W pewnym momencie ta książka zaczęła wyskakiwać na mnie z każdego kąta, pisała o niej każda blogerka i ogólnie wszyscy się zachwycali, postanowiłam więc dać jej szansę, mając nadzieję, na ciekawą opowieść. I cóż mogę powiedzieć - jest do bólu przeciętnie. Historia ani na moment nie wybiega poza oklepane schematy. Wiadomo: jak jedno jest ubogie, to drugie koniecznie musi być bogate, oboje mają za sobą traumatyczne przejścia (tylko że ich zachowanie wcale tego nie potwierdza), schodzą się i rozchodzą, w tle oczywiście czai się zazdrosny były chłopak. Wyjątkowo romantyczne były zwłaszcza ich pierwsze bliższe-bliższe kontakty, dwie sceny dość namiętnych pocałunków poprzedzone opisem wymiotów rozłożyły mnie na łopatki. O niczym bardziej nie marzę jak o tym, by iść do łóżka z facetem, który przed momentem zarzy*** całe mieszkanie.
Nuda.
więcej
Informacje dodatkowe o Jak powietrze:
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2016-07-20
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 512
Dodał/a opinię:
Natalia Dulińska
POLECANA RECENZJA
JAK POWIETRZE
Spotkali się zwykła dziewczyna i zwykły chłopak, których połączyła niezwykła miłość. Oliwię i Dominika dzieli wszystko. Ona - studentka z zamożnej rodziny z Żoliborza. On - wychowany w domu dziecka, mieszka na Pradze w obskurnej kamienicy i musi zajmować się młodszym rodzeństwem. Nie może pozwolić sobie na rozrywki i marzenia typowe dla ludzi w jego wieku. Poznają się wskutek niegroźnego wypadku samochodowego spowodowanego przez Oliwię. Zawierają umowę, że Dominik nie powiadomi policji, a ona odbierze jego rodzeństwo z przedszkola. Między nimi zaczyna rodzić się uczucie. Czy taka miłość ma szansę przetrwać? Czy można z...
więcej
Kup książkę Jak powietrze
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Inne książki autora
Poza dzień i poza czas
0
Autorka bestsellerowej powieści Jak powietrze powraca z mocną, pełną napięcia opowieścią o dwóch światach, które pozornie dzieli wszystko. Wspólnym mianownikiem...
Adam
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
,,Adama zobaczyłam po raz pierwszy pewnego jesiennego popołudnia. Zjawił się na progu naszego domu w towarzystwie pracownika socjalnego. Znudzonym wzrokiem...
