Poznajemy ją krótko przed maturą, kiedy nie wie jeszcze dokładnie co chce ze swoim życiem zrobić, choć zewsząd uderza ją przymus podejmowanie szybkich decyzji. Dziewczyna jednak się nie łamie i podejmuje własną; dokładnie przemyślaną.
Chłopak, w którym jest zakochana ma kompletnie inne oczekiwania i wyrusza zdobywać świat. Tymczasem ona studiuje i zostaje w swoim małym miasteczku, w którym krótko po zakończeniu nauki podejmuje pracę.
Od samego początku narracja idealnie współgra z poprzednimi częściami. Wszyscy bohaterowie, stosownie do upływającego czasu, się postarzeli i przeszli różnego rodzaju przemiany wewnętrzne.
Gabrysia i Marcjanna żyją ze sobą w zgodzie. Mało tego, Marcjanna się otworzyła i opowiada o swojej niezwykle trudnej przeszłości naznaczonej wojną, Rzezią wołyńską i gwałtem. Co raz częściej też - wspomina Ignacego.
Otwartość babci służy Jagodzie, która ma z nią głęboką więź i spisuje jej wspomnienia. Gabrielę w końcu spotyka coś miłego w życiu, do tego za jej sprawą nie raz wspomnimy poczciwego Emila.
Czas biegnie i niestety Marcjanna czuje się coraz gorzej, co daje się we znaki całej rodzinie.
W międzyczasie Tomek - ukochany Jagody, wrócił ze swoich wojaży i ponownie zagościł w życiu dziewczyny.
Ich miłość kwitnie, rozwija się. Budują dom, oczekują dziecka... ale jak to często w życiu bywa, los lubi mieć za nic nasze plany.
Mateusz - synek pary, rodzi się z dodatkowym chromosomem.

Będziemy świadkami postępującego czasu i powolnego odchodzenia babci, rozpadu małżeństwa i niesamowitej siły psychicznej Jagody, by jej dziecko miało w życiu tak lekko, na ile to tylko możliwe.

Magdalena Majcher ma wręcz niebywale lekkie pióro. Tworzy prawdziwe postaci, każda z jej bohaterek mogłaby być nawet naszą sąsiadką. Obrazuje myśli i odczucia wszystkich kobiet. Dodatkowo dba o umiejscowienie historyczne wydarzeń, których jesteśmy świadkami. W trzeciej części Sagi oglądamy zmianę podziału administracyjnego województw, czy wejście Polski do NATO. Nawiązuje również do historii wymordowania rodziny Marcjanny w Rzezi wołyńskiej i wskazuje jak jest ona, mimo upływającego czasu, nadal bagatelizowana.

Opisuje różnice w postrzeganiu tych samych wydarzeń z perspektywy kobiet i mężczyzn. Jak zdarza się nam zwracać do partnerów półsłówkami, które oni powinni przecież umieć zinterpretować, domyślić się...

W "Znanym szumie morza" odnosi się do bezduszności przepisów z jakimi codziennie muszą zmagać się rodzice niepełnosprawnych dzieci. Każdy dzień to tak naprawdę walka, o to by przetrwać kolejny. Jednocześnie obserwujemy jak wielka jest miłość matki i jak potrafi sobie ze wszystkimi przeciwnościami losu poradzić.

Niesamowite jest też, jak ta trylogia została przez autorkę przemyślana i połączona. Tutaj wszystko jest zaplanowane - nawet tytuły poszczególnych części mają głębokie znaczenie. Wszystkie są tak samo skonstruowane - składają się z prologu, który koresponduje z epilogiem, a losy kobiet zostały opowiedziane w trzech częściach.

Trzy pokolenia naznaczonych krzywdą kobiet Marcjanna, Gabriela i Jagoda, zmagają się z życiem, które nie oszczędza żadnej. Pokazują, że można odnaleźć nie tylko spokój, ale i sens życia, mimo bagażu złych doświadczeń.
Nie potrafię wybrać najlepszej. Całą trylogię lubię i już teraz często je wspominam, i polecam jako znakomite przedstawicielki emocjonalnej literatury obyczajowej.

Link do opinii

Pierwszy raz chyba zdarza mi się tak wysoko ocenić książkę, ale... Znany szum morza jest perełką, przez którą uroniłam nie jedną łzę, zaniemówiłam, i biję głośne brawa.
Kolejne pokolenia Jagoda, która żyje w czasach gdzie Polska wchodzi do NATO, Unii Europejskiej, gdzie czasy nabierają tępa i swobody. Można mówić o wszystkim i spełniać marzenia. Jagoda przeżywa wzloty i upadki i jest kolejną kobietą w rodzinie która będzie musiała zmierzyć się z wielkim wyzwaniem. Czy w świecie swobody, większej świadomości i wolności uniesie ciężar na swoich barkach.
Wg mnie Jagoda jest taką kropką nad i w tej całej sadze nadmorskiej. Jest uchem które chce słuchać o wydarzeniach wojennych, jest oczami która chcą widzieć nie tylko historię ale i ludzi którzy przeżyli piekło, i jest sercem które czuje tragedię innych ludzi ale też ich szanuje.
Książkę gorąco polecam na prawdę pisze o ważnych czasach, jest pomnikiem pamięci, jak i wielkim serduchem emocji.

 

Link do opinii
Inne książki autora
Jeszcze jeden uśmiech
Magdalena Majcher0
Okładka ksiązki - Jeszcze jeden uśmiech

Matki feministki kontra Matki Polki kury domowe. Ekomamy w kontrze do klientek McDonalda. Matki pracujące przeciwko pełnoetatowym mamom. Kariera czy...

Obcy powiew wiatru. Saga nadmorska
Magdalena Majcher0
Okładka ksiązki - Obcy powiew wiatru. Saga nadmorska

Wielopokoleniowa, pasjonująca saga o rodzinie, która po wojennej zawierusze odnalazła swoje miejsce na ziemi w Ustroniu Morskim. Marcjanna Zielczyńska...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Cytaty z książki

Nadzieja to więzienie. Pozwala nam wierzyć, że będzie dobrze, przez co tkwimy w miejscu, niezdolni do zmian.


Więcej
Recenzje miesiąca
Hotel ostatniej szansy
Nicki Thornton
Hotel ostatniej szansy
Pluszowy Zajączek
Iwonna Buczkowska
Pluszowy Zajączek
Pod tym samym niebem
Katarzyna Kielecka;
Pod tym samym niebem
Spowiedź Śmigłego
Sławomir Koper;
Spowiedź Śmigłego
Nobliści skandaliści
Sławomir Koper
Nobliści skandaliści
365 stron życia 2020
oprac. Justyna Wrona, Hubert Wołącewicz
365 stron życia 2020
Niedzielna dziewczyna
Pip Drysdale
Niedzielna dziewczyna
Pokaż wszystkie recenzje