Wilcze córki. Antonina

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej pisarki. Żałuję, że tak późno sięgnęłam po jej książki. Jestem bowiem zachwycona stylem autorki. Lekkim, plastycznym, wyważonym, który sprawia, że przez powieść się praktycznie płynie i czyta ją z prawdziwą przyjemnością.

Zaintrygowała mnie również fabuła. Historia Wilczyńskiej, która postanawia pomóc młodym dziewczynom wiejskim w edukacji. A przede wszystkim losy jej tytułowej podopiecznej wciągnęły mnie od pierwszej strony.

Autorka świetnie ukazała kontrast między sferami wyższymi, a wiejską biedą. Pokazała nie tylko sens edukacji czy wykształcenia, a w obliczu licznych wspomnień Wilczyńskiej i objawów zdrowotnych jej syna z pobytu na Syberii, wpływ przeszłości i wspomnień na nasze życie. I wreszcie wybuch wojny i jej wpływ na ludzkie życie jest świetnym tłem historycznym, który podnosi czytelniczy walor powieści.

Historia osadzona w wiejskich realiach, pełna głodu, godności, pracy, nauki i przesądów, ukazująca siłę kobiet, które dźwigają na swoich barkach życie rodzinne jest pierwszym tomem sagi o wychowankach Wilczyńskiej. Jeśli ktoś lubi powieści o silnych kobietach, o walce, by wyrwać się z biedy i własną pracą osiągnąć sukces, a to wszystko z historią w tle to jest szansa, że ta powieść Wam się spodoba. Tak jak i mnie, bo ja z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

Informacje dodatkowe o Wilcze córki. Antonina:

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: 2026-02-19
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788383913711
Liczba stron: 248
Dodał/a opinię: Zaczytanyzakatek

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna Sagi rodzinne