Przedwiośnie

Wydawnictwo: Greg
Data wydania: 2000-01-12
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-7327-235-4
Liczba stron: 272
Dodał/a opinię: lourdes

Ocena: 4.3 (37 głosów)
Inne wydania:

Przedwiośnie z wiosną wspólnego nic nie ma.

Jest szaro, jest brudno, taki to schemat.


Powieść składa się z trzech części.
Pierwsza z nich nosząca tytuł „Szklane domy” to wydarzenia z młodości głównego bohatera, Cezarego Baryki rozgrywające się w Baku. Gdy wybuchła wojna jego ojciec wezwany został do armii, a on został sam z matką. Seweryn jednak zadbał uprzednio o swoją rodzinę, zabezpieczając Jadwigę i Cezarego finansowo. Cezary uczęszczał do gimnazjum, ale jego zachowanie było dalekie od wzorowego i w rezultacie jednego z wybryków został wydalony ze szkoły. Wyjazd ojca miał z tym wiele wspólnego. Głowę młodzieńca zaprzątnęły idee komunistyczne i rewolucja. Brał udział w manifestacjach, czując się komunistą. Z czasem, gdy bank zaprzestał wypłacać pieniądze życie chłopaka i jego matki stało się trudniejsze, tym bardziej że któregoś razu ot dla idei oddał część majątku. Dopadła ich wreszcie nędza. Jego postrzeganie rewolucji również się zmieniło. Od pewnego momentu przestali również otrzymywać wiadomości od Seweryna.
Matka Cezarego została skazana na ciężkie roboty za czyn, który chciała zataić przed bolszewikami. To wydarzenie nie miało dla niej szczęśliwego finału. Potem wybuchła wojna turecko-ormiańska. W tym okresie pracował przy transporcie zwłok. Zrządzenie losu chciało, że chłopak odnalazł ojca, którego uznano za nieżyjącego. Wspólnie postanowili uciec. Podróż z Rosji do Polski była masakryczna pod wieloma względami. Podczas tej podróży Seweryn opowiedział synowi, jak cudownym krajem jest Polska. Skuszony wspaniałościami zapragnął zobaczyć te cuda na własne oczy. Gorzko się rozczarował, dotarłszy do rodzimego kraju.

Druga część nosi tytuł „Nawłoć”. W Warszawie Cezary dostał pracę dzięki dawnemu znajomemu rodziców. Gdy wybuchła wojna polsko-bolszewicka Cezary zaciągnął się do wojska. Musiał przerwać rozpoczęte studia medyczne. Uratował życie innemu żołnierzowi, z którym się zaprzyjaźnił. Tamten zaprosił go do Nawłoci, swojego majątku. Tam miały również miejsce historie miłosne z nim w roli głównej. Jedna panna się w nim zakochała, z inną sam romansował, a potem poznał jeszcze inną. W międzyczasie miał miejsce tragiczny epizod w związku z tymi miłostkami. Z tą ostatnią kobietą poszło mu najgorzej, gdyż zapałał do niej największym uczuciem w niesprzyjających okolicznościach. Komplikacje nie tylko natury miłosnej sprawiły, że Cezary wyjechał z Nawłoci prosto do warszawy.

„Wiatr od wschodu”, czyli trzecia część powieści to powrót mężczyzny do studiów. Mieszkał wówczas, biednie, w obskurnym mieszkaniu z kolegą. Znowu Gajowiec pomógł mu trochę zarobić, przy pisaniu książki. Ten opowiedział znajomemu swoich rodziców o matce. Dyskusje dotyczyły również odbudowy kraju. Z upływem czasu Cezary poznał pewnego zajadłego komunistę i przypomniały się tematy związane z rewolucją. Natomiast w pewnych kwestiach miał zgoła odmienne poglądy niż Gajowiec. Do miasta przybyła kobieta, która wyznała mu swego czasu uczucie. Spotkali się i kobieta potwierdziła ten fakt po raz wtóry. Niestety będąc mężatką, nie było nic co można by zrobić. To spotkanie definitywnie wyjaśniło między nimi sytuację. W końcówce książki bohater obok zagorzałego Lulka wziął udział w komunistycznej manifestacji, odłączając się od niej w pewnym momencie.

Podobało mi się, jak zostały w większości przedstawione postaci. Cezary najpierw jako łobuz, chuligan, później nędzarz, łachmyta, który wreszcie z biegiem czasu i poznawszy nowych ludzi, przerodził się w normalnego człowieka. Jednak i wtedy nie bardzo potrafił kierować swoim życiem, zwłaszcza uczuciowym. Chyba nie do końca miał sprecyzowane poglądy polityczno-społeczne, a jeśli miał, to ja tego się nie doszukałam.
Jadwiga, biedna kobiecina, dobra żona. Została z tym synalkiem, gdy mąż wyjechał i naiwnie starała się dać jedynakowi wszystko, co trzeba. Słaba, naiwna, uległa i nieumiejąca walczyć o swoje.
Seweryn to wytrwały i dzielny mężczyzna, którym kierował patriotyzm, który chciał mimo wszystko przelać na syna.
Gajowiec to szlachetny poczciwina, oczywiście w dawnych czasach; później to wysoki urzędnik, który z nostalgią zerka w przeszłość, w której była ona, Jadwiga.
Hipolit to przyjaciel Cezarego i dziedzic Nawłoci, dobry kompan.
Ksiądz Anastazy to ksiądz, który... kompletnie nie zapadł mi w pamięć. Przewijał się w majątku, ale jakoś bez wyrazu. Może po prostu nie zwróciłam na niego uwagi, skupiając się na Baryce i jego perypetiach.
Karolina, Wanda i Laura to panienki, które lepiej lub gorzej skończyły.
Barwicki to nieciekawy, nie zbyt sympatyczny typek.
Lulek to komunistyczny fanatyk. Schorowany anemik, ale wykształcony i oczytany. Wpłynął mocno na myślenie Baryki. Świadczy to albo o słabości Cezarego, albo o jego ogromnej sugestywności.

Powieść na chwilę obecną liczy prawie sto lat. To utwór społeczno-polityczny. Nie jest łatwy w odbiorze, jeśli nie posiada się jakiejś wiedzy historycznej. Jakiejś... to nie jest odpowiednie słowo. Tutaj potrzebne są ogromne zasoby wiedzy mogące pomóc rozeznać się w sposobie myślenia, zachowania bohaterów. Nie jest w stanie go docenić młody człowiek, nie jest w stanie nawet taki w średnim wieku. Starszyzna nie miałaby problemu. Tak ja to widzę. Myślę, że gdyby zamiast lekcji historii zająć się tematyką i problematyką tego utworu i wydarzeń w nim zawartych, taka lekcja przyniosłaby o wiele więcej niż klasyczne podejście do nauczania tego przedmiotu. W „Przedwiośniu” kryje się historia. Ja jej nie pojmuje, nie znam, ale gdyby dobrze omówić ten utwór i gdyby dokonał tego uczony, historyk, to może można by polubić to dzieło. Tak, celowo nazwałam tę pozycję dziełem, bo choć nie przypadła mi do gustu, to jest nim niewątpliwie. Może nie było w nim charyzmatycznych postaci, może tematyka dotyczyła, polityki, idei, biedy, strachu, wyczerpania, walki, rewolucji, tęsknoty, patriotyzmu, rozczarowania, miłości, to nie znaczy, że nie warto. Ja co prawda wiele już z treści nie pamiętam, a rzeczywistości czytałam ją parę miesięcy wstecz, to nie żałuję z dwóch powodów: udało się i mam to już za sobą (niechlubny powód do radości) wiem, o co chodzi ze szklanymi domami.

Mnóstwo motywów jest w tym utworze, począwszy od rewolucji, która wiąże się z okrucieństwem, śmiercią, zniszczeniem, poprzez metamorfozę, która dokonała się na Cezarym, a skończywszy na motywie miłości, nieodłącznie łączącym się z zazdrością, zawodem, nieszczęśliwością.

Kup książkę Przedwiośnie

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Zobacz opinie o książce Przedwiośnie
Inne książki autora
Opowiadania
Żeromski Stefan0
Okładka ksiązki - Opowiadania

Zbiór zawiera najwybitniejsze opowiadania tego autora jak : "Siłaczka", "Doktor Piotr", "Zmierzch", "Zapomnienie"...

Ludzie bezdomni. Audiobook
Żeromski Stefan0
Okładka ksiązki - Ludzie bezdomni. Audiobook

Powieść przedstawia samotnego inteligenta - społecznika, odrzucającego możliwość szczęścia osobistego dla podjętego heroicznie obowiązku walki o dobro...

Recenzje miesiąca
W głębi lasu
Harlan Coben
W głębi lasu
Najgorsze dzieci świata 2
David Walliams;
Najgorsze dzieci świata 2
Gdy byłem kimś innym
Stéphane Allix
Gdy byłem kimś innym
Oddaj to morzu
Joanna Sykat
Oddaj to morzu
Spalona
Laura Bates
Spalona
Niech prawda śpi
Alicja Masłowska-Burnos;
Niech prawda śpi
Ziutek. Chłopiec od Parasola
Małgorzata Czerwińska-Buczek
Ziutek. Chłopiec od Parasola
Letnie marzenie
Cathy Cassidy;
Letnie marzenie
Ulica Pazurkowa. Na tropie Ogryzka
Aleksandra Struska-Musiał;
Ulica Pazurkowa. Na tropie Ogryzka
Pokaż wszystkie recenzje