RAK. Teraz gramy po mojemu

Cofamy się kilka lat, Iwo jeszcze nie wie co go czeka, ale my już wiemy, czy ułatwia nam to lekturę? Trochę tak, ale i tak człowiek czytając ma ochotę w coś uderzyć.
Myślę, że ten tom jest najbardziej poruszający, wielokrotnie trąca strunę emocji i choć na kolejnych kartkach nic szczególnego się nie dzieje, uczucia nadal w nas buzują, jak dźwięk gitary, choć gitarzysta oderwał już od niej palce, my nadal ją słyszymy. Smutek, wściekłość, współczucie, żal, to takie ludzkie czuć to wszystko, prawda? Ale w tej książce wielu bohaterów, wydawać by się mogło, że jest po prostu niezdolnych do takich uczuć, liczą się tylko oni i ich zysk, nawet jeżeli uzyskany cudzą krzywdą.
Tak jak wspomniałam, znaleźliśmy się kilka lat przed wydarzeniami z pierwszego tomu, poznajemy bliżej m.in. Patrycję, dowiadujemy się jak dokładnie doszło do tego co się jej przytrafiło i dlaczego postanowiła milczeć. Słowo zatrważające, nie oddaje tego co spotkało Sarę i myślę, że właśnie jej historia pokazuje skalę potwora jakim jest Iwo Rak.
Jeżeli myślałaś/eś, że to oszust, złodziej i damski bokser to czeka Cię niemiła niespodzianka. Kiedy zaczęłam czytać „RAK. Teraz gramy po mojemu” zastanawiałam się czy ta część jest w ogóle potrzebna, przecież już tyle wiemy, czy fabuła tutaj mnie w ogóle zaciekawi. Oj zaciekawiła i bardzo dobrze, że ta książka powstała, powiem więcej, dobrze, że powstała właśnie teraz, zdążyłam sobie wyrobić zdanie o kilku bohaterach, które diametralnie się zmieniło właśnie po tej lekturze. Polubiłam Filipa, lepiej go zrozumiałam, czytając o tym przez co przechodził zanim poznał Raka, przekonałam się również do Justyny, która nie zrobiła na mnie dobrego wrażenia w poprzednich tomach, jedyne co to Monika jeszcze bardziej straciła w moich oczach, przykro mi, ale dla mnie wpadanie w nałóg posiadając małe dziecko jest po prostu karygodne. Nawet ociupinkę przekonałam się do adwokata, ale to naprawdę troszeczkę, ponieważ dla niego i tak najbardziej liczyły się pieniądze.
Znaczącą różnicą, która rzuca się w oczy jest brak uderzenia w policję i polski wymiar sprawiedliwości, ale to tylko dlatego, że jeszcze nie jesteśmy na odpowiednim etapie historii, jednak nie przejmujcie się kilka pstryczków w nos policja dostała.
Wadą, nadal jak były tak są dialogi, jednak i tak muszę zaznaczyć, że styl pisania bardzo się poprawił w stosunku do poprzedników i za to należy się pochwała, jednak te nieszczęsne dialogi kuleją szczególnie kiedy ich bohaterem jest Rak, tak sobie teraz pomyślałam, że może autorzy w ten sposób chcą pokazać Jego braki w wykształceniu, ale niestety jak dla mnie cała Jego osoba, jest pokazana dziwnie teatralnie, te Jego zaskoczenie, głupie uśmieszki, trochę mnie to irytowało.
Reasumując, „RAK. Teraz gramy po mojemu” to książka, która budzi emocje, wchodzi w człowieka i nie chce wyjść. Jeżeli zastanawiacie się jak wyglądało życie Filipa i Moniki przed Rakiem i na początku ich „znajomości” z oprawcą, co dokładnie spotkało inne ofiary, albo w jaki sposób Iwo dorobił się długu u mafii to tutaj znajdziecie odpowiedzi. Bohaterowie stali się bardziej ludzcy niestety przez dramaty, które pojawiały się w ich życiu, a Iwo tylko się rozkręcał, myśląc, że jest bezkarny, ale jak wszyscy wiemy, do czasu.
Znowu pozwolę sobie zacytować, tym razem fragment, który bardzo trafnie opisuje Raka:
„Iwo czekał na ten jeden odpowiedni moment, kiedy na jej twarzy zagościł wyraz pokonania. Działał jak waran z Komodo, czekający, aż jego ofiara nie będzie już miała siły uciekać po tym, gdy ugryzł ją, wstrzykując w jej ciało śmiertelną mieszankę trucizn.”

Informacje dodatkowe o RAK. Teraz gramy po mojemu :

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2025-10-27
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788397516670
Liczba stron: 552
Dodał/a opinię: cosikdziwnego