Azyl

„Azyl” zaczynamy z przytupem od debiutanckiego opowiadania Jarosława Grzędowicza, p.t. „Azyl dla starych pilotów”. Ten niewielki utwór był pisany w czasach, kiedy polski świat fantastyczny dopiero raczkował. Pierwszy raz upubliczniony w czasopiśmie „Odgłosy” w 1982 roku, gdy w Polsce trwał stan wojenny. Niewesołe czasy dla jakiejkolwiek twórczości. Fantasy to był przede wszystkim „Hobbit” Tolkiena czy twórczość Ursuli Le Guin. Moja przygoda z fantastyką to najpierw czytanie opowiadań w czasopismach fantastycznych. Te krótkie utwory mają w sobie to coś, co sprawia, że zapamiętuje się je na długo, by czasem po kilkunastu latach szukać ich w pamięci.

Razem z opowiadaniem „Ruleta”, to najkrótsze opowiadania całego zbioru. Opowiadanie nie musi mieć kilkudziesięciu stron, by przedstawić sobą ciekawy koncept, który zaintryguje czytelnika. „Ruleta” opowiada o samotności, pechu i nieuchronności losu. Jeśli myślicie, że to zbyt szerokie zagadnienia na opowiadanie, to nie czytaliście nic Jarosława Grzędowicza. Wystarczyło mu 9 stron, aby ukazać beznadzieję, bezbrzeżną pustkę i dołujący smutek. Piękna sprawa.

Całość recenzji na zukoteka.blox.pl

Informacje dodatkowe o Azyl:

Wydawnictwo: Fabryka Słów
Data wydania: 2017-11-08
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 978-83-7964-265-6
Liczba stron: 400
Dodał/a opinię: Marta Zagrajek