Granat poproszę!

'' Czasem człowiek sądzi , że ujrzał już dno ludzkiej głupoty , ale spotyka kogoś , dzięki komu dowiaduje się , że ta studnia nie ma jednak dna . '' Ta książka trafiła do mnie niejako przypadkiem . Do tej pory twórczość pani Rudnickiej znałam jedynie poprzez książkę '' Cichy wielbiciel '' , która traktowała o stalkingu , a ostatnie co można było jej '' zarzucić '' to poczucie humoru . Dlatego z mieszanymi uczuciami sięgałam po '' Granat poproszę '' , nie bardzo wierząc że po poważnym '' Cichym wielbicielu '' , mogę spodziewać się po autorce czegoś nienachalnie zabawnego . Tym bardziej że nie jestem w ogóle fanką literatury stricte kobiecej , tudzież komediowej . Humor w nich zawsze wydaje mi się nadęty i wymuszony , albo płytki i nijaki . Jednak bardzo mile się rozczarowałam . '' Granat poproszę '' ubawił mnie setnie . Może to był u mnie czas właśnie na taką lekką i przyjemną książkę , po raczej ciężkich ostatnio lekturach . Może potrzebowałam złapać dystans i trochę humoru ? Jakikolwiek powód by nie był , książka podobała mi się bardzo , czytała się właściwie sama i wywoływała u mnie różne odmiany śmiechu , od zduszonego chichotu (w autobusie) , po salwy całkiem nie skrępowanego śmiechu (w domu) . Wszystkie postacie bardzo mi się podobały , z tych pozytywnych , rzecz jasna . Cała rodzina Emilii Przecinek świetnie przedstawiona , ale prym wiodły oczywiście niespożyte obie babcie - mamy . Jadwiga i Adela to babcie wprost '' wybuchowe '' :) a to co zaprezentowały w restauracji domaga się medalu . Akurat w tym momencie książki jechałam miejskim środkiem lokomocji i musiałam przedstawiać sobą niezły widok ukrywając twarz w zdjętej czapce i chichocząc w nią bez opamiętania . Wiem że autorka napisała też inne książki i już jestem pewna że po nie sięgnę . Polubiłam Emilię Przecinek z lekka zakompleksioną pisarkę romansów dla kobiet , z której jak się okazuje w sytuacji ekstremalnej wydobywa się prawdziwy demon działania . Ciekawie pokazane zostały również dzieciaki , właściwie nastolatki , które wbrew nazwisku przyjęły ksywki Kropka i Kropeczek . Nawet przystojny i lekko zagubiony policjant i jego koleżanka Rzepka przypadli mi do gustu .Trochę mniejszym sentymentem obdarzyłam Cezarego Przecinka lat 42 , ale w końcu trudno się dziwić , wszak to przez niego całe to '' zamieszanie '' . Książkę polecam , jest świetnym odstresowywaczem , ale może lepiej nie czytajcie jej w tramwaju , czy autobusie .

Informacje dodatkowe o Granat poproszę!:

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: 2016-10-11
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 978-83-8069-461-3
Liczba stron: 336
Język oryginału: Polski
Dodał/a opinię: Ivy