Recenzja książki: Hipolit szuka mamy

Recenzuje: Magdalena Galiczek-Krempa

Każda okazja jest dobra do zabawy. Wiedzą o tym szczególnie maluchy i dzieci w wieku przedszkolnym. A, jak wiadomo, najlepszym sposobem na naukę jest właśnie zabawa. Taka myśl z pewnością przyświecała wydaniu serii Książeczek kąpielowych, które towarzyszyć mogą maluchom podczas wieczornego mycia czy też zabaw w ogrodowych basenikach.

Hipolit szuka mamy to jedna z kilku „kąpielowych” propozycji Wydawnictwa Wilga. Książeczka liczy zaledwie sześć stron, a tekstu zamieszczonego na jej gumowych kartkach jest niewiele. Prosta – można nawet odnieść wrażenie, że banalna – fabuła przenosi małego odbiorcę w świat hipopotama Hipolita. Problem zagubionej mamy małego bohatera rozwiązany zostaje szybko, a młody czytelnik ma okazję poznać także inne – poza hipopotamami – zwierzęta. Przyswoi także nazwy kilku kolorów i atrybuty obronne zwierząt, takie jak rogi czy kły.

Podstawową zaletą książeczki jest sposób jej przygotowania i śmieszny, tłuściutki, mały hipopotam, pełniący rolę zakładki.  Wodoodporne, plastikowe kartki z pewnością w kąpieli nie ucierpią, a przywiązany sznurkiem do książki hipopotam szybko się nie zgubi. Ciekawym zabiegiem edytorskim jest wycięcie w pierwszych trzech kartkach dużych, okrągłych otworów, które w całości mieszczą małego hipopotama. Projekt przedstawiać miał zwierzątko pluskające się w niewielkim bajorku, i efekt ten został osiągnięty. Książeczka jest kolorowa, a przedstawione na jej kartach ilustracje są proste, raczej schematyczne.

Trudno w przypadku książeczek kąpielowych mówić o walorach literackich czy edukacyjnych. Niemniej przebywanie z książką – nawet tak oryginalną, bo zbliżoną w charakterze do produktów zwanych po prostu zabawkami - może rozbudzić w dziecku ciekawość i chęć sięgania po zdecydowanie bardziej ambitne i stymulujące rozwój publikacje.