Żniwiarz

Morderstwo, śledztwo, romans, tajemnica sprzed lat... czyli klasyczny kryminał. Tak klasyczny, że czasem aż zbyt przewidywalny. Z całą pewnością jest to lekka i przyjemna lektura, trochę ociekająca krwią i budząca ciekawość zakończenia. Jak na debiut, jest naprawdę dobra. Co w lekturze nieco mierzi, to brak wyrazistości postaci. Większość jest denerwująco płytka, szablonowa... Moim częstym problemem podczas lektury powieści z ubogo zbudowanymi postaciami jest całkowity brak orientacji, kto jest kim. Nigdy w życiu nie odgadłabym sama, kto zabił, bo po prostu ledwie pamiętałam, że taka postać w ogóle istnieje. Trochę szkoda, bo kryminał jest gatunkiem w dużej mierze psychologicznym... Mam mieszane uczucia co do zabiegu popełnionego tu przez Autorkę - nazwała ona swoim imieniem studentkę-pisarkę, która przyjechała do wioski, w której miała miejsce historia. Stworzyła wrażenie, jakoby to wszystko stało się naprawdę, a ona to widziała, a później spisała. Pomysł sam w sobie zły nie jest, choć w tym konkretnym przypadku niezbyt mi się spodobał. Daję "5", za debiut, który, pomimo niedociągnięć, jest naprawdę udany!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Świetna! Duszna atmosfera, pełna napięcia między bohaterami. Rewelacja na wakacje i nie tylko!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Po raz pierwszy sięgnęłam po książkę tej autorki (polecanej mi przez wiele osób) i nie zawiodłam się. Najważniejsze dla mnie w dobrym kryminale zakończenie nie było oczywiste. Fajnie nakreślone sylwetki bohaterów, nie do końca wyjaśnione wcześniejsze losy bohaterki Julii Dobrowolskiej, co zachęcą do kontynuowania lektury w następnych książkach.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Jezeli ktos lubi klasyczne angielskie kryminaly,to powinien byc usatysfakcjonowany.Zgrabna intryga i oryginalny zestaw bohaterow,ale zbyt malo tempa i emocji.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)