Jadąc do Babadag

Stasiuk opisał codzienność prowincji, bardzo głębokiej prowincji, pustkę przestrzeni, pogranicze a przede wszystkim swoją obsesję, Cyganów. Poprzez senną, powoli wijącą się narrację opowiedział o miejscach zapomnianych przez Boga, gdzie nawet wrony zawracają, gdzie nie ma nic, gdzie nic się nie dzieje. Ale właśnie ta cisza, ta beznadziejność, ta nieskończoność chwili pociąga autora bardziej, niż miejsca odwiedzanie powszechnie prze każdego turystę. Dla mnie ta książka to była uczta, niełatwa ale jakże przyjemna.

Informacje dodatkowe o Jadąc do Babadag:

Wydawnictwo: Czarne
Data wydania: b.d
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 83-89755-01-7
Liczba stron: 324
Dodał/a opinię: danonk